Engelse Bulldog

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Patellaluxatie

We spreken van een Patellaluxatie indien de knieschijf ontwricht is. De knieschijf zit normaal vast in een groeve, aan het einde van het dijbeen. Stevige bindweefsel-banden houden de knieschuif op hun plaats en zorgen ervoor dat ze niet naar binnen of buiten of zijwaarts kunnen bewegen. Als het een patellaluxatie betreft, dan zit de schijf in de knie los (de patella) los en kan bewogen worden. Er zijn twee vormen van patellaluxatie: 1. De eerste is iets waarmee ze geboren worden en komt hoofdzakelijk voor bij kleinere <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">honden</a> en is erfelijk. Hier zijn we vaak een mediale patellaluxatie (dus naar binnen toe). Dit komt door een knieschijfgroeve die ondiep is. 2. de tweede is de traumatische patellaluxatie. Dit komt door een blessure. Hoofdzakelijk bij grote honden en is vaak lateraal (naar buiten toe)

Chronisch nierfalen

Chronisch nierfalen is iets wat vooral bij de oude kat en minder bij de oude hond voorkomt. De behandeling is er op gericht dat de nieren zo weinig mogelijk belast worden en de functies die over zijn gebleven te beter te maken. **De nieren, hoe werken ze?** De hond en kat  hebben 2 nieren. De meest belangrijke functie van de nieren is het schoonmaken (filteren) van het bloed. Hierdoor worden de afvalstoffen verwijderd. Deze afvalstoffen worden urine. Dit gebeurt door ontelbaar veel kleine filters, de nefronen. Deze laten de afvalstoffen verwijderen in de urine. De reservecapaciteit van de nieren is groot **Chronisch nierfalen, wat is dat?** Op het moment dat er meer dan 2/3 van de nieren niet meer goed functioneren zullen er klinische verschijnselen zichtbaar worden en dan spreekt men van nierfalen. De achter uitgang van de nieren is dan al maanden of jaren geleden begonnen. het komt meestal voor  bij oudere katten en de oorzaak is vaak onbekend.

Dystocia (moeilijke geboorte)

Als de hond een moeilijke, langzame en pijnlijke bevalling heeft spreken we van een dystocia. De oorzaak van dystocia kan komen doordat de pups te groot zijn of een te grote schedel hebben, maar het kan ook aan een afwijking bij de teef liggen door bijvoorbeeld een te nauw geboortekanaal. Er zijn helaas hondenrassen waarbij deze afwijkingen in de bouw voorgeschreven wordt door de rasstandaard. Het gevolg hiervan is de de geboorte van de pups niet zonder een ingreep van een dierenarts plaats kan vinden.

Hypofysaire dwerggroei

Hypofysaire dwerggroei bij honden, ook wel bekend als hypopituitarisme, is een aandoening waarbij de hypofyse, een kleine klier in de hersenen van de hond, niet genoeg hormoonproducerende cellen heeft om voldoende hormonen te produceren die belangrijk zijn voor de groei en ontwikkeling van het lichaam. Dit kan leiden tot een vertraagde groei en ontwikkeling en kan resulteren in een kleiner dan gemiddeld uiterlijk. Er zijn verschillende oorzaken van hypofysaire dwerggroei bij honden, waaronder aangeboren afwijkingen, beschadiging van de hypofyse door trauma of infectie, en sommige medische behandelingen, zoals bestraling of chirurgie. In sommige gevallen kan de oorzaak onbekend zijn.

Spondylose (vergroeiing tussenwervels)

Spondylose is een aandoening van de wervelkolom bij honden die wordt gekenmerkt door het ontstaan van verdikkingen of uitsteeksels op de wervels. Deze verdikkingen, ook wel osteofyten genoemd, kunnen leiden tot verstoring van de normale bewegingen van de wervelkolom en pijn bij de hond. Spondylose komt het meest voor bij oudere honden, maar jonge honden kunnen ook aan de aandoening lijden. Er zijn verschillende oorzaken voor het ontstaan van spondylose bij honden. Een van de belangrijkste oorzaken is de afname van de hoeveelheid collageen in de wervels naarmate de hond ouder wordt. Dit kan leiden tot een afname van de stevigheid van de wervels en daardoor een verhoogde kans op het ontstaan van osteofyten. Ook kan de aandoening voorkomen als gevolg van een tekort aan calcium en fosfor in de voeding van de hond, of als gevolg van een aangeboren afwijking van de wervelkolom.

Cystinurie

Cystinurie is een aandoening die wordt gekenmerkt door een verhoogde concentratie van cystine in de urine van honden. Cystine is een aminozuur dat normaal gesproken in kleine hoeveelheden in de urine aanwezig is. Een verhoogde concentratie van cystine kan leiden tot de vorming van cystinekristallen in de nieren, blaas en urineleiders, wat kan leiden tot blokkades en urineretentie. De oorzaak van cystinurie bij honden is meestal een aangeboren afwijking van het aminozuurtransportsysteem in de nieren. Sommige rassen, zoals de Basset Hound, Duitse Dog, Newfoundlander en Cocker Spaniel, lijken een verhoogd risico te hebben op het ontwikkelen van deze aandoening. Andere factoren die het risico op cystinurie kunnen verhogen, zijn onder meer een tekort aan vochtinname en een hoog eiwitdieet.

Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS)

Brachycephalic Obstructive Airway Syndrome (BOAS), of in het Nederlands brachycefaal obstructief syndroom (BOS) is een verzameling van aandoeningen in de luchtwegen die voorkomen bij hondenrassen met een relatief korte bovenkaak, zoals de Engelse bulldog. Deze rassen hebben vanwege hun anatomie vaak problemen met ademhalen, wat kan variëren van licht snurken tot ernstige obstructie van de luchtwegen. De afwijkingen in de anatomie die tot de moeilijke ademhaling leiden, zijn onder andere vernauwde neusgaten, een te lang of dik zacht gehemelte, vergrote amandelen, een afwijkende bouw van de larynx en een te smalle luchtpijp (trachea hypoplasie). Het BOS kan allemaal tegelijk voorkomen bij hetzelfde dier, maar hoeft niet altijd in die mate dat het leidt tot klinische klachten. **Wat is de oorzaak van het Brachycefaal Obstructief Syndroom?** Het Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS) is het gevolg van fokken op hondenrassen met een relatief korte bovenkaak, zoals de Engelse bulldog. Deze anatomische kenmerken zijn het resultaat van menselijke interventie en leiden tot problemen met de ademhaling. Het BOS is daarom een erfelijk bepaald probleem dat voortkomt uit menselijke fokpraktijken. **Welke rassen zijn gevoelig voor Brachycefaal Obstructief Syndroom?** De kortsnuitige rassen waar we het hier over hebben zijn de bekende rassen zoals onder andere: 1. [Boston Terriër](/rassen/boston-terrier) 2. [Bordeaux Dog](/rassen/bordeaux-dog) 3. [Boxer](/rassen/boxer) 4. [Cavalier King Charles Spaniel](/rassen/cavalier-king-charles-spaniel) 5. [Engelse Bulldog](/rassen/engelse-bulldog) 6. [Franse Bulldog](/rassen/franse-bulldog) 7. [Pekingees](/rassen/pekingees) 8. [Shih Tzu](/rassen/shih-tzu) **Welke gevaren zijn er voor honden met BOS?** - **Oververhitting** Honden met Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS) hebben een verhoogd risico op oververhitting en zuurstoftekort, vooral wanneer ze worden blootgesteld aan hitte, opwinding en inspanning. Het hijgen van de hond is een normaal mechanisme om af te koelen, maar bij honden met BOS kan veel hijgen leiden tot extra zwelling van de voorste luchtwegen, wat de moeilijke ademhaling kan verergeren. Wanneer dit optreedt, zijn deze honden absoluut spoedgevallen en moeten ze onmiddellijk medische hulp krijgen. - **Anesthesierisico** Alle honden met BOS hebben een verhoogd risico op complicaties tijdens narcose, dus het is belangrijk om extra maatregelen te nemen en de luchtweg van de hond te intuberen voordat ze onder narcose worden gebracht.

Aortastenose

Een vernauwing in de uitstroomopening van de linker hartkamer bij de aorta, ook wel aortastenose genoemd, is een aangeboren afwijking. Hierdoor ondervindt de bloedstroom weerstand tijdens het uitstromen en moet het hart harder werken om zuurstofrijk bloed door het lichaam te pompen. In de meeste gevallen leidt aortastenose niet tot hartfalen, tenzij er ook sprake is van een lekkage van de kleppen tussen de boezem en kamer. Door de vernauwing van de aorta ontstaat turbulentie in de bloedstroom, wat te horen is als een hartruis bij het luisteren met een stethoscoop. Daarnaast ontstaat er een hoge snelheid van de bloedstroom die gemeten kan worden met behulp van Doppler-echocardiografie van het hart. Er zijn drie verschillende vormen van aortastenose: 1. Subvalvulaire aortastenose (SAS): SAS is de meest voorkomende vorm bij honden en wordt veroorzaakt door een vernauwing onder de aortakleppen. SAS is een progressieve ziekte die meestal binnen de eerste 12-15 maanden zijn maximale ernst bereikt. Het komt vaker voor bij Boxers, Newfoundlanders en Golden Retrievers, maar kan ook voorkomen bij andere rassen. 2. Valvulaire aortastenose (VAS): VAS wordt veroorzaakt door een afwijking van de aortakleppen zelf. Valvulaire aortastenose, een vernauwing in de aortaklep, komt vaker voor bij grotere Terriër rassen, met name bij de Bull Terrier en de Staffordshire Terrier 3. Supravalvulaire aortastenose (SupAS): SupAS is zeer zeldzaam en vindt plaats boven de aortakleppen. Subvalvulaire aortastenose is een veelvoorkomende aandoening bij Boxers, vooral bij mannelijke dieren. Het is sterk erfelijk en daarom worden fokdieren onderworpen aan echografisch onderzoek om te screenen op deze aandoening. Als aortastenose wordt gevonden bij een fokdier, dan wordt deze uitgesloten van verdere fokdoeleinden.