
Foto: Kalumet · Megaoesophagus dog · CC BY-SA 4.0 · Cropped, resized
Megaoesofagus, verwijding slokdarm
17.541 keer gelezenReageer
Megaoesofagus betekent een sterk vergrote slokdarm. Dit kan idiopathisch zijn, zonder bekende oorzaak, of secundair, als gevolg van een onderliggende ziekte.
In dit artikel
Wat is megaoesofagus?
Een ander woord voor de slokdarm is oesophagus. Indien een slokdarm sterk vergroot is, spreken we van een Megaoesofagus.
Het kan idiopathisch zijn, met een onbekende oorzaak. Maar ook secundair veroorzaakt worden door middel van een onderliggende ziekte.
Veroorzakers van ziektes die een mega-oesophagus zijn:
-
een obstructie van de slokdarm
-
aandoeningen van het spier- of zenuwstelsel
-
een vreemd voorwerp
-
een vasculaire ring (dit is een bloedvat dat normaal gesproken tijdens het embryonale leven sterft, het kan af en toe achterblijven en rond de slokdarm knellen)
-
een probleem dat aangeboren is, erfelijk of niet
De functie van de slokdarm is gestoord. Hierdoor zet de slokdarm uit en wordt slap. Het komt vaak voor bij bepaalde rassen, zoals bijvoorbeeld de Duitse Dog, Duitse herder, Fox Terrier, Newfoundlander, de windhond en Dwergschnauzer.
Symptomen van megaoesofagus
Voor het eerst bij het spenen. Als het puppie vast voedsel op neemt. Als het om de secundaire megaoesophagus gaat kan het zijn dat de symptomen pas later zichtbaar worden. De slokdarm functioneert niet meer normaal. Het eten kan niet meer naar behoren naar de maag gevoerd worden en het kan achter blijven in de vergrote slokdarm.
Het meest duidelijke symptoom is het opgeven van voedsel zonder het kokhalzen en kwijlen. Dit zien we wel bij braken. Het voedsel komt spontaan naar buiten. Dit is niet zo gevaarlijk. Het gevaar is dat er voedsel terecht komt in de longen. Gevolg is dat er longontsteking (ook wel aspiratie pneumonie) op kan treden met eventuele zeer ernstige gevolgen. Als u de hond verdenkt van een long ontsteking (moeilijk ademen, hoesten, koorts) moet u gelijk naar de dierenarts!
Diagnose van megaoesofagus
Aan de hand van radiografieën. Dikwijls kan een met lucht gevulde of met of voedsel gevulde slokdarm op de radiografie zien. Af en toe moet het dier een contrast vloeistof innemen.
Behandeling van megaoesofagus
Dit hangt af van de oorzaak van de vergroting van de slokdarm. Bij idiopathische megaoesophagus moet het dier eten op een manier dat de voorkant hoger is dan de achterkant. Zo kan het voedsel naar beneden glijden. Ook is het omhoog houden van de poten na het eten een optie. Zacht nat voedsel, verdient de voorkeur. Ook meerdere malen kleine porties. Definitief oplossen is niet mogelijk. Als het om een vreemd voorwerp gaat dat een blokkade veroorzaakt, moet dit weggehaald worden. Een vasculaire ring kan operatief behandeld worden. Als er een longontsteking komt moet deze zsm met antibioticum worden behandeld.
Prognose van megaoesofagus
Als er geen complicaties zijn, is de prognose goed. Bij longontsteking kan de uitkomst echter slecht zijn.
Rassen met risico(7)
Deze aandoening komt met verhoogd risico voor bij onderstaande rassen. Klik op een kaart voor rasinformatie.

Duitse herder

Greyhound

Labrador Retriever

Fox Terriër draadhaar

Fox Terriër Gladharig

Italiaanse Windhond

Duitse (Deense) Dog
Megaoesofagus komt voor bij 7 rassen
Veelgestelde vragen(7)
Wat is megaoesofagus bij honden?
Wat zijn de symptomen van megaoesofagus?
Welke hondenrassen zijn gevoelig voor megaoesofagus?
Wanneer verschijnen de eerste symptomen?
Hoe wordt megaoesofagus vastgesteld?
Hoe wordt megaoesofagus behandeld?
Is megaoesofagus te genezen?
Vergelijkbare aandoeningen(6)
Andere aandoeningen in de categorie Maag-darmstelsel:

Anaalzakontsteking
Anaalzakontsteking is een veelvoorkomend probleem bij honden. Aan weerszijden van de anus zitten twee anaalzakjes met klieren. Het uitgangskanaal is erg klein en raakt daardoor snel verstopt.

Braken
Braken is een actief proces waarbij voedsel via de slokdarm en maag naar buiten wordt gedrukt. De hond maakt daarbij duidelijke kokhalsbewegingen. Dit verschilt van passief opgeven, waarbij voedsel zonder die spierbewegingen naar buiten komt.

Diarree
Veel ziektes zijn de veroorzaker van diarree. Vaak gaat om een onschuldige vorm door bijvoorbeeld bedorven voedsel of verkeerd voedsel. Ook door parasieten zoals wormen en Giardia. Overige oorzaken zijn leverziektes, bijna alle maag- en darmproblemen of ziektes van de alvleesklier.

Exocriene Pancreas Insufficiëntie
Exocriene Pancreas Insufficiëntie (EPI) is een aandoening waarbij de alvleesklier onvoldoende spijsverteringsenzymen aanmaakt. Die enzymen zijn nodig om eiwitten, vetten en suikers te verteren. Bij EPI zijn de cellen die deze enzymen produceren vaak verschrompeld en niet meer functioneel.

Hepatitis
Hepatitis betekent letterlijk leverontsteking. Er zijn verschillende vormen, waaronder de chronische variant en Hepatitis Contagiosa Canis. De besmettelijke vorm komt gelukkig nog maar zelden voor bij honden.

Hernia perinealis
Hernia perinealis ontstaat als spieren rondom het bekken verzwakken of scheuren, waardoor buikinhoud naar het bekken kan zakken. Het komt vrijwel alleen bij reuen voor — een hormonale oorzaak wordt vermoed.
Ter kennisgeving
Deze informatie is bedoeld ter kennisgeving en vervangt geen dierenartsbezoek. Twijfel je over de gezondheid van je hond? Bel je dierenarts.