Duitse herder

Herdershonden en Veedrijvers

Puppyprijs: €800 – €1200

De Duitse Herder: nog steeds ongekend populair als huisdier

De Duitse Herder is een van de meest populaire hondenrassen ter wereld en heeft een lange geschiedenis als werkhond. Oorspronkelijk gefokt in Duitsland in de late 19e eeuw, werden ze oorspronkelijk gebruikt als herdershonden voor schapen en vee. Later werden ze ook gebruikt als politiehonden, militaire honden en hulphonden voor mensen met een handicap.

Duitse Herders zijn intelligent, gehoorzaam en zeer loyaal aan hun eigenaar. Ze hebben een sterke werkethiek en houden ervan om taken uit te voeren. Dit maakt ze ideaal voor gezinnen die op zoek zijn naar een actieve, atletische hond die goed opgeleid kan worden.

Één van de meest iconische hondenrassen

De Duitse Herder is een van de meest iconische hondenrassen en is te zien geweest in talloze films en tv-shows. Enkele van de meest bekende voorbeelden zijn de film "K-9" uit 1989, waarin de Duitse Herder Jerry Lee een belangrijke rol speelt. Ook was er de Duitse Herder Rin Tin Tin, die in verschillende Hollywood-films speelde in de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw. Daarnaast was er de tv-show "The Littlest Hobo" uit de jaren 60 en 70, waarin de Duitse Herder London de hoofdrol speelde als een zwervende hond die avonturen beleefde en mensen in nood hielp. De Duitse Herder is ook vaak te zien in politieseries en -films als speurhond en partner van politieagenten.

Karakter van de Duitse herder

De Duitse Herder is een zeer intelligent, zelfverzekerd en loyaal ras. Ze zijn erg energiek en hebben veel beweging nodig om gezond en gelukkig te blijven. Dit ras is van nature zeer waakzaam en beschermend voor hun gezin en eigendommen, waardoor ze uitstekende waakhonden zijn. Ze zijn ook zeer trainbaar en worden vaak gebruikt als politiehonden, speurhonden en hulphonden vanwege hun intelligentie en werkethiek. De Duitse Herder is van nature wat terughoudend tegenover vreemden, maar als ze goed gesocialiseerd zijn, kunnen ze goed overweg met mensen en andere dieren. Dit ras heeft een sterke behoefte aan leiding en structuur, dus een consequente opvoeding is essentieel

Temperament van de Duitse herder

De Duitse Herder is een intelligent, alert en hardwerkend ras met een diepe toewijding en loyaliteit aan hun familie. Ze zijn ook waakzaam en wantrouwend tegenover vreemden, wat hen tot uitstekende waakhonden maakt. Hoewel ze goed kunnen opschieten met andere huisdieren waarmee ze zijn opgegroeid, kan het zijn dat ze het moeilijk hebben met nieuwe dieren in huis. Het is belangrijk om deze honden genoeg menselijke interactie te geven en ze niet te lang alleen te laten, omdat ze anders ongelukkig kunnen worden. Het is waar dat de Duitse Herder niet wordt aanbevolen voor beginners, omdat ze een assertieve en ervaren eigenaar nodig hebben die hun intelligentie en werklust kan bijhouden.

Het temperament van de Duitse Herder is vaak omschreven als zelfverzekerd, vastberaden en moedig. Dit ras is zeer intelligent en staat bekend om hun werkethiek en trainbaarheid. Ze hebben een sterke drive om te werken en willen graag taken uitvoeren die hun eigenaar hen opdraagt. Dit maakt hen geschikt voor verschillende taken, zoals politiehonden, hulphonden en zoek- en reddingshonden.

Verzorging van de Duitse herder

De Duitse herder is gefokt met als doel een specifiek uiterlijk te creëren, wat heeft geleid tot een sterk aflopende rug. Helaas heeft dit geleid tot gezondheidsproblemen zoals elleboog-en heupdysplasie en rugproblemen, omdat het lichaam van de hond hier niet goed op is gebouwd. Ook is dit ras gevoelig voor gezondheidsproblemen zoals als bloedziekten, epilepsie, vlooienallergie, spijsverteringsproblemen, ziekte van von Willebrand en chronische eczeem.

Vacht van de Duitse herder

De Duitse Herder heeft een dubbele vacht met een stugge, dikke bovenvacht en een zachte, dichte ondervacht. De vacht kan verschillende kleuren hebben, zoals zwart en bruin, zwart en crème, zwart en zilver, zwart en sabel. Sabel verwijst naar een vachtkleur die meestal een combinatie is van zwart en bruin, waarbij de bruine kleur vaak overheerst en lijkt op een zandkleur. Andere namen voor deze kleur bij de Duitse Herder zijn "wolfgrauw" of "wolfsgrauw".

Er zijn ook drie verschillende vachtvarianten: ruw, lang en lang ruw. Het is belangrijk om de vacht van de Duitse Herder regelmatig te borstelen en te verzorgen om klitten en overmatig haarverlies te voorkomen.

Training van de Duitse herder

De Duitse Herder is een intelligent en leergierig ras dat graag werkt en een taak heeft. Het is belangrijk om een ??positieve trainingsbenadering te gebruiken en hun natuurlijke instincten te gebruiken om hen te trainen en te belonen met traktaties en lof. Hun trainbaarheid en bereidheid om te werken maken hen geschikt voor verschillende taken, waaronder speurwerk, behendigheid, gehoorzaamheid en zelfs dienst- en hulpwerk.

Een belangrijk aspect van de opvoeding van een Duitse Herder is de socialisatie. Vanaf jonge leeftijd moeten ze worden blootgesteld aan verschillende mensen, dieren en situaties om vertrouwdheid en vertrouwen te ontwikkelen. Dit zal helpen om agressie en angstproblemen in de toekomst te voorkomen.

Het is ook belangrijk om hun energie te kanaliseren door ze voldoende beweging en mentale stimulatie te geven. Dagelijkse wandelingen, spelletjes en activiteiten zoals behendigheid of speurwerk kunnen helpen om ze gezond en gelukkig te houden. De Duitse herder wordt vaak gebruikt bij de politie werken, zoek-en reddingsacties, als gids voor de blinden, en militaire werk.

Het opvoeden en trainen van een Duitse Herder vergt geduld, consistentie en vastberadenheid, maar het resultaat is een loyale en toegewijde hond die klaar staat om te werken en te beschermen.

Fysieke kenmerken

Gewicht

♂ Reu: 30-40 kg
♀ Teef: 22-32 kg

Schofthoogte

♂ Reu: 60-65 cm
♀ Teef: 55-60 cm

Levensverwachting

12-13 jaar

Fokkers(6)

Fokkers van de Duitse herder

v.d. Kromme Elleboog

Vuren, Gelderland

Vom Vesta Aeterna

Luyksgestel, Noord-Brabant

Woefkesranch

Putte, België

Verhoeven

's-Gravenhage, Zuid-Holland

Von Der Wolfswald

Beernem, België

Kennel van Goverwelle

Hall, Gelderland

Zoek fokkers in jouw buurt

Ben jij fokker van de Duitse herder?

Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Duitse herder.

Kennel aanmelden

Rasverenigingen(2)

Nederlandse verenigingen voor de Duitse herder

Duitse Herder Rasclub Nederland

dhrn.nl

Vereniging van Fokkers en Liefhebbers van Duitse Herdershonden

vdh.nl

Bron: Raad van Beheer

Ziektes(16)

Aandoeningen die bij de Duitse herder voorkomen

Megaoesofagus

Een ander woord voor de slokdarm is oesophagus. Indien een slokdarm sterk vergroot is, spreken we van een Megaoesofagus. Het kan idiopathisch zijn, met een onbekende oorzaak. Maar ook secundair veroorzaakt worden door middel van een onderliggende ziekte. Veroorzakers van ziektes die een mega-oesophagus zijn: 1. een obstructie van de slokdarm 2. aandoeningen van het spier- of zenuwstelsel 3. een vreemd voorwerp 4. een vasculaire ring (dit is een bloedvat dat normaal gesproken tijdens het embryonale leven sterft, het kan af en toe achterblijven en rond de slokdarm knellen) 5. een probleem dat aangeboren is, erfelijk of niet De functie van de slokdarm is gestoord. Hierdoor zet de slokdarm uit en wordt slap. Het komt vaak voor bij bepaalde <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">rassen</a>, zoals bijvoorbeeld de Duitse Dog, <a href="/rassen/duitse-herder" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Duitse herder</a>, Fox Terrier, <a href="/rassen/newfoundlander" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Newfoundlander</a>, de windhond en Dwergschnauzer.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.

Mitralisinsufficientie - lekkende hartklep

Myxomateuze mitralisklepinsufficiëntie (mitralisklepdysplasie) is een hartaandoening door een onvoldoende functionerende linker hartklep. De kleppen sluiten niet goed waardoor bloed terugstroomt in de linkerboezem en hartfalen zal optreden. De functie van de hartkleppen is er om ervoor te zorgen dat het bloed in één richting stroomt, namelijk vanuit de rechterharthelft, via de longen om verse zuurstof te verkrijgen, naar de linkerharthelft en zo naar de rest van het lichaam om de weefsels van zuurstof te voorzien. Door de afwijking aan de linker hartklep stroomt een deel van het bloed terug naar de linkerboezem. De hoeveelheid bloed in de linkerkamer neemt hierdoor toe, waardoor het hart harder moet pompen om het bloed weer weg te pompen. Aangezien de lekkage blijft zal het hart steeds harder moeten werken en raakt deze uiteindelijk uitgeput. Uiteindelijk zal dit leiden tot linker hartfalen. Aangezien het hart niet meer in staat is om het bloed naar de rest van het lichaam te pompen, hoopt het bloed zich op in het hart. In geval van een probleem in de linkerharthelft zal het bloed zich steeds verder ophopen op andere plaatsen vlak voordat het bloed in het hart aankomt. Het bloed stroomt vanuit de rechter harthelft via vaten in de longen terug naar de linkerhelft van het hart. Het bloed zal zich ophopen in deze vaten en dit zal leiden tot vochtuittreding uit deze vaten omdat ze een groter volume krijgen en daardoor grotere druk aan bloed in deze vaten. Als resultaat zal er vochtophoping in de longen ontstaan. Men spreekt ook wel van vocht achter de longen. Door het vocht in de longen wordt de ademhaling zeer bemoeilijkt en zal de hond gaan hoesten.

Spondylose (vergroeiing tussenwervels)

Spondylose is een aandoening van de wervelkolom bij honden die wordt gekenmerkt door het ontstaan van verdikkingen of uitsteeksels op de wervels. Deze verdikkingen, ook wel osteofyten genoemd, kunnen leiden tot verstoring van de normale bewegingen van de wervelkolom en pijn bij de hond. Spondylose komt het meest voor bij oudere honden, maar jonge honden kunnen ook aan de aandoening lijden. Er zijn verschillende oorzaken voor het ontstaan van spondylose bij honden. Een van de belangrijkste oorzaken is de afname van de hoeveelheid collageen in de wervels naarmate de hond ouder wordt. Dit kan leiden tot een afname van de stevigheid van de wervels en daardoor een verhoogde kans op het ontstaan van osteofyten. Ook kan de aandoening voorkomen als gevolg van een tekort aan calcium en fosfor in de voeding van de hond, of als gevolg van een aangeboren afwijking van de wervelkolom.

Hypofysaire dwerggroei

Hypofysaire dwerggroei bij honden, ook wel bekend als hypopituitarisme, is een aandoening waarbij de hypofyse, een kleine klier in de hersenen van de hond, niet genoeg hormoonproducerende cellen heeft om voldoende hormonen te produceren die belangrijk zijn voor de groei en ontwikkeling van het lichaam. Dit kan leiden tot een vertraagde groei en ontwikkeling en kan resulteren in een kleiner dan gemiddeld uiterlijk. Er zijn verschillende oorzaken van hypofysaire dwerggroei bij honden, waaronder aangeboren afwijkingen, beschadiging van de hypofyse door trauma of infectie, en sommige medische behandelingen, zoals bestraling of chirurgie. In sommige gevallen kan de oorzaak onbekend zijn.

Retina dysplasie (RD)

Retina dysplasie is een aandoening waarbij er afwijkingen zijn in de ontwikkeling van het netvlies van de hond. Het netvlies is het lichtgevoelige weefsel aan de binnenkant van het oog en is verantwoordelijk voor het omzetten van licht in elektrische signalen die naar de hersenen worden verzonden. Bij honden met retinadysplasie kan het netvlies onvolledig of onjuist zijn ontwikkeld, wat kan leiden tot afwijkingen in het gezichtsvermogen. Er zijn verschillende vormen van retinadysplasie bij honden, waaronder total retinal dysplasia (TRD) en focal retinal dysplasia (FRD). TRD is een ernstige vorm waarbij het netvlies volledig onvolledig is ontwikkeld en de hond is blind. FRD is een mildere vorm waarbij er afwijkingen zijn op beperkte gebieden van het netvlies en de hond kan soms enig gezichtsvermogen behouden. Retinadysplasie kan aangeboren zijn of verworven worden als gevolg van beschadiging van het netvlies na de geboorte. Sommige rassen, zoals Duitse Herders, Rottweilers en Shetland Sheepdogs, lijken een verhoogd risico te hebben op retinadysplasie.

Toon alle 16 aandoeningen

Epilepsie

We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.

Cauda Equina Syndroom

De Cauda Equina is het laatste stukje ruggenmerg. Het wordt zo genoemd omdat de achterste zenuwen uitwaaieren en daarom lijken op de staart van een paard (cauda equina in het Latijn). Bij de hond ligt de Cauda Equina ter hoogte van de lendenwervels (de lumbale wervels) en het heiligbeen (het sacrum). Bij een Cauda Equina Syndroom of Lumbosacrale Stenose wordt er druk uitgeoefend op dit deel van het ruggenmerg. Deze druk kan diverse oorzaken hebben. De oorzaak die het vaakst voorkomt is een uitpuilende tussenwervelschijf (hernia). Andere oorzaken zijn: 1. ontsteking van de tussenwervelschijf 2. tumoren 3. aangeboren misvormingen of botwoekeringen ter hoogte van het wervelgewricht tussen de laatste lendenwervel en het heiligbeen (dit is de echte Degeneratieve Lumbosacrale Stenose) Het merendeel van de gevallen van Cauda Equina syndroom wordt gezien bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en ook [Labradors](/rassen/labrador-retriever) zijn vaker aangetast dan andere honden. Als de honden een leeftijd van 5 jaar bereiken dan begint zich deze ziekte te uiten.

Vlooien

De ectoprarsiet die het vaakst voorkomt is de vlo. Als de vlo zijn levenscyclus heeft kunnen voltooien in een huis dan kan de vlo ook tijdens de winter problemen geven. De vlo scheidt eitjes uit die dan op de grond vallen. Als de vlo gerijpt is, dan springt hij weer terug op het dier. Ook buiten kan de vlo zich goed ontwikkelen. Dit gebeurd vaak in de schaduw, waar de hond veel vertoefd. Een logische redenatie is, daar waar de hond niet graag ligt, zal er geen vermenigvuldiging plaatsvinden van de vlo.

Von Willebrand

Bij de ziekte van Von Willebrand (wat een erfelijke ziekte is) is er te weinig vWf (**v** on **W** illebrand **f** actor) of werkt het vWf niet goed. Met als gevolg dat het bloedstollingssysteem van de hond minder goed werkt. Door het tekort aan het normale eiwit vindt er een slechte bloedstolling plaats.

Aortastenose

Een vernauwing in de uitstroomopening van de linker hartkamer bij de aorta, ook wel aortastenose genoemd, is een aangeboren afwijking. Hierdoor ondervindt de bloedstroom weerstand tijdens het uitstromen en moet het hart harder werken om zuurstofrijk bloed door het lichaam te pompen. In de meeste gevallen leidt aortastenose niet tot hartfalen, tenzij er ook sprake is van een lekkage van de kleppen tussen de boezem en kamer. Door de vernauwing van de aorta ontstaat turbulentie in de bloedstroom, wat te horen is als een hartruis bij het luisteren met een stethoscoop. Daarnaast ontstaat er een hoge snelheid van de bloedstroom die gemeten kan worden met behulp van Doppler-echocardiografie van het hart. Er zijn drie verschillende vormen van aortastenose: 1. Subvalvulaire aortastenose (SAS): SAS is de meest voorkomende vorm bij honden en wordt veroorzaakt door een vernauwing onder de aortakleppen. SAS is een progressieve ziekte die meestal binnen de eerste 12-15 maanden zijn maximale ernst bereikt. Het komt vaker voor bij Boxers, Newfoundlanders en Golden Retrievers, maar kan ook voorkomen bij andere rassen. 2. Valvulaire aortastenose (VAS): VAS wordt veroorzaakt door een afwijking van de aortakleppen zelf. Valvulaire aortastenose, een vernauwing in de aortaklep, komt vaker voor bij grotere Terriër rassen, met name bij de Bull Terrier en de Staffordshire Terrier 3. Supravalvulaire aortastenose (SupAS): SupAS is zeer zeldzaam en vindt plaats boven de aortakleppen. Subvalvulaire aortastenose is een veelvoorkomende aandoening bij Boxers, vooral bij mannelijke dieren. Het is sterk erfelijk en daarom worden fokdieren onderworpen aan echografisch onderzoek om te screenen op deze aandoening. Als aortastenose wordt gevonden bij een fokdier, dan wordt deze uitgesloten van verdere fokdoeleinden.

Atopie

Een atopie is een allergie tegen sommige stoffen in de omgeving. Voorbeelden zijn grassen, boompollen en huisstofmijt. Deze komen via inademing in contact met het lichaam. Het is vergelijkbaar met hooikoorts bij de mens. Atopie is vaak een erfelijke ziekte. Het kan dus vaker in de familie voorkomen. Atopie ontwikkelt zich normaal gesproken tussen het 1e en 3e levensjaar maar manifesteert zich soms ook op een latere leeftijd. Bepaalde rassen zijn gevoelig voor atopie: o.a. 1. [Boston terrier](/rassen/boston-terrier) 2. [Boxer](/rassen/boxer) 3. [Bull-terrier](/rassen/bull-terrier) 4. [Cairn terrier](/rassen/cairn-terrier) 5. [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder) 6. [Shar-Pei](/rassen/shar-pei) 7. [Dalmatier](/rassen/dalmatische-hond) 8. [Engelse Setter](/rassen/engelse-setter) 9. [Golden Retriever](/rassen/golden-retriever) 10. [Ierse Setter](/rassen/ierse-setter) 11. [Labrador Retriever](/rassen/labrador-retriever) 12. [Lhasa Apso](/rassen/lhasa-apso) 13. [Miniatuur Poedel](/rassen/poedel) 14. Miniatuur Schnauzer 15. [Pug](/rassen/mopshond) 16. [Schotse Terrier](/rassen/schotse-terrier) 17. [West Highland White terrier](/rassen/west-highland-white-terrier) 18. [Fox Terrier draadhaar](/rassen/fox-terrier-draadhaar) Atopie kan seizoensgebonden zijn, denk aan pollen, welke alleen gedurende bepaalde maanden in de lucht zitten. Andere zijn het hele jaar aanwezig, zoals stofmijt. Maar zelfs bij seizoensgebonden allergenen kunnen de symptomen het hele jaar aanwezig zijn. Atopie komt ook bij de kat voor, echter in veel mindere mate dan bij de hond.

Mallassesia pachydermatis

Mallassesia pachydermatis is een gist en dit is een ééncellige schimmel. Bij de hond komt die op de huid voor. Normaal veroorzaakt Malassezia geen enkel probleem. Hij hoort bij de normale huid flora. Soms, als de huidstructuur veranderd, kan het wel problemen geven. Het kan een ontsteking veroorzaken van de huid(dermatitis). Vaak is dit een gevolg van een ziekte van de huid, zoals bijvoorbeeld parasieten, huidinfecties, <a href="/gezondheid/ziektes/allergieen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">allergieën</a>, of de hormoonhuishouding die problemen geeft, bijvoorbeeld <a href="/gezondheid/ziektes/hypothyroidie" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">hypothyreoïdie</a>. Er zijn <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">rassen</a> die meer gevoelig zijn, bijvoorbeeld, de Sharpei, de West Highland White terriër, de <a href="/rassen/duitse-herder" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Duitse Herder</a>, de <a href="/rassen/cocker-spaniel" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Cocker spaniël</a>. Het is seizoensgebonden omdat Malassezia dikwijls veroorzaakt wordt door allergie.

Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Osteosarcoom (Botkanker)

Osteosarcoom is de meest voorkomende kwaadaardige bottumor bij dieren. Het is een vorm van botkanker en vormt 3 tot 6% van alle soorten tumoren. Vrijwel alle honden die botkanker (osteosarcoom ) hebben komen te overlijden omdat de tumoren snel groeien en uitzaaien naar de longen.