Hernia perinealis of wel perianaal breuk

Om de buikinhoud in de buikholte te houden zijn er spieren die lopen bij de overgang van de buikholte naar het bekken. Indien er sprake is van een perianale breuk, dan zijn deze spieren verzwakt en is het mogelijk dat ze scheuren. Hierdoor kan de inhoud van de van de holte van de buik in het bekken treden. Dit komt eigenlijk alleen maar voor bij de reu. Gedacht wordt dan ook dat de basis van dit probleem een hormonale probleem ligt.

Moeilijk de ontlasting kwijt kunnen is het 1e teken van een perianale breuk. Doordat met name de darmen in de bekkenholte van het buikorgaan optreedt, moet de hond behoorlijk persen om te kunnen poepen. Dit komt omdat de doorgang in het bekken vernauwd is. Maar het persen maakt het alleen maar erger, aangezien het de buik inhoud juist naar achteren drukt, de holte van het bekken in. Later kan er een uitpuiling naast de anus komen.

Die uitpuiling, dat zijn darmen die in de bekkenholte zitten onder de huid. De hond kan steeds lastiger de ontlasting kwijt en komt in een vicieuze cirkel terecht. ook wordt de ontlasting hard, wat het probleem weer erger maakt.In ergere gevallen kunnen ook andere organen van de buik in de holte van het bekken komen. Als de blaas intreedt kan dit een obstakel teweeg brengen en hierdoor kan de hond niet of moeilijk plassen. En dit is ernstig.

Als de dierenarts een perianale breuk vermoedt, dan zal hij een rectaal onderzoek doen. De diagnose is vrij eenvoudig te maken als er al sprake is van een uitpuiling naast de anus. Als de dierenarts het nodig vindt, zal hij een röntgenfoto nemen om te kijken of de urineblaas al in de holte van het bekken zit.

Het corrigeren van de breuk tijdens een operatie en vaak wordt er gelijk gecastreerd.

Als er op tijd ingegrepen wordt en er geen problemen waren met de urinewegen zijn de vooruitzichten goed. Dat de breuk terugkomt, komt vaak voor.