Dalmatische Hond

Atopie

Een atopie is een allergie tegen sommige stoffen in de omgeving. Voorbeelden zijn grassen, boompollen en huisstofmijt. Deze komen via inademing in contact met het lichaam. Het is vergelijkbaar met hooikoorts bij de mens. Atopie is vaak een erfelijke ziekte. Het kan dus vaker in de familie voorkomen. Atopie ontwikkelt zich normaal gesproken tussen het 1e en 3e levensjaar maar manifesteert zich soms ook op een latere leeftijd. Bepaalde rassen zijn gevoelig voor atopie: o.a. 1. [Boston terrier](/rassen/boston-terrier) 2. [Boxer](/rassen/boxer) 3. [Bull-terrier](/rassen/bull-terrier) 4. [Cairn terrier](/rassen/cairn-terrier) 5. [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder) 6. [Shar-Pei](/rassen/shar-pei) 7. [Dalmatier](/rassen/dalmatische-hond) 8. [Engelse Setter](/rassen/engelse-setter) 9. [Golden Retriever](/rassen/golden-retriever) 10. [Ierse Setter](/rassen/ierse-setter) 11. [Labrador Retriever](/rassen/labrador-retriever) 12. [Lhasa Apso](/rassen/lhasa-apso) 13. [Miniatuur Poedel](/rassen/poedel) 14. Miniatuur Schnauzer 15. [Pug](/rassen/mopshond) 16. [Schotse Terrier](/rassen/schotse-terrier) 17. [West Highland White terrier](/rassen/west-highland-white-terrier) 18. [Fox Terrier draadhaar](/rassen/fox-terrier-draadhaar) Atopie kan seizoensgebonden zijn, denk aan pollen, welke alleen gedurende bepaalde maanden in de lucht zitten. Andere zijn het hele jaar aanwezig, zoals stofmijt. Maar zelfs bij seizoensgebonden allergenen kunnen de symptomen het hele jaar aanwezig zijn. Atopie komt ook bij de kat voor, echter in veel mindere mate dan bij de hond.

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Allergieën

Wanneer een hond allergisch is, reageert het lichaam met een afweerreactie op stoffen waar het normaal geen afweerreactie op zou moeten hebben. Normaal gesproken worden er antistoffen aangemaakt tegen ziektekiemen zoals bacteriën, virussen of wormen. Bij een allergische hond worden deze antistoffen ook aangemaakt tegen stoffen die geen ziekteverwekker zijn, zoals boompollen of voedingsstoffen. Huidproblemen en jeuk zijn de meest voorkomende symptomen van allergieën bij honden. Op deze pagina behandelen we de meest voorkomende oorzaken van allergieën bij honden. Het is echter lastig om aan de symptomen te zien welke soort allergie de hond heeft. Wel kan je aan de hand van de symptomen een verdenking krijgen. Bijvoorbeeld, jeuk aan de onderrug kan wijzen op een vlooienallergie. [Atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is een allergie van de huid op stofdeeltjes die in de lucht zitten, zoals bepaalde dieren, planten of pollen. Het is een vaak voorkomende ziekte. ### Er zijn verschillende soorten allergieën bij een hond: Er zijn verschillende soorten allergieën die bij honden kunnen voorkomen. Hieronder hebben we de meest voorkomende allergieën voor je op een rijtje gezet: 1. **Vlooienallergie** — Honden met een vlooienallergie krijgen een allergische reactie door de [vlo](/gezondheid/ziektes/vlooien) en hebben vaak jeuk aan de onderrug en liezen. In erge gevallen kan de jeuk zich over het hele lichaam verspreiden. 2. **Atopie** — Dit is een allergie veroorzaakt door stoffen in de omgeving, zoals boompollen, huidschilfers van andere diersoorten of huisstofmijt. Bij [atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is de jeuk is meestal aanwezig aan de poten (tussen de tenen), de oksels, de bek, de oren en de liezen, maar kan zich uitbreiden tot over het hele lichaam. 3. **Voedingsallergie** — Bij een [voedingsallergie](/gezondheid/ziektes/voedingsallergie) is de hond allergisch voor bestanddelen in het eten. De jeuk kan lokaal zijn, bijvoorbeeld aan de oren of kop, of kan zich over het hele lichaam verspreiden. 4. **Contactallergie** — Dit is een zeldzaam voorkomende allergie bij de hond. Bij deze allergie is de hond allergisch voor zaken in of rond het huis, bijvoorbeeld een schoonmaakmiddel of de voederbak. De jeuk is gelokaliseerd op die plekken die in contact komen met het middel of de stof waarvoor de hond allergisch is. Bijvoorbeeld, bij een contactallergie voor de (vaak rubberen) voederbak heeft de hond jeuk aan de bek, bij een allergie voor een tapijt of schoonmaakmiddel is de jeuk gelokaliseerd aan de onderzijde. 5. **Auto-immune ziektes** — Een bijzondere vorm van allergieën zijn de auto-immune ziektes: de hond bouwt hierbij afweer op tegen lichaamseigen cellen of bestanddelen. Het kan soms een hele speurtocht zijn om erachter te komen waarvoor je hond allergisch is. Het kan zelfs zo zijn dat je de oorzaak van de allergie nooit zult vinden en dat je hond blijvend medicijnen moet krijgen om de allergie te onderdrukken. Honden met een allergie hebben vaak ook last van een huidinfectie met bacteriën en gisten. Het is belangrijk om deze infecties ook te behandelen, zelfs als je de oorzaak van de allergie hebt gevonden en behandeld. De infecties gaan namelijk niet vanzelf over en kunnen op zichzelf ook weer jeuk veroorzaken.

Epilepsie

We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.

Doofheid

Doofheid is geen ziekte op zich, maar een symptoom van een onderliggende aandoening. Doofheid die langere tijd aanhoudt, kan samenhangen met problemen bij het overbrengen van geluiden naar het binnenoor via het oorgat, de uitwendige gehoorgang, het trommelvlies en de beentjes van het middenoor. Het kan ook te maken hebben met de delen van het binnenoor die geluiden omzetten in elektrische signalen. Doofheid kan tijdelijk of permanent zijn, gedeeltelijk of volledig. **Oorzaken** 1. Verstopping van het oorgat of de gehoorgang door een vreemd voorwerp, oorsmeer of vuil of door gezwellen. 2. Een scheuring van het trommelvlies of een ophoping van vocht in het middenoor.

Glaucoom, groene staar, verhoogde oogdruk

Glaucoom, ook wel groene staar genoemd is een aandoening van de ogen waarbij toegenomen vloeistofdruk in het oog schade veroorzaakt aan het netvlies en de oogzenuw met blindheid tot gevolg. De oorzaak van glaucoom is een stoornis in de balans tussen productie en afvoer van oogvocht. Volledige blindheid kan optreden binnen 24 uur of in milde vorm na weken of maanden. Voor de hond is glaucoom, met name wanneer het acuut ontstaat, een zeer pijnlijke aandoening. De hond zal aanraking van de kop vermijden door de pijn, hij stopt vaak met eten en trekt zich terug. Door de verhoogde druk in het oog wordt de oogbol groter, waardoor deze meer uit de oogkas komt. Het hoornvlies kan blauwwit verkleuren, waarbij soms duidelijk de oogvaten zichtbaar worden. Bij de Shar-Pei is er sprake van een erfelijke vorm met een verstoring in de afvoer van het oogvocht, dit wordt primary open angle glaucoma (POAG) genoemd en er is inmiddels een DNA-test ontwikkelt.