Kruisbandscheur bij de hond: symptomen en behandeling

De knie van de hond, een erg ingewikkeld gewricht. De knie bestaat uit de uiteinden van drie beenderen Het spaakbeen, de dijbeen en het scheenbeen: de meniscussen (dit zijn twee kraakbenige schokbrekers), de zijdelingse ligamenten en twee kruisbanden: de botuiteinden worden met elkaar verbonden door bindweefselstrengen. Deze moeten ervoor zorgen dat ze niet ten opzichte van elkaar kunnen verplaatsen.

Omdat de structuur zo lastig is en het vaak belast wordt is de knie vatbaar voor beschadiging. Iets wat vaak gebeurd is een "voetballersknie" of terwijl een scheur in de (vaak voorste) kruisband. Dit zou kunnen ontstaan bij een draaiende beweging van de knie, terwijl de voet op de grond staat . Het komt vooral voor bij actieve honden en veel bij Rottweilers. De reden is wellicht wel omdat bij de Rottweiler de knieën meer gestrekt zijn.

Het komt vaak acuut. De hond wordt mank en wil zijn poot niet meer belasten. Er komt een zwelling op de knie, welke na enkele dagen maximaal zal zijn. Als de blessure niet wordt behandeld,  wordt het mank lopen wel minder, maar na enkele maanden ontstaat er artrose omdat het beschadigd is, en dit zal chronisch zijn.

Voor de diagnose is de voorgeschiedenis en zijn de symptomen suggestief. De dierenarts kan de 'schuiflade syndroom' vaststellen: verplaatsen van het onderbeen ten opzichte van 't bovenbeen. Normaal kan dit niet door de kruisband aan de voorkant. Dit kan dus alleen maar als de kruisbank helemaal gescheurd is. Bij de achterste kruisband, die eigenlijk nooit scheurt is het effect andersom: het verplaatsen van het onderbeen naar de achterkant ten opzichte van het bovenbeen. Vaak is dit niet duidelijk en af en toe is radiografie nodig.

De diagnose bij de kruisbandscheur die gedeeltelijk is, kan nogal moeilijk zijn. Dit omdat het schuif lade-effect niet altijd goed te zien is. Af en toe is er een klik hoorbaar in de knie tijdens het onderzoeken. Dan is tevens de meniscus beschadigd. Radiografie wordt toegepast om eventuele andere schade te kunnen zien.

Afhankelijk van de leeftijd en het gewicht van de hond kan gekozen worden voor een operatie of rust met pijnstillers. Als een hond niet zwaarder is dan 10KG hoeft deze vaak niet geopereerd te worden en moet hij rust krijgen en wellicht pijnstillers. Honden die zwaarder zijn zal men eerder opereren. Er zijn diverse mogelijkheden en het hangt ervan af waar de dierenarts de voorkeur aangeeft en wat voor soort hond het is, De technieken zijn onder andere. TPLO, intra-articulaire stabilisatie, de extra-articulaire stabilisatie.

Afhankelijk van de letsels die aanwezig zijn,  de oorzaak en de gevolgen van de behandeling kan een prognose gesteld worden.  Mocht het gaan om een gevoeligheid van kruisbandscheuren die aangeboren is,  is het mogelijk dat de hond tevens aan de andere achterpoot problemen krijgt. Vaak ontwikkeld er zich op langere termijn artrose, ondanks opereren, zodat de hond evengoed (al dan niet erg) - mank gaat worden.