Symptomen, oorzaak en behandeling van allergieën bij de hond

Wanneer een hond allergisch is, reageert het lichaam met een afweerreactie op stoffen waar het normaal geen afweerreactie op zou moeten hebben. Normaal gesproken worden er antistoffen aangemaakt tegen ziektekiemen zoals bacteriën, virussen of wormen. Bij een allergische hond worden deze antistoffen ook aangemaakt tegen stoffen die geen ziekteverwekker zijn, zoals boompollen of voedingsstoffen. Huidproblemen en jeuk zijn de meest voorkomende symptomen van allergieën bij honden. Op deze pagina behandelen we de meest voorkomende oorzaken van allergieën bij honden. Het is echter lastig om aan de symptomen te zien welke soort allergie de hond heeft. Wel kan je aan de hand van de symptomen een verdenking krijgen. Bijvoorbeeld, jeuk aan de onderrug kan wijzen op een vlooienallergie. Atopie is een allergie van de huid op stofdeeltjes die in de lucht zitten, zoals bepaalde dieren, planten of pollen. Het is een vaak voorkomende ziekte.

Er zijn verschillende soorten allergieën bij een hond:

Er zijn verschillende soorten allergieën die bij honden kunnen voorkomen. Hieronder hebben we de meest voorkomende allergieën voor je op een rijtje gezet:

1. Vlooienallergie — Honden met een vlooienallergie krijgen een allergische reactie door de vlo en hebben vaak jeuk aan de onderrug en liezen. In erge gevallen kan de jeuk zich over het hele lichaam verspreiden.
2. Atopie — Dit is een allergie veroorzaakt door stoffen in de omgeving, zoals boompollen, huidschilfers van andere diersoorten of huisstofmijt. Bij atopie is de jeuk is meestal aanwezig aan de poten (tussen de tenen), de oksels, de bek, de oren en de liezen, maar kan zich uitbreiden tot over het hele lichaam.
3. Voedingsallergie — Bij een voedingsallergie is de hond allergisch voor bestanddelen in het eten. De jeuk kan lokaal zijn, bijvoorbeeld aan de oren of kop, of kan zich over het hele lichaam verspreiden.
4. Contactallergie — Dit is een zeldzaam voorkomende allergie bij de hond. Bij deze allergie is de hond allergisch voor zaken in of rond het huis, bijvoorbeeld een schoonmaakmiddel of de voederbak. De jeuk is gelokaliseerd op die plekken die in contact komen met het middel of de stof waarvoor de hond allergisch is. Bijvoorbeeld, bij een contactallergie voor de (vaak rubberen) voederbak heeft de hond jeuk aan de bek, bij een allergie voor een tapijt of schoonmaakmiddel is de jeuk gelokaliseerd aan de onderzijde.
5. Auto-immune ziektes — Een bijzondere vorm van allergieën zijn de auto-immune ziektes: de hond bouwt hierbij afweer op tegen lichaamseigen cellen of bestanddelen.

Het kan soms een hele speurtocht zijn om erachter te komen waarvoor je hond allergisch is. Het kan zelfs zo zijn dat je de oorzaak van de allergie nooit zult vinden en dat je hond blijvend medicijnen moet krijgen om de allergie te onderdrukken. Honden met een allergie hebben vaak ook last van een huidinfectie met bacteriën en gisten. Het is belangrijk om deze infecties ook te behandelen, zelfs als je de oorzaak van de allergie hebt gevonden en behandeld. De infecties gaan namelijk niet vanzelf over en kunnen op zichzelf ook weer jeuk veroorzaken.

De klinische tekens van een allergische reactie zijn afhankelijk van het lichaamsdeel dat aangetast is en van de oorzaak. Aan de hand van de symptomen is het lastig te zien welke soort allergie de hond heeft. Wel kan je aan de hand van de symptomen een verdenking krijgen.

• Symptomen bij een vlooienallergie:
  • Jeuk
  • Jeuk en of huidafwijkingen op het achterlijf

De diagnose van allergieën is voor de dierenarts soms een uitdaging.

Bij het vaststellen van de diagnose van een huidaandoening bij je hond, zijn verschillende onderzoeken nodig. Allereerst zal er met de baas een gesprek plaats vinden en zal de dierenarts lichamelijk groning onderzoeken. Afhankelijk van de verzamelde informatie kan de dierenarts onderstaande onderzoeken uitvoeren om tot een diagnose te komen.

• Microscopisch onderzoek parasieten of schimmels:

• • Huid- en/of harenmonster worden gecontroleerd op parasieten of schimmels
  • Het verzamelde materiaal wordt gemengd met een vloeistof die ervoor zorgt dat het materiaal opheldert en beter te beoordelen is onder de microscoop
  • Bij verdenking op schimmel wordt er meestal aansluitend een kweek aangevraagd

• Schimmel- of bacteriekweek:

• • Huidmateriaal wordt opgestuurd naar een gespecialiseerd laboratorium (VMDC) om te bepalen of en welk type schimmel of bacterie aanwezig is

• Allergietesten:

• • Bloedonderzoek om te zien of een specifieke stof (IgE) aanwezig is in het bloed
  • Priktest waarbij verschillende mogelijke veroorzakers van allergische reacties in de huid worden geprikt

• Dieettesten (voedselallergie):

• • Een uitsluitingsdieet (of ‘eliminatiedieet’) om vast te stellen welk voer of welke voedingsstof de allergische reactie veroorzaakt

• Cel- of weefselonderzoek:

• • Bij celonderzoek wordt er een uitstrijkje van het te onderzoeken materiaal gemaakt om te kijken naar het type cellen en de aanwezigheid van bijvoorbeeld bacteriën of gisten
  • Bij weefselonderzoek worden onder verdoving kleine stukjes weefsel (biopten) uit de huid geboord en opgestuurd naar een gespecialiseerd laboratorium (VPDC) voor verder onderzoek. Dit onderzoek is nodig bij een verdenking op auto-immuunziekten of tumoren van de huid.

• Bloedonderzoek en/of urineonderzoek:

• • In sommige gevallen is bloed- en/of urineonderzoek nodig om de juiste diagnose te kunnen stellen en/of om vast te stellen of er meer aan de hand is dan alleen het huidprobleem.

Het hangt van de oorzaak af, maar men moet proberen om de hond weg te houden van de stof(fen) die de allergische reactie, het allergeen, veroorzaakt.

• Behandeling bij een vlooienallergie — Bij een vlooienallergie is het noodzakelijk dat men grondig behandeld tegen vlooien. Men kan ook proberen om de hond te desensibiliseren of proberen om hem niet meer gevoelig te maken. Maar, dit kan alleen maar als men de stof die de allergie opwekt heeft kunnen identificeren. Simpel gezegd: men probeert de immuniteit van de hond voor deze allergenen uit te putten door een hoge dosis hiervan toe te dienen bij de hond. Dit kan uiteraard zeer gevaarlijk zijn en of de behandeling aanslaat, dat is niet te garanderen.
• Behandeling bij atopie — Het vermijden van het allergeen is lastig bij atopie, omdat het het hier om lucht-deeltjes gaat. Een eventuele behandeling is om te proberen om de hond  minder gevoelig te maken aan het allergeen, de allergenen. De behandeling heeft vaak niet het het goede effect en de kosten zijn hoog. Vaak zal men corticosteroïden geven om de allergische reactie(s) te stoppen, terug te brengen.
• Behandeling bij voedselallergie — Bij een allergie voor voedsel betekent dit een aangepast dieet waar je je dan echt aan moet houden.
• Behandeling bij een contactallergie — Bij contactallergie is het noodzakelijk om de hond weg te houden van materialen waar de hond een allergische reactie van kan krijgen
• Behandeling bij een auto-immuunziekte — Bij auto-immuunziekten is het niet mogelijk om de hond niet in contact te laten komen met het allergeen, aangezien het allergeen een onderdeel is van het lichaam. De enige optie is het toedienen van medicatie die de immuniteit moet onderdrukten

Een allergie is een aandoening die voor de rest van zijn leven bij de hond zal blijven. Genezing van een allergische aandoening is niet mogelijk (behalve door desensibilisatie). Het hangt dus af van de behandeling die mogelijk is en de reden van de allergie, of de prognose positief of negatief zal zijn.

Als het mogelijk is de hond apart te houden van datgene waar hij allergisch voor is, dan zijn vooruitzichten zeer goed. Als dat niet het geval is, is het mogelijk dat de hond, ondanks zware medicijnen problemen kan blijven houden.

Bij een allergie van de huid is het mogelijk dat de hond blijft krabben, waardoor hij weer schade krijgt aan de huid, zoals het verdikken van de huid en dat de gevoeligheid tot infecties toeneemt.

Preventie is afhankelijk van de oorzaak van de allergie.

• Preventie bij een vlooienallergie — Consequent de hond blijven behandelen tegen vlooien
• Preventie bij atopie — Het vermijden van het allergeen is lastig bij atopie, omdat het het hier om lucht-deeltjes gaat.
• Preventie bij voedselallergie — Bij een allergie voor voedsel betekent dit een aangepast dieet waar je je dan echt aan moet houden.
• Preventie bij een contactallergie — Bij contactallergie is het noodzakelijk om de hond weg te houden van materialen waar de hond een allergische reactie van kan krijgen
• Preventie bij een auto-immuunziekte — Bij auto-immuunziekten is het niet mogelijk om de hond niet in contact te laten komen met het allergeen, aangezien het allergeen een onderdeel is van het lichaam. De enige optie is het toedienen van medicatie die de immuniteit moet onderdrukten