Akita

Spitsen en oertypes

Puppyprijs: €1250 – €5000

De Akita Inu: Een uniek ras met een rijke geschiedenis

De Akita Inu is ontstaan in Japan en het is een ras die al eeuwenlang onveranderd is. Deze rashond wordt beschouwd als de nationale hond van Japan, als een natuurmonument. Vroeger werd dit ras zeer gewaardeerd en gerespecteerd en de eigenaren waren mensen van adel of aristocraten. Ze werden gebruikt voor verschillende doeleinden, zoals Imperial Guards, voor het jagen op beren of het ophalen van watervogels. Zij zijn de grootste van de Spitz-type rassen. Vandaag de dag is de rashond Akita Inu een trouwe metgezel, een therapie hond en waakhond.

De Akita Inu is een robuust en krachtig ras, met een gespierd lichaam en een dikke, witte vacht. Het is een groot ras, met een schouderhoogte van ongeveer 60-70 cm en een gewicht van circa 35-60 kg.

Is het Akita of Akita Inu?

Akita is een regio in het noorden van Japan en het woord Inu is Japans voor 'hond'. Dit betekent dat oorspronkelijk elke hond in de Akita-regio vaak een Akita Inu werd genoemd. Er is dus geen goed of fout als er gesproken wordt over een Akita of een Akita Inu.

Karakter van de Akita

De Akita Inu is groot, stevig en gespierd. De voeten hebben zwemvliezen waardoor het uitstekende zwemmers zijn. Ze hebben een gereserveerde houding met een grote waardigheid. Ze zijn krachtig en reageren alert en moedig. De Akita Inu is een nobel en dominerend ras. Het uiterlijk van de Akita Inu is niet het enige dat hem onderscheidt van andere hondenrassen. Dit ras staat bekend om zijn intelligentie, vastberadenheid en trouw. Akita Inu's zijn uitstekende waakhonden en beschermers van hun eigenaren en gezin. Ze zijn ook zeer sociaal en hechten zich sterk aan hun baasjes.

Temperament van de Akita

De Akita is zeer intelligent, onbevreesd en spontaan en ze gedijen op menselijk gezelschap. Ze zijn zeer trouw aan hun familie en de mensen die ze kennen, maar zijn op hun hoede en afstandelijk voor vreemden. Ze zijn zeer beschermend tegenover hun familie, hun grondgebied, en van hun voedsel. Ze kunnen agressief zijn tegenover andere honden en huisdieren. De Akita kan goed kunnen opschieten met oudere kinderen binnen hun gezin, maar kinderen die ze niet kennen zullen ze niet snel tolereren. Ze zijn uitstekende waakhonden, maar zullen hierbij niet overdreven blaffen. Voor een langere tijd alleen gelaten worden is iets waar dit ras niet goed tegen kan. Ze vereisen een buitensporige hoeveelheid aandacht. Akita's zijn niet aan te raden voor de beginnende hondenbezitter, of eigenaren die rustig en onderdanig zijn.

Verzorging van de Akita

De Akita moet dagelijks met een stevige borstel geborsteld. Ze zijn gevoelig voor aandoeningen als heupdysplasie, hypothyreoïdie, oogproblemen en lupus.

Vacht van de Akita

De Akita heeft een dubbele waterdichte vacht. De bovenvacht is stug, recht en staat enigszins naar buiten. De ondervacht is dicht, zacht en dicht bij het lichaam. Het haar op het hoofd, benen en oren is kort, terwijl het haar op de staart lang en overvloedig is. Ze verharen 2x per jaar. De vachtkleuren van de Akita zijn zuiver wit, rood, sesam, en gestroomd.

Training van de Akita

De Akita vereist intensieve en extensieve socialisatie en gehoorzaamheidstraining. Het is absoluut noodzakelijk dat zij weten wie hun baas is of ze zullen de leiding overnemen. Ze reageren niet op agressieve of hardhandige trainingsmethodes. Zij doen het het beste met geduld, vriendelijkheid, stevigheid, eerlijkheid en consequent zijn.

Zoals gezegd is opvoeding en training is cruciaal voor de Akita Inu. Dit ras heeft een sterk eigen wil en kan dominant zijn, dus het is belangrijk om ze op jonge leeftijd te trainen en op te voeden met consistentie en duidelijke regels. Het is ook belangrijk om te trainen met positieve versterking, zoals belonen met lekkernijen en aandacht, in plaats van straf. Een Akita Inu moet ook sociaal worden opgevoed, omdat ze andere honden en mensen kunnen zien als bedreiging als ze niet goed zijn gesocialiseerd. Het is belangrijk om ze op jonge leeftijd bloot te stellen aan verschillende situaties, mensen en dieren om hun vertrouwen en sociale vaardigheden te versterken.

Fysieke kenmerken

Gewicht

♂ Reu: 35-60 kg
♀ Teef: 35-60 kg

Schofthoogte

♂ Reu: 60-70 cm
♀ Teef: 60-70 cm

Levensverwachting

10-12 jaar

Fokkers(6)

Fokkers van de Akita

Yukiyama

Kerkwerve, Zeeland

Watakushi-Yumé

Hidaard, Friesland

V.d. Mulligenvree

Oldebroek, Gelderland

Of Hadjime-Yoshi

Deurne, Noord-Brabant

Tsuki Yanusu No

Vijfhuizen, Noord-Holland

I Tsumo Nakama

Berlikum, Friesland

Zoek fokkers in jouw buurt

Ben jij fokker van de Akita?

Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Akita.

Kennel aanmelden

Rasverenigingen(2)

Nederlandse verenigingen voor de Akita

Nederlandse Vereniging voor Akita Inu's

akitaclub.nl

Nippon Inu

nipponinu.nl

Bron: Raad van Beheer

Ziektes(9)

Aandoeningen die bij de Akita voorkomen

Hypothyroïdie

Hypothyroïdie. Het komt vaak voor op een middelbare leeftijd en het probleem is dat er niet genoeg schildklierhormoon aangemaakt wordt door de schildklier. Vaak gaat het om primaire-hypothyroïdie en de oorzaak hiervan is niet herkend. Het ene [ras](/rassen) is er gevoeliger voor dan anderen: Hij wordt vaker waargenomen bij [Boxers](/rassen/boxer), [Dobermans](/rassen/dobermann), [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [Engelse bulldoggen](/rassen/engelse-bulldog), Cockers, [Ierse setters](/rassen/ierse-setter), [Teckels](/rassen/teckel-langhaar), Dwergschnauzers, Duitse doggen, [Poedels](/rassen/poedel) en [Airedale terriërs](/rassen/airedale-terrier). Het hormoon van de schildklier regelt de activiteit van 't metabolisme. Als een hond niet genoeg van dit hormoon krijgt zal het metabolisme lager zijn.

Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Patellaluxatie

We spreken van een Patellaluxatie indien de knieschijf ontwricht is. De knieschijf zit normaal vast in een groeve, aan het einde van het dijbeen. Stevige bindweefsel-banden houden de knieschuif op hun plaats en zorgen ervoor dat ze niet naar binnen of buiten of zijwaarts kunnen bewegen. Als het een patellaluxatie betreft, dan zit de schijf in de knie los (de patella) los en kan bewogen worden. Er zijn twee vormen van patellaluxatie: 1. De eerste is iets waarmee ze geboren worden en komt hoofdzakelijk voor bij kleinere <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">honden</a> en is erfelijk. Hier zijn we vaak een mediale patellaluxatie (dus naar binnen toe). Dit komt door een knieschijfgroeve die ondiep is. 2. de tweede is de traumatische patellaluxatie. Dit komt door een blessure. Hoofdzakelijk bij grote honden en is vaak lateraal (naar buiten toe)

Maag-dilatatie-volvulus (maagtorsie)

Bij een maagdraaiing, ook wel maagtorsie of maag-dilatatie-volvulus, wordt de maag, die zich in de buikholte van de hond bevindt, rond zijn as gedraaid . Door de draaiing zijn de uitgang en de ingang afgesloten. Hierdoor kan het gas wat ingeslikt is niet meer weg. Het schijnt dat er wel lucht ingeslikt kan worden, aangezien er vast is gesteld dat het gas de zelfde samenstelling heeft als de lucht. De maag zal op gaan wellen met als gevolg **scheuring**. Vooral grote <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">rassen</a> met een borst die diep is, daarbij komt dit voor, bijvoorbeeld de Duitse dog: bijna vier op tien Duitse doggen krijgt een maagtorsie. Ook bij <a href="/rassen/weimaraner" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Weimaraners</a>, <a href="/rassen/dobermann" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Dobermanns</a>, reuzepoedel, Sint-Bernards en bij Setters komt dit vaak voor. Het moet direct behandeld worden aangezien het levensbedreigend is.

Glaucoom, groene staar, verhoogde oogdruk

Glaucoom, ook wel groene staar genoemd is een aandoening van de ogen waarbij toegenomen vloeistofdruk in het oog schade veroorzaakt aan het netvlies en de oogzenuw met blindheid tot gevolg. De oorzaak van glaucoom is een stoornis in de balans tussen productie en afvoer van oogvocht. Volledige blindheid kan optreden binnen 24 uur of in milde vorm na weken of maanden. Voor de hond is glaucoom, met name wanneer het acuut ontstaat, een zeer pijnlijke aandoening. De hond zal aanraking van de kop vermijden door de pijn, hij stopt vaak met eten en trekt zich terug. Door de verhoogde druk in het oog wordt de oogbol groter, waardoor deze meer uit de oogkas komt. Het hoornvlies kan blauwwit verkleuren, waarbij soms duidelijk de oogvaten zichtbaar worden. Bij de Shar-Pei is er sprake van een erfelijke vorm met een verstoring in de afvoer van het oogvocht, dit wordt primary open angle glaucoma (POAG) genoemd en er is inmiddels een DNA-test ontwikkelt.

Toon alle 9 aandoeningen

Immuun gemedieerde artritis

Immuun gemedieerde artritis is een ontstekingsaandoening van de gewrichten bij honden die wordt veroorzaakt door een abnormale reactie van het immuunsysteem. Het immuunsysteem van de hond reageert op gezonde weefsels in het gewricht alsof het vreemde stoffen zijn, wat leidt tot ontsteking en schade aan het gewricht. De oorzaak van immuun gemedieerde artritis bij honden is nog niet volledig begrepen, maar het lijkt een combinatie te zijn van genetische factoren en omgevingsfactoren, zoals infecties en vaccinaties.

Retina dysplasie (RD)

Retina dysplasie is een aandoening waarbij er afwijkingen zijn in de ontwikkeling van het netvlies van de hond. Het netvlies is het lichtgevoelige weefsel aan de binnenkant van het oog en is verantwoordelijk voor het omzetten van licht in elektrische signalen die naar de hersenen worden verzonden. Bij honden met retinadysplasie kan het netvlies onvolledig of onjuist zijn ontwikkeld, wat kan leiden tot afwijkingen in het gezichtsvermogen. Er zijn verschillende vormen van retinadysplasie bij honden, waaronder total retinal dysplasia (TRD) en focal retinal dysplasia (FRD). TRD is een ernstige vorm waarbij het netvlies volledig onvolledig is ontwikkeld en de hond is blind. FRD is een mildere vorm waarbij er afwijkingen zijn op beperkte gebieden van het netvlies en de hond kan soms enig gezichtsvermogen behouden. Retinadysplasie kan aangeboren zijn of verworven worden als gevolg van beschadiging van het netvlies na de geboorte. Sommige rassen, zoals Duitse Herders, Rottweilers en Shetland Sheepdogs, lijken een verhoogd risico te hebben op retinadysplasie.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.