De Bullmastiff: sterke, zachtaardige en trouwe gezinshond

De Bull Mastiff is ontstaan door het kruisen van de Mastiff en de Engelse Bulldog en werd gefokt om als beschermhond te dienen van de jachtopziener. De Bullmastiff is een groot metgezel en waakhond. Hoewel hij intimiderend over kan komen kan dit ras zeer aanhankelijk zijn. Dit ras is kalm, zacht, en goed gehumeurd.

Het is een zachtaardige en trouwe hond, die zich uitstekend lenen voor gezinshonden of als bewakingshond. Hij is beschermend tegenover zijn gezin en beschouwt ze als zijn roedel. Echter, omdat hij zo groot en sterk is, is het belangrijk om hem goed te trainen en op te voeden om ervoor te zorgen dat hij geen ongewenst gedrag vertoont.

Karakter van de BullMastiff

Omdat dit ras verlegen kan zijn rondom vreemden is een goede socialisatie tijdens de puppie tijd erg belangrijk. De Bullmastiff is een krachtig ras. Het eerste jaar kan een Bullmastiff soms wat onstuimig zijn en ze worden redelijk laat geestelijk volwassen. Daarna is het in huis een rustige hond die zich makkelijk aanpast.

De Bullmastiff is een zeer loyale, intelligente en aanhankelijke hond. Dit ras is over het algemeen rustig en zelfverzekerd, maar kan zeer beschermend zijn als hij de indruk heeft dat zijn familie bedreigd wordt. Van nature zijn ze terughoudend tegenover vreemden, maar als ze goed gesocialiseerd worden zullen ze zich openstellen en vriendelijk zijn tegenover bekenden en vrienden van de familie. Bullmastiffs zijn vaak gehecht aan hun gezin en kunnen gevoelig zijn voor verlatingsangst. Ze hebben veel liefde en aandacht nodig om zich gelukkig te voelen en ze houden ervan om betrokken te worden bij gezinsactiviteiten.

Koppig

Deze honden zijn ook bekend om hun koppigheid en kunnen soms een uitdaging zijn om te trainen, daarom hebben ze een ervaren en consequente eigenaar nodig. Over het algemeen zijn Bullmastiffs een rustig ras, maar ze hebben nog steeds regelmatige lichaamsbeweging nodig om hun spieren te onderhouden en hun geestelijke gezondheid te bevorderen.

Temperament van de BullMastiff

Deze eigenzinnige hond vereist een stevige baas om eventuele dominantie problemen te voorkomen. De Bullmastiff staat bekend om zijn rustige en zelfverzekerde temperament. Ze zijn zeer loyaal en toegewijd aan hun eigenaar en gezin. Vanwege hun achtergrond als waakhond hebben ze een beschermend instinct, waardoor ze hun familie en eigendommen zullen verdedigen als ze zich bedreigd voelen. Dit kan soms leiden tot agressief gedrag als de hond niet goed gesocialiseerd en getraind is.

Een sterke wil

Over het algemeen zijn Bullmastiffs vriendelijke en geduldige honden, die goed kunnen omgaan met kinderen en andere huisdieren als ze van jongs af aan gewend zijn aan hun aanwezigheid. Ze hebben echter wel een sterke wil en hebben behoefte aan een consequente opvoeding en training om hun goede gedrag te waarborgen.

Bullmastiffs zijn over het algemeen geen blaffers, maar zullen wel hun stem laten horen als er gevaar dreigt. Door hun grootte en kracht hebben ze wel een ervaren eigenaar nodig die in staat is om hun gedrag te begrijpen en te beheersen. Een goede socialisatie en training zijn van cruciaal belang voor deze honden om ervoor te zorgen dat ze zich goed gedragen in verschillende situaties en om mogelijke agressie te voorkomen.

Verzorging van de BullMastiff

Een stevige borstel of rubberen borstel moet genoeg zijn om dode of losse haren te verwijderen. Zeer verharen bijna niet. Aangezien ze de neiging hebben om te kwijlen, moet de bek regelmatig worden schoongemaakt.

De bullmastiff heeft vaak te kampen met entropion, ectropion, de pijnlijke gewrichtsaandoeningen heupdysplasie (HD) en elleboogdysplasie (ED) vanwege zijn massieve bouw. Deze aandoeningen manifesteren zich vaak al op jonge leeftijd. Daarnaast heeft de bullmastiff een relatief korte snuit, waardoor deze honden ernstig kunnen lijden. Om het welzijn van deze honden te waarborgen, zijn er wettelijke eisen gesteld aan het fokken van bullmastiffs. Zo moet de lengte van de snuit minimaal 1/3e van de kop zijn en moeten de neusgaten open zijn. Daarnaast mag de hond in rust niet snurken bij het ademhalen. Het is verboden om te fokken met honden die niet aan deze eisen voldoen, maar toch krijgen deze honden vaak een stamboom. Als je een bullmastiff puppy overweegt, is het dus belangrijk om zelf goed op te letten of de pup aan de wettelijke eisen voldoet. Op deze manier kun je voorkomen dat jouw hond benauwd door het leven moet gaan.

Vacht van de BullMastiff

De Bullmastiff heeft een korte vacht die gemakkelijk te onderhouden is. De vacht is meestal licht fawn of brindle van kleur. Fawn kan variëren van crèmekleurig tot diep roodbruin, terwijl brindle een gestreept patroon heeft in verschillende tinten van fawn. Het is belangrijk om regelmatig te borstelen om de vacht gezond en glanzend te houden.

Het masker van de kop van de Bullmastiff is een opvallend kenmerk van het ras. Het masker is donkerder van kleur dan de rest van de vacht en loopt van de neus tot aan de ogen. Het kan variëren van zwart tot donkerbruin, afhankelijk van de kleur van de vacht. Het masker benadrukt de expressieve en indrukwekkende uitstraling van de Bullmastiff en geeft hem een imposant uiterlijk.

Training van de BullMastiff

Het trainen en opvoeden van een Bullmastiff vereist een consequente en vastberaden aanpak, omdat deze honden van nature onafhankelijk en koppig kunnen zijn. Het is belangrijk om op jonge leeftijd te beginnen met de training en socialisatie van de pup, zodat hij leert omgaan met verschillende situaties en mensen.

De Bullmastiff heeft een sterk beschermend instinct en kan van nature territoriaal zijn, dus het is belangrijk om hem te leren wat wel en niet acceptabel gedrag is. Het is ook belangrijk om hem te leren om goed aan de lijn te lopen, aangezien ze van nature sterk en krachtig zijn.

Positief belonen

Bullmastiffs reageren goed op positieve versterkingstechnieken, zoals beloningen en lof, in plaats van harde correcties. Ze hebben ook veel fysieke en mentale stimulatie nodig om gezond en gelukkig te blijven, dus zorg ervoor dat je voldoende tijd besteedt aan spelen en wandelen met je hond.

Omdat de Bullmastiff van nature beschermend is, kan hij soms terughoudend zijn tegenover vreemden. Het is daarom belangrijk om ze vroeg te socialiseren en te leren omgaan met verschillende mensen en situaties, zodat ze niet te defensief worden.

Fysieke kenmerken

Gewicht

♂ Reu
50-59 kg
♀ Teef
45-54 kg

Schofthoogte

♂ Reu
64-68 cm
♀ Teef
61-66 cm

Levensverwachting

8-10 jaar

Geplaatst 1 maart 2011 · Laatst bijgewerkt 16 maart 2023

Fokkers

Er zijn nog geen fokkers bekend van de BullMastiff

Ben jij fokker van de BullMastiff?

Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een BullMastiff.

Kennel aanmelden

Rasverenigingen(1)

Nederlandse verenigingen voor de BullMastiff

Ziektes(11)

Aandoeningen die bij de BullMastiff voorkomen

Ectropion

Als de onderste oogleden bij een hond te groot zijn, dan spreken we van ectropion. Door de ectropion worden de  bindvliezen of conjunctiva van het oog zichtbaar. Van de oogleden is de binnenkant zichtbaar. Ectropion is dus het tegenover gestelde van [entropion](/gezondheid/ziektes/entropion). Het is vaak een  aangeboren probleem en vooral [honden](/rassen) met overtollige huidplooien, bijvoorbeeld de Sint-Hubertus hond (in dit ras wordt ectropion zelfs als gewenst beschouwd door sommige fokkers!) en de Sint-Bernard, zijn aangetast. Ook retrievers en spaniëls hebben er meer last van.  Bij jonge honden  wordt het probleem vaak al vastgesteld.

Entropion

Entropion is een aangeboren aandoening en entropion is een probleem van het ooglid, het ooglid krult namelijk naar binnen. Het kan zowel aan het bovenste ooglid optreden als onderste en zit vaak bij beide ogen. De [rashonden](/rassen) Shapei en de Chow-Chow zijn hier gevoelig voor. Rassen met hangende oogleden (De [Newfoundlander](/rassen/newfoundlander) en de Sint-Bernard) en kortsnuitige rassen, zoals Pekinezen en [Engelse Bulldoggen](/rassen/engelse-bulldog), hebben vaker last van entropion dan andere. Bij de pup wordt het vaak al vastgesteld.

Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus  of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Maag-dilatatie-volvulus (maagtorsie)

Bij een maagdraaiing, ook wel maagtorsie of maag-dilatatie-volvulus, wordt de maag, die zich in de buikholte van de hond bevindt, rond zijn as gedraaid . Door de draaiing zijn de uitgang en de ingang afgesloten. Hierdoor kan het gas wat ingeslikt is niet meer weg. Het schijnt dat er wel lucht ingeslikt kan worden, aangezien er vast is gesteld dat het gas de zelfde samenstelling heeft als de lucht. De maag zal op gaan wellen met als gevolg **scheuring**. Vooral grote <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">rassen</a> met een borst die diep is, daarbij komt dit voor, bijvoorbeeld de Duitse dog: bijna vier op tien Duitse doggen krijgt een maagtorsie. Ook bij <a href="/rassen/weimaraner" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Weimaraners</a>, <a href="/rassen/dobermann" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Dobermanns</a>, reuzepoedel, Sint-Bernards en bij Setters komt dit vaak voor. Het moet direct behandeld worden aangezien het levensbedreigend is.

Pyometra - baarmoederontsteking

Pyometra is een ontsteking aan de baarmoeder en is een bacteriële infectie. Deze kan uiteraard alleen bij teefjes voorkomen. De teefjes zijn dan niet gesteriliseerd. Na anti-conceptiemiddelen of andere hormonen hebben teefjes een grotere kans op het ontwikkelen van pyometra.

Toon alle 11 aandoeningen

Dystocia (moeilijke geboorte)

Als de hond een moeilijke, langzame en pijnlijke bevalling heeft spreken we van een dystocia. De oorzaak van dystocia kan komen doordat de pups te groot zijn of een te grote schedel hebben, maar het kan ook aan een afwijking bij de teef liggen door bijvoorbeeld een te nauw geboortekanaal. Er zijn helaas hondenrassen waarbij deze afwijkingen in de bouw voorgeschreven wordt door de rasstandaard. Het gevolg hiervan is de de geboorte van de pups niet zonder een ingreep van een dierenarts plaats kan vinden.

Retina dysplasie (RD)

Retina dysplasie is een aandoening waarbij er afwijkingen zijn in de ontwikkeling van het netvlies van de hond. Het netvlies is het lichtgevoelige weefsel aan de binnenkant van het oog en is verantwoordelijk voor het omzetten van licht in elektrische signalen die naar de hersenen worden verzonden. Bij honden met retinadysplasie kan het netvlies onvolledig of onjuist zijn ontwikkeld, wat kan leiden tot afwijkingen in het gezichtsvermogen. Er zijn verschillende vormen van retinadysplasie bij honden, waaronder total retinal dysplasia (TRD) en focal retinal dysplasia (FRD). TRD is een ernstige vorm waarbij het netvlies volledig onvolledig is ontwikkeld en de hond is blind. FRD is een mildere vorm waarbij er afwijkingen zijn op beperkte gebieden van het netvlies en de hond kan soms enig gezichtsvermogen behouden. Retinadysplasie kan aangeboren zijn of verworven worden als gevolg van beschadiging van het netvlies na de geboorte. Sommige rassen, zoals Duitse Herders, Rottweilers en Shetland Sheepdogs, lijken een verhoogd risico te hebben op retinadysplasie.

Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS)

Brachycephalic Obstructive Airway Syndrome (BOAS), of in het Nederlands brachycefaal obstructief syndroom (BOS) is een verzameling van aandoeningen in de luchtwegen die voorkomen bij hondenrassen met een relatief korte bovenkaak, zoals de Engelse bulldog. Deze rassen hebben vanwege hun anatomie vaak problemen met ademhalen, wat kan variëren van licht snurken tot ernstige obstructie van de luchtwegen. De afwijkingen in de anatomie die tot de moeilijke ademhaling leiden, zijn onder andere vernauwde neusgaten, een te lang of dik zacht gehemelte, vergrote amandelen, een afwijkende bouw van de larynx en een te smalle luchtpijp (trachea hypoplasie). Het BOS kan allemaal tegelijk voorkomen bij hetzelfde dier, maar hoeft niet altijd in die mate dat het leidt tot klinische klachten. **Wat is de oorzaak van het Brachycefaal Obstructief Syndroom?** Het Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS) is het gevolg van fokken op hondenrassen met een relatief korte bovenkaak, zoals de Engelse bulldog. Deze anatomische kenmerken zijn het resultaat van menselijke interventie en leiden tot problemen met de ademhaling. Het BOS is daarom een erfelijk bepaald probleem dat voortkomt uit menselijke fokpraktijken. **Welke rassen zijn gevoelig voor Brachycefaal Obstructief Syndroom?** De kortsnuitige rassen waar we het hier over hebben zijn de bekende rassen zoals onder andere: 1. [Boston Terriër](/rassen/boston-terrier) 2. [Bordeaux Dog](/rassen/bordeaux-dog) 3. [Boxer](/rassen/boxer) 4. [Cavalier King Charles Spaniel](/rassen/cavalier-king-charles-spaniel) 5. [Engelse Bulldog](/rassen/engelse-bulldog) 6. [Franse Bulldog](/rassen/franse-bulldog) 7. [Pekingees](/rassen/pekingees) 8. [Shih Tzu](/rassen/shih-tzu) **Welke gevaren zijn er voor honden met BOS?** - **Oververhitting** Honden met Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS) hebben een verhoogd risico op oververhitting en zuurstoftekort, vooral wanneer ze worden blootgesteld aan hitte, opwinding en inspanning. Het hijgen van de hond is een normaal mechanisme om af te koelen, maar bij honden met BOS kan veel hijgen leiden tot extra zwelling van de voorste luchtwegen, wat de moeilijke ademhaling kan verergeren. Wanneer dit optreedt, zijn deze honden absoluut spoedgevallen en moeten ze onmiddellijk medische hulp krijgen. - **Anesthesierisico** Alle honden met BOS hebben een verhoogd risico op complicaties tijdens narcose, dus het is belangrijk om extra maatregelen te nemen en de luchtweg van de hond te intuberen voordat ze onder narcose worden gebracht.

Lensluxatie

Lensluxatie is een medische aandoening waarbij de lens van het oog, een belangrijk onderdeel van het visuele systeem, uit zijn normale positie komt te liggen. Dit kan leiden tot ernstige visuele beperkingen en zelfs blindheid. Bij honden komt lensluxatie vaker voor dan bij andere huisdieren, en het is vooral een aandoening die voorkomt bij kleine hondenrassen. De lens van het oog is een glazen bol die lichtbundels kan breken om ze op het netvlies te focussen. Het netvlies is een lichtgevoelig orgaan dat de visuele informatie naar de hersenen stuurt, waar deze wordt verwerkt tot beelden. Als de lens uit zijn normale positie komt, kan het oog de lichtbundels niet meer correct focussen, wat leidt tot wazig zicht en verminderd zicht. Lensluxatie komt meestal tot uiting op een leeftijd van 3 tot 5 jaar. Er zijn verschillende oorzaken voor lensluxatie bij honden, waaronder veroudering, trauma en bepaalde medische aandoeningen. Oudere honden hebben een grotere kans op lensluxatie vanwege de afname van de elasticiteit van de oogkamer, wat kan leiden tot een verschuiving van de lens. Trauma aan het oog, zoals een klap of een slag, kan ook leiden tot lensluxatie. Bepaalde medische aandoeningen, zoals glaucoom, een verhoogde oogboldruk, en diabetes, kunnen ook bijdragen aan de ontwikkeling van lensluxatie. **DNA-testen** Voor de volgende rashonden zijn DNA-testen beschikbaar: 1. [Miniatuur Bull terriër](/rassen/miniatuur-bull-terrier) 2. [Chinese naakthond](/rassen/chinese-crested) 3. [Jack Russell Terriër](/rassen/jack-russell-terrier) 4. [Norwich terriër](/rassen/norwich-terrier) 5. [Mopshond](/rassen/mopshond) 6. [Tibetaanse terriër](/rassen/tibetaanse-terrier) 7. [Welsh terriër](/rassen/welsh-terrier) 8. [Shar-pei](/rassen/shar-pei) 9. [Yorkshireterriër](/rassen/yorkshire-terrier)

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.

Te koop

Momenteel geen pups of herplaatsers beschikbaar voor dit ras.

Bekijk alle advertenties

Foto's & video's

Er zijn nog geen foto's en video's van de BullMastiff

Heb jij een BullMastiff?

Stuur een foto of video van jouw BullMastiff in!

Ook zichtbaar worden op StartpuntHonden?

Bereik hondenliefhebbers die actief op zoek zijn naar een fokker, dierenarts, hondenschool of een nieuwe pup.

Kennel / fokker

Vertel over je kennel, plaats nieuwsberichten en advertenties.

Dierenartspraktijk

Vertel over je expertise en maak jouw praktijk vindbaar voor hondenbezitters.

Hondenschool

Laat zien welke cursussen je aanbiedt en maak jouw hondenschool vindbaar.

Advertentie

Bereik mensen die een pup of herplaatser zoeken.