Foto: Uwe Gille · Scheme of a discus prolaps · CC BY-SA 3.0 · Cropped, resized
Cauda Equina Syndroom bij de hond
18.715 keer gelezenReageer
Bij het Cauda Equina Syndroom draait alles om het uiteinde van het ruggenmerg. De naam komt van het Latijn voor paardenstaat — de zenuwen waaieren daar uit als een staart. Bij honden ligt dit gebied ter hoogte van de lendenwervels en het heiligbeen.
Wat is cauda Equina Syndroom?
De Cauda Equina is het laatste stukje ruggenmerg. Het wordt zo genoemd omdat de achterste zenuwen uitwaaieren en daarom lijken op de staart van een paard (cauda equina in het Latijn). Bij de hond ligt de Cauda Equina ter hoogte van de lendenwervels (de lumbale wervels) en het heiligbeen (het sacrum).
Bij een Cauda Equina Syndroom of Lumbosacrale Stenose wordt er druk uitgeoefend op dit deel van het ruggenmerg. Deze druk kan diverse oorzaken hebben. De oorzaak die het vaakst voorkomt is een uitpuilende tussenwervelschijf (hernia).
Andere oorzaken zijn:
- ontsteking van de tussenwervelschijf
- tumoren
- aangeboren misvormingen of botwoekeringen ter hoogte van het wervelgewricht tussen de laatste lendenwervel en het heiligbeen (dit is de echte Degeneratieve Lumbosacrale Stenose)
Het merendeel van de gevallen van Cauda Equina syndroom wordt gezien bij Duitse herders en ook Labradors zijn vaker aangetast dan andere honden.
Als de honden een leeftijd van 5 jaar bereiken dan begint zich deze ziekte te uiten.
Symptomen van cauda Equina Syndroom
Door de druk op het ruggenmerg zal het beginnen met een stekende pijn zijn. Deze pijn kan zomaar ineens optreden, bijvoorbeeld tijdens een activiteit. De honden zullen niet meer de trap op willen lopen, rennen, zitten of springen omdat deze bewegingen pijn uitlokken.
Als de druk groter wordt, zullen zenuwen hun functie verliezen. De achterpoten worden dan zwak. Soms kan een veranderd gevoel van de achterhand optreden. Honden kunnen dan likken of bijten aan de achterhand. Zelden ziet men ook incontinentie
Diagnose van cauda Equina Syndroom
De diagnose kan soms erg moeilijk zijn. De symptomen kunnen namelijk erg op andere aandoeningen lijken. Denk aan heupdysplasie.Vrij opvallend is de heftige en scherpe pijn die uitgelokt kan worden door druk te geven ter hoogte van de lumbosacrale overgang. Meestal zijn er meer onderzoeken nodig om de diagnose van een Cauda Equina syndroom te kunnen stellen. Radiografieën met contrast geven vaak - maar niet altijd - uitsluitsel
Behandeling van cauda Equina Syndroom
Niet te erge gevallen kunnen soms met ontzwellende en ontstekingsremmende medicatie behandeld worden, maar de behandeling van een Cauda Equina syndroom bestaat meestal uit een operatie. Tijdens de operatie zal men de druk op de zenuwen wegnemen door de opening waar ze door moeten te vergroten
Prognose van cauda Equina Syndroom
De prognose van Cauda Equina syndroom is redelijk goed, indien de hond goed op behandeling reageert. Sommige honden kunnen met medicatie behandeld worden, maar meestal is operatief ingrijpen nodig. Als men niet opereert, dan zal de hond altijd last blijven hebben en kunnen de symptomen verergeren.
Preventie van cauda Equina Syndroom
Cauda Equina syndroom wordt vaak gezien bij bepaalde rassen, vooral bij de Duitse herder. De ziekte heeft dan ook een erfelijke achtergrond. Fokken met honden of families waar de ziekte vaak in voorkomt is dan ook af te raden.
Rassen met risico(2)
Deze aandoening komt met verhoogd risico voor bij onderstaande rassen. Klik op een kaart voor rasinformatie.
Cauda Equina Syndroom komt voor bij 2 rassen
Veelgestelde vragen(8)
Welke honden krijgen het meest last van Cauda Equina Syndroom?
Vanaf welke leeftijd kan Cauda Equina Syndroom optreden?
Wat zijn de eerste tekenen van Cauda Equina Syndroom?
Kan Cauda Equina Syndroom verward worden met een andere aandoening?
Wat zijn de oorzaken van Cauda Equina Syndroom?
Moet een hond met Cauda Equina Syndroom altijd geopereerd worden?
Wat is de kans op herstel na behandeling?
Kan ik Cauda Equina Syndroom voorkomen bij mijn hond?
Vergelijkbare aandoeningen(6)
Andere aandoeningen in de categorie Zenuwstelsel:
Ataxie / Incoördinatie
Ataxie / incoördinatie — verlies van coördinatie — wijst vaak op een zenuwsteselprobleem. De hond of kat beweegt ongecoördineerd: kop, poten of romp lijken niet samen te werken, alsof het dier dronken is en geen spierbeheer meer heeft.
Chiari malformatie en Syringomyelie
Chiari-malformatie is een aandoening die ontstaat doordat de schedel simpelweg te klein is voor de hersenen. Syringomyelie is ophoping van hersenvocht in ruggenmerg.
Cognitief Disfunctie Syndroom (dementie)
Cognitief Disfunctie Syndroom (dementie) is een aandoening die steeds vaker voorkomt bij oudere honden. De hersenen verouderen, waardoor de cognitieve functie geleidelijk afneemt.
Degeneratieve myelopathie DM (aantasting ruggenmerg)
Degeneratieve myelopathie (DM) is een aandoening van het ruggenmerg bij de hond, waarbij de zenuwvezels langzaamaan vervallen.
Discus hernia
Het wevelkolom bestaat uit wervels en tussen deze wervels zit een tussenwervelschijf. Deze bevat een kraakbenige ring met in het centrum een dikke viskeuze kern. Als deze kern door de kraakbenige ring naar buiten puilt, spreekt men van een discus hernia. Deze substantie drukt dan op het ruggenmerg.
Epilepsie
Epilepsie is een aandoening waarbij aanvallen steeds terugkeren. Het komt voor bij honden, mensen en in mindere mate bij katten. De oorzaak is een kortdurende storing in de hersenen, die kan leiden tot spierkrampen, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.
Ter kennisgeving
Deze informatie is bedoeld ter kennisgeving en vervangt geen dierenartsbezoek. Twijfel je over de gezondheid van je hond? Bel je dierenarts.