Demodex bij de hond: symptomen, diagnose en behandeling

De Demodex mijt is een microscopisch kleine mijten is bij iedere hond aanwezig in de haarfollikeles zit. De mijt veroorzaakt geen enkel symptoom en wordt over gedragen van moeder op puppie na de geboorte in de eerste dagen. Bij sommige honden kan de mijt zich plotseling massaal beginnen te vermeerderen: dit heet demodicosis. De hond heeft probleem met de immuniteit die de parasieten niet onder controle kan houden. Deze immuunstoornis komt vaker voor bij bepaalde rassen(Duitse herder, Shar Pei, verschillende soorten terriërs,  de Engelse bulldog) en in bepaalde families. Daardoor wordt er gedacht dat de ziekte voor een deel genetisch bepaald is.  Bij ziektes die de immuniteit onderdrukken kan Demodicosis  zich ook voordoen. Demodecosis uit zich meestal al op jonge leeftijd, als de hond tussen drie en zes maanden is. De ziekte wordt daarom ook aangeduid met de term jeugdschurft. Demodecose is niet besmettelijk.

Er zijn twee  vormen van demodicosis: de lokale en de gegeneraliseerde. De lokale vorm uit zich typisch als jeukende,rode,  kale en schilferige plekken, oorontsteking of door een aangetaste poot. De gegeneraliseerde vorm heeft uitgebreidere letsels over het lichaam. Demodicosis uit zich op zeer veel verschillende manieren en heeft vaak overeenkomsten met huidziektes, wat het moeilijk maakt de diagnose  te stellen

Een diagnose kan een echte uitdaging zijn. De symptomen lijken sterk op sommige aandoeningen aan de huid en kunnen erg verschillen. Meestal zal men een vermoeden proberen te  bevestigen dmv microscopisch onderzoek van een afkrabsel van de huid. De demodex mijt is bij elke hond aanwezig, zodat men alleen de diagnose kan stellen als er erg veel mijten zijn. Een biopsie van de huid kan soms ook helpen bij het stellen van de diagnose.

De behandeling is afhankelijk van de vorm die de ziekte aanneemt. De gelokaliseerde vorm zal vaak genezen binnen de twee maanden. De behandeling van de algemene vorm kan erg lastig zijn. De baas moet het nut inzien van het strict opvolgen van de aanwijzingen van de dierenarts en van de mogelijkheid tot een behandeling  die lang duurt (weken tot maanden) met anti-parasitaire middelen.

De prognose van lokale demodicosis is vaak goed. De prognose van de algemene vorm varieert van positief tot negatief. Soms reageren dieren goed op de behandeling, soms slecht of niet. De medewerking van de baas in de behandeling kan soms ook een beperkende factor zijn

Door de besmette dieren uit te sluiten van fokken kunnen deze de immuun- defecten niet doorgeven aan latere generaties