Ierse Setter

Maag-dilatatie-volvulus (maagtorsie)

Bij een maagdraaiing, ook wel maagtorsie of maag-dilatatie-volvulus, wordt de maag, die zich in de buikholte van de hond bevindt, rond zijn as gedraaid . Door de draaiing zijn de uitgang en de ingang afgesloten. Hierdoor kan het gas wat ingeslikt is niet meer weg. Het schijnt dat er wel lucht ingeslikt kan worden, aangezien er vast is gesteld dat het gas de zelfde samenstelling heeft als de lucht. De maag zal op gaan wellen met als gevolg **scheuring**. Vooral grote <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">rassen</a> met een borst die diep is, daarbij komt dit voor, bijvoorbeeld de Duitse dog: bijna vier op tien Duitse doggen krijgt een maagtorsie. Ook bij <a href="/rassen/weimaraner" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Weimaraners</a>, <a href="/rassen/dobermann" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Dobermanns</a>, reuzepoedel, Sint-Bernards en bij Setters komt dit vaak voor. Het moet direct behandeld worden aangezien het levensbedreigend is.

Auto-immune hemolytische anemie (AIHA)

Auto-immune haemolytische anemie is een aandoening waarbij het lichaam de eigen erytrocyten of rode bloedcellen  niet meer herkent en ze als lichaamsvreemd aanziet. Het immuniteits-stelsel van de hond zal de rode bloedcellen – die zorgen voor het transport van zuurstof - daarom kapot maken. De oorzaak van AIHA is onbekend, maar er wordt vermoed dat de aandoening een erfelijke achtergrond heeft, omdat het bij bepaalde rassen vaker voorkomt. Hoewel elke hond in principe AIHA kan krijgen, zien we het vaker bij de volgende hondenrassen: <a href="/rassen/old-english-sheepdog" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Bobtail (Old English Sheepdog)</a>, de <a href="/rassen/ierse-setter" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Ierse Setter</a>, de <a href="/rassen/amerikaanse-cocker-spaniel" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Amerikaanse cocker spaniël</a>, de <a href="/rassen/teckel-langhaar" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">teckel</a> en de <a href="/rassen/poedel" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">poedel</a>. Bovendien komt het vaker voor bij teven dan bij reuen. > In verband met erfelijkheid is het aan te bevelen honden met AIHA en hun naaste familie niet te gebruiken voor de voortplanting.

Epilepsie

We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.

Cherry eye

Een cherry eye is een zwelling van de traanklier. Deze klier zit onder het derde ooglid en door de zwelling puilt deze naar buiten en wordt deze zichtbaar. Deze gezwollen traanklier heeft een kersenrode kleur en daarom wordt deze aandoening ook wel de Cherry eye genoemd. Het is een aandoening die veel gezien wordt bij jonge honden (variërend van leeftijd van 3 tot 6 maanden). Bij doggen komt deze aandoening vaker voor dan bij andere rassen. Vaak is het zo dat als aan het ene oog een cherry-eye is ontstaan deze later ook aan het andere oog ontstaat. Soms verdwijnt een cherry eye vanzelf weer, maar vaak is het zo dat deze weer terugkomt en permanent zichtbaar blijft. Als dit het geval is, dan is het niet alleen hinderlijk voor de hond, maar is de kans op infecties veel groter.

Osteosarcoom (Botkanker)

Osteosarcoom is de meest voorkomende kwaadaardige bottumor bij dieren. Het is een vorm van botkanker en vormt 3 tot 6% van alle soorten tumoren. Vrijwel alle honden die botkanker (osteosarcoom ) hebben komen te overlijden omdat de tumoren snel groeien en uitzaaien naar de longen.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.