Berner Sennenhond

Von Willebrand

Bij de ziekte van Von Willebrand (wat een erfelijke ziekte is) is er te weinig vWf (**v** on **W** illebrand **f** actor) of werkt het vWf niet goed. Met als gevolg dat het bloedstollingssysteem van de hond minder goed werkt. Door het tekort aan het normale eiwit vindt er een slechte bloedstolling plaats.

Osteosarcoom (Botkanker)

Osteosarcoom is de meest voorkomende kwaadaardige bottumor bij dieren. Het is een vorm van botkanker en vormt 3 tot 6% van alle soorten tumoren. Vrijwel alle honden die botkanker (osteosarcoom ) hebben komen te overlijden omdat de tumoren snel groeien en uitzaaien naar de longen.

Dystocia (moeilijke geboorte)

Als de hond een moeilijke, langzame en pijnlijke bevalling heeft spreken we van een dystocia. De oorzaak van dystocia kan komen doordat de pups te groot zijn of een te grote schedel hebben, maar het kan ook aan een afwijking bij de teef liggen door bijvoorbeeld een te nauw geboortekanaal. Er zijn helaas hondenrassen waarbij deze afwijkingen in de bouw voorgeschreven wordt door de rasstandaard. Het gevolg hiervan is de de geboorte van de pups niet zonder een ingreep van een dierenarts plaats kan vinden.

Degeneratieve myelopathie DM (aantasting ruggenmerg)

Degeneratieve myelopathie bij de hond is een aandoening van het ruggenmerg. Hierbij vervallen de zenuwvezels langzaamaan. De verschijnselen worden vaak zichtbaar vanaf een leeftijd van 5 tot 8 jaar, maar ook al op veel jongere leeftijd kunnen verschijnselen in meer of mindere mate optreden. In enkele maanden tot een jaar tijd ontstaat een ernstig verminderde functie van de achterpoten en kan de hond deze nauwelijks meer gebruiken. Een ander gevolg van degeneratieve myelopathie (DM) is dat de hond incontinent kan worden door uitval van zenuwen die betrokken zijn bij de blaas en darmen.

Hernia nuclei pulposi

Een hernia nuclei pulposi (HNP) is een aandoening die voorkomt bij honden waarbij de kern van de tussenwervelschijf, ook wel de nucleus pulposus genoemd, door de wand van de tussenwervelschijf heen komt. Dit kan leiden tot pijn, zwelling en problemen met het bewegingsapparaat bij de hond. HNP kan voorkomen in elke leeftijdsgroep, maar het komt vaker voor bij oudere honden of honden met een kleiner ras. De aandoening kan ook voorkomen na een trauma of als gevolg van overgewicht.

Retina dysplasie (RD)

Retina dysplasie is een aandoening waarbij er afwijkingen zijn in de ontwikkeling van het netvlies van de hond. Het netvlies is het lichtgevoelige weefsel aan de binnenkant van het oog en is verantwoordelijk voor het omzetten van licht in elektrische signalen die naar de hersenen worden verzonden. Bij honden met retinadysplasie kan het netvlies onvolledig of onjuist zijn ontwikkeld, wat kan leiden tot afwijkingen in het gezichtsvermogen. Er zijn verschillende vormen van retinadysplasie bij honden, waaronder total retinal dysplasia (TRD) en focal retinal dysplasia (FRD). TRD is een ernstige vorm waarbij het netvlies volledig onvolledig is ontwikkeld en de hond is blind. FRD is een mildere vorm waarbij er afwijkingen zijn op beperkte gebieden van het netvlies en de hond kan soms enig gezichtsvermogen behouden. Retinadysplasie kan aangeboren zijn of verworven worden als gevolg van beschadiging van het netvlies na de geboorte. Sommige rassen, zoals Duitse Herders, Rottweilers en Shetland Sheepdogs, lijken een verhoogd risico te hebben op retinadysplasie.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.

Aortastenose

Een vernauwing in de uitstroomopening van de linker hartkamer bij de aorta, ook wel aortastenose genoemd, is een aangeboren afwijking. Hierdoor ondervindt de bloedstroom weerstand tijdens het uitstromen en moet het hart harder werken om zuurstofrijk bloed door het lichaam te pompen. In de meeste gevallen leidt aortastenose niet tot hartfalen, tenzij er ook sprake is van een lekkage van de kleppen tussen de boezem en kamer. Door de vernauwing van de aorta ontstaat turbulentie in de bloedstroom, wat te horen is als een hartruis bij het luisteren met een stethoscoop. Daarnaast ontstaat er een hoge snelheid van de bloedstroom die gemeten kan worden met behulp van Doppler-echocardiografie van het hart. Er zijn drie verschillende vormen van aortastenose: 1. Subvalvulaire aortastenose (SAS): SAS is de meest voorkomende vorm bij honden en wordt veroorzaakt door een vernauwing onder de aortakleppen. SAS is een progressieve ziekte die meestal binnen de eerste 12-15 maanden zijn maximale ernst bereikt. Het komt vaker voor bij Boxers, Newfoundlanders en Golden Retrievers, maar kan ook voorkomen bij andere rassen. 2. Valvulaire aortastenose (VAS): VAS wordt veroorzaakt door een afwijking van de aortakleppen zelf. Valvulaire aortastenose, een vernauwing in de aortaklep, komt vaker voor bij grotere Terriër rassen, met name bij de Bull Terrier en de Staffordshire Terrier 3. Supravalvulaire aortastenose (SupAS): SupAS is zeer zeldzaam en vindt plaats boven de aortakleppen. Subvalvulaire aortastenose is een veelvoorkomende aandoening bij Boxers, vooral bij mannelijke dieren. Het is sterk erfelijk en daarom worden fokdieren onderworpen aan echografisch onderzoek om te screenen op deze aandoening. Als aortastenose wordt gevonden bij een fokdier, dan wordt deze uitgesloten van verdere fokdoeleinden.