Waarom braakt je hond? Symptomen, diagnose en behandeling

Bij braken of overgeven wordt het voedsel door de maag via de slokdarm naar buiten gedrukt. Het is een actief reflex waarbij de slokdarm, het strottenhoofd en de maag betrokken zijn. Het overgeven of braken mag niet verward worden met het zo genoemde passieve opgeven of braken. Hierbij komt het voedsel vanuit in de maag passief naar buiten. De hond maakt niet de kokhals bewegingen die hij wel maakt bij het overgeven/braken. Braken of overgeven  is een symptoom. Er zijn veel aandoeningen die braken tot gevolg kunnen hebben. De meest voorkomende oorzaken van braken zijn  'iets verkeerds gegeten hebben' , een maagontsteking of te veel gegeten hebben. Andere oorzaken kunnen onder meer zijn,  alle parasieten, maag- en darmproblemen,  problemen van de lever of de alvleesklier, problemen met de nieren, infecties van het voortplantingsstelsel, sommige ziektes ter hoogte van het centrale zenuwstelsel.

De symptomen zijn kokhalsbewegingen.

De diagnose kan zeer moeilijk tot makkelijk zijn. In de meeste gevallen zal het braken vanzelf stoppen. Als het braken aan blijft houden of als er bloed bij zit, moet de exacte oorzaak achterhaald worden. Als andere aanwijzingen wel of niet aanwezig zijn, zal de dierenarts overgaan tot het nemen van bloedtesten, echografie, radiografie, endoscopie (camera in de maag of darm) of een kijkoperatie.

De behandeling hangt van de oorzaken af. Vaak krijgt de hond enkele dagen geen eten, aangevuld met medicijnen om het braken te stoppen.

Als het overgeven slechts een paar dagen aanhoudt is de prognose zeer goed. Het dier zal bijna altijd helemaal herstellen. Het blijven braken kan diverse oorzaken hebben. De prognose hangt af van de correcte oorzaak.