Bordeaux Dog

Dystocia (moeilijke geboorte)

Als de hond een moeilijke, langzame en pijnlijke bevalling heeft spreken we van een dystocia. De oorzaak van dystocia kan komen doordat de pups te groot zijn of een te grote schedel hebben, maar het kan ook aan een afwijking bij de teef liggen door bijvoorbeeld een te nauw geboortekanaal. Er zijn helaas hondenrassen waarbij deze afwijkingen in de bouw voorgeschreven wordt door de rasstandaard. Het gevolg hiervan is de de geboorte van de pups niet zonder een ingreep van een dierenarts plaats kan vinden.

Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS)

Brachycephalic Obstructive Airway Syndrome (BOAS), of in het Nederlands brachycefaal obstructief syndroom (BOS) is een verzameling van aandoeningen in de luchtwegen die voorkomen bij hondenrassen met een relatief korte bovenkaak, zoals de Engelse bulldog. Deze rassen hebben vanwege hun anatomie vaak problemen met ademhalen, wat kan variëren van licht snurken tot ernstige obstructie van de luchtwegen. De afwijkingen in de anatomie die tot de moeilijke ademhaling leiden, zijn onder andere vernauwde neusgaten, een te lang of dik zacht gehemelte, vergrote amandelen, een afwijkende bouw van de larynx en een te smalle luchtpijp (trachea hypoplasie). Het BOS kan allemaal tegelijk voorkomen bij hetzelfde dier, maar hoeft niet altijd in die mate dat het leidt tot klinische klachten. **Wat is de oorzaak van het Brachycefaal Obstructief Syndroom?** Het Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS) is het gevolg van fokken op hondenrassen met een relatief korte bovenkaak, zoals de Engelse bulldog. Deze anatomische kenmerken zijn het resultaat van menselijke interventie en leiden tot problemen met de ademhaling. Het BOS is daarom een erfelijk bepaald probleem dat voortkomt uit menselijke fokpraktijken. **Welke rassen zijn gevoelig voor Brachycefaal Obstructief Syndroom?** De kortsnuitige rassen waar we het hier over hebben zijn de bekende rassen zoals onder andere: 1. [Boston Terriër](/rassen/boston-terrier) 2. [Bordeaux Dog](/rassen/bordeaux-dog) 3. [Boxer](/rassen/boxer) 4. [Cavalier King Charles Spaniel](/rassen/cavalier-king-charles-spaniel) 5. [Engelse Bulldog](/rassen/engelse-bulldog) 6. [Franse Bulldog](/rassen/franse-bulldog) 7. [Pekingees](/rassen/pekingees) 8. [Shih Tzu](/rassen/shih-tzu) **Welke gevaren zijn er voor honden met BOS?** - **Oververhitting** Honden met Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS) hebben een verhoogd risico op oververhitting en zuurstoftekort, vooral wanneer ze worden blootgesteld aan hitte, opwinding en inspanning. Het hijgen van de hond is een normaal mechanisme om af te koelen, maar bij honden met BOS kan veel hijgen leiden tot extra zwelling van de voorste luchtwegen, wat de moeilijke ademhaling kan verergeren. Wanneer dit optreedt, zijn deze honden absoluut spoedgevallen en moeten ze onmiddellijk medische hulp krijgen. - **Anesthesierisico** Alle honden met BOS hebben een verhoogd risico op complicaties tijdens narcose, dus het is belangrijk om extra maatregelen te nemen en de luchtweg van de hond te intuberen voordat ze onder narcose worden gebracht.

Demodex

De Demodex mijt is een microscopisch kleine mijten is bij iedere hond aanwezig in de haarfollikeles zit. De mijt veroorzaakt geen enkel symptoom en wordt over gedragen van moeder op puppie na de geboorte in de eerste dagen. Bij sommige honden kan de mijt zich plotseling massaal beginnen te vermeerderen: dit heet demodicosis. De hond heeft probleem met de immuniteit die de parasieten niet onder controle kan houden. Deze immuunstoornis komt vaker voor bij bepaalde [rassen](/rassen)([Duitse herder](/rassen/duitse-herder), Shar Pei, verschillende soorten terriërs,  de [Engelse bulldog](/rassen/engelse-bulldog)) en in bepaalde families. Daardoor wordt er gedacht dat de ziekte voor een deel genetisch bepaald is.  Bij ziektes die de immuniteit onderdrukken kan Demodicosis  zich ook voordoen. Demodecosis uit zich meestal al op jonge leeftijd, als de hond tussen drie en zes maanden is. De ziekte wordt daarom ook aangeduid met de term jeugdschurft. Demodecose is niet besmettelijk.

Hartinsufficiëntie - DCM

Net als bij de mens kunnen honden ook (chronische) hartinsufficiëntie krijgen. Het probleem is dan dat het hart niet meer voldoende werkt en er slecht of niet meer in slaagt om voldoende bloed door het lichaam te pompen. Als de pompfunctie het laat afweten dan krijgt het lichaam niet genoeg zuurstof en voedingsstoffen. Er zijn twee belangrijke oorzaken van hartinsufficiëntie: dilaterende cardiomyopathie en klepletsels. **De klepletsels** Het hart heeft 4 kleppen: 2 tussen de kamers en boezems, 1 tussen de holle ader en de rechter boezem en 1 tussen de linker kamer en de aorta. De kleppen zorgen ervoor dat het bloed maar in 1 kant op kan stromen. Bij veel honden met hartinsufficiëntie is er een probleem met één of meer kleppen. Hierdoor ontstaat er een lek waardoor het bloed gedeeltelijk tegen de richting in kan stromen. Gevolg is dat er minder bloed de 'goede' kant opgaat. Dit kan beschadiging veroorzaken aan de binnenkant van het hart of aan de bloedvaten. Klepletsels komen meer voor bij de wat oudere kleine [rassen](/rassen). Het kan al enige tijd aanwezig zijn voordat de hond er last van krijgt. **Dilaterende Cardiomyopathie** Hierbij wordt het hart groter en de spierwand dunner. Het samentrekken van het hart is minder en het hart kan minder goed ledigen. De oorzaak hiervan is niet echt bekend. Het komt vaker voor bij grote honden en bij jonge dieren of dieren van middelbare leeftijd. Het is een veel voorkomende ziekte bij de Doberman, maar ook bij Boxers, Duitse doggen en Ierse wolfshonden. Het lijkt een erfelijke ziekte te zijn. Dit omdat de rasgebondenheid en omdat het voorkomt in bepaalde kweeklijnen.

Aortastenose

Een vernauwing in de uitstroomopening van de linker hartkamer bij de aorta, ook wel aortastenose genoemd, is een aangeboren afwijking. Hierdoor ondervindt de bloedstroom weerstand tijdens het uitstromen en moet het hart harder werken om zuurstofrijk bloed door het lichaam te pompen. In de meeste gevallen leidt aortastenose niet tot hartfalen, tenzij er ook sprake is van een lekkage van de kleppen tussen de boezem en kamer. Door de vernauwing van de aorta ontstaat turbulentie in de bloedstroom, wat te horen is als een hartruis bij het luisteren met een stethoscoop. Daarnaast ontstaat er een hoge snelheid van de bloedstroom die gemeten kan worden met behulp van Doppler-echocardiografie van het hart. Er zijn drie verschillende vormen van aortastenose: 1. Subvalvulaire aortastenose (SAS): SAS is de meest voorkomende vorm bij honden en wordt veroorzaakt door een vernauwing onder de aortakleppen. SAS is een progressieve ziekte die meestal binnen de eerste 12-15 maanden zijn maximale ernst bereikt. Het komt vaker voor bij Boxers, Newfoundlanders en Golden Retrievers, maar kan ook voorkomen bij andere rassen. 2. Valvulaire aortastenose (VAS): VAS wordt veroorzaakt door een afwijking van de aortakleppen zelf. Valvulaire aortastenose, een vernauwing in de aortaklep, komt vaker voor bij grotere Terriër rassen, met name bij de Bull Terrier en de Staffordshire Terrier 3. Supravalvulaire aortastenose (SupAS): SupAS is zeer zeldzaam en vindt plaats boven de aortakleppen. Subvalvulaire aortastenose is een veelvoorkomende aandoening bij Boxers, vooral bij mannelijke dieren. Het is sterk erfelijk en daarom worden fokdieren onderworpen aan echografisch onderzoek om te screenen op deze aandoening. Als aortastenose wordt gevonden bij een fokdier, dan wordt deze uitgesloten van verdere fokdoeleinden.

Atopie

Een atopie is een allergie tegen sommige stoffen in de omgeving. Voorbeelden zijn grassen, boompollen en huisstofmijt. Deze komen via inademing in contact met het lichaam. Het is vergelijkbaar met hooikoorts bij de mens. Atopie is vaak een erfelijke ziekte. Het kan dus vaker in de familie voorkomen. Atopie ontwikkelt zich normaal gesproken tussen het 1e en 3e levensjaar maar manifesteert zich soms ook op een latere leeftijd. Bepaalde rassen zijn gevoelig voor atopie: o.a. 1. [Boston terrier](/rassen/boston-terrier) 2. [Boxer](/rassen/boxer) 3. [Bull-terrier](/rassen/bull-terrier) 4. [Cairn terrier](/rassen/cairn-terrier) 5. [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder) 6. [Shar-Pei](/rassen/shar-pei) 7. [Dalmatier](/rassen/dalmatische-hond) 8. [Engelse Setter](/rassen/engelse-setter) 9. [Golden Retriever](/rassen/golden-retriever) 10. [Ierse Setter](/rassen/ierse-setter) 11. [Labrador Retriever](/rassen/labrador-retriever) 12. [Lhasa Apso](/rassen/lhasa-apso) 13. [Miniatuur Poedel](/rassen/poedel) 14. Miniatuur Schnauzer 15. [Pug](/rassen/mopshond) 16. [Schotse Terrier](/rassen/schotse-terrier) 17. [West Highland White terrier](/rassen/west-highland-white-terrier) 18. [Fox Terrier draadhaar](/rassen/fox-terrier-draadhaar) Atopie kan seizoensgebonden zijn, denk aan pollen, welke alleen gedurende bepaalde maanden in de lucht zitten. Andere zijn het hele jaar aanwezig, zoals stofmijt. Maar zelfs bij seizoensgebonden allergenen kunnen de symptomen het hele jaar aanwezig zijn. Atopie komt ook bij de kat voor, echter in veel mindere mate dan bij de hond.

Entropion

Entropion is een aangeboren aandoening en entropion is een probleem van het ooglid, het ooglid krult namelijk naar binnen. Het kan zowel aan het bovenste ooglid optreden als onderste en zit vaak bij beide ogen. De [rashonden](/rassen) Shapei en de Chow-Chow zijn hier gevoelig voor. Rassen met hangende oogleden (De [Newfoundlander](/rassen/newfoundlander) en de Sint-Bernard) en kortsnuitige rassen, zoals Pekinezen en [Engelse Bulldoggen](/rassen/engelse-bulldog), hebben vaker last van entropion dan andere. Bij de pup wordt het vaak al vastgesteld.

Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus  of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Patellaluxatie

We spreken van een Patellaluxatie indien de knieschijf ontwricht is. De knieschijf zit normaal vast in een groeve, aan het einde van het dijbeen. Stevige bindweefsel-banden houden de knieschuif op hun plaats en zorgen ervoor dat ze niet naar binnen of buiten of zijwaarts kunnen bewegen. Als het een patellaluxatie betreft, dan zit de schijf in de knie los (de patella) los en kan bewogen worden. Er zijn twee vormen van patellaluxatie: 1. De eerste is iets waarmee ze geboren worden en komt hoofdzakelijk voor bij kleinere <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">honden</a> en is erfelijk. Hier zijn we vaak een mediale patellaluxatie (dus naar binnen toe). Dit komt door een knieschijfgroeve die ondiep is. 2. de tweede is de traumatische patellaluxatie. Dit komt door een blessure. Hoofdzakelijk bij grote honden en is vaak lateraal (naar buiten toe)