De Shiba: een speels, energiek en wendbaar ras

De Shiba (Shiba Inu)  is een inheems Japans hondenras dat al sinds oudsher bestaat. Volgens archeologische opgravingen vergezelden voorouders van de huidige Shiba de eerste immigranten naar Japan, de Jomonjin, rond 7000 v.Chr. Deze immigranten hadden kleine honden. Een nieuwe groep immigranten bracht in de derde eeuw v.Chr. hun honden mee naar Japan en deze werden gekruist met de nakomelingen van de Jomonjin. Hieruit ontstonden honden met rechtopstaande oren en een gekrulde staart.

De naam "Shiba" betekent niet alleen klein maar ook kreupelhout. Dit zou kunnen verwijzen naar het kreupelhout waarin ze joegen, dat in de herfst diep rood van kleur is. De Shiba's werden gebruikt bij de jacht op kleine dieren en veerwild. Er waren kleine verschillen in de honden, afhankelijk van de regio waar ze voorkwamen.

In de periode van 1868-1912 werden honden zoals de Engelse Setters en Engelse Pointers geïmporteerd uit Engeland, en jagen werd een sport in Japan. De Shiba's werden met deze honden gekruist, waardoor de Shiba zeer zeldzaam werd. Op 5 mei 1928 werd de Nihonken Hozonkai  (Vereniging tot bescherming van de Japanse hond), ook wel bekend als Nippo, opgericht door Dr. Hirokichi Saito en zijn team.

In 1934 werd de Shiba omschreven in een officiële rasstandaard en in 1937 werd het aangewezen als natuurlijk monument. Na de oorlog werden er Shiba's gehaald vanuit het afgelegen platteland en werden er fokprogramma's opgezet. De restanten van verschillende bloedlijnen werden gecombineerd tot de Shiba werd wat we heden ten dage kennen als een superieur ras.

Karakter van de Shiba

De Shiba is een alerte, zelfverzekerde en slimme hond met een dominante persoonlijkheid. Hoewel hij trouw is aan zijn baas, heeft hij ook een onafhankelijk karakter. Hij is zeer oplettend en mist niets, en zijn jachtinstinct kan nog steeds sterk aanwezig zijn. Over het algemeen is de Shiba vriendelijk tegen mensen, maar kan hij enigszins gereserveerd zijn. Hij heeft een trotse uitstraling en zijn eigen handleiding. De Shiba kan een handenbindertje zijn en heeft een ervaren eigenaar nodig.

Hoewel de Shiba buiten zeer zelfstandig is, kan hij er niet goed tegen als hij lang alleen gelaten wordt. Het is belangrijk om vanaf jonge leeftijd te oefenen met alleen thuis blijven en de tijd langzaam op te bouwen. Het is ook belangrijk om de tijd dat hij alleen thuis is te compenseren met activiteiten die samen met de eigenaar worden ondernomen.

Temperament van de Shiba

Omdat de Shiba van nature een jager is, zijn kleinere huisdieren zoals konijnen, hamsters en vogels niet altijd veilig in zijn nabijheid. Als de Shiba echter van jongs af aan is opgegroeid met deze dieren in huis, kan hij leren om ze niet te bejagen. Over het algemeen kan een Shiba ook goed omgaan met katten die in hetzelfde huis leven, mits hij hiermee is opgegroeid.

De omgang met andere honden kan echter lastiger zijn, vooral als het gaat om honden van hetzelfde geslacht. Met bekende soortgenoten, vooral van het andere geslacht, wil een Shiba meestal wel spelen. De Shiba heeft van nature een dominante houding, door zijn opstaande oren, omhoog gedragen staart en uitstaande vacht, wat hem niet meteen toegankelijk maakt. Als een volwassen reu wordt uitgedaagd, wat snel kan gebeuren, zal hij niet snel over zich heen laten lopen. Toch zijn Shiba's geen vechtersbazen die ruzie zoeken. Bij ruzie tussen teven kan het echter escaleren, dus het is belangrijk voor de eigenaar om snel in te grijpen om een gevecht te voorkomen. Wanneer teven eenmaal flinke ruzie hebben gehad, kunnen ze niet altijd meer. samenleven.

Shiba's kunnen goed overweg met kinderen, maar het is belangrijk om ze met respect te behandelen. Ze houden er niet van om als speelgoed te worden behandeld. Als hun grens wordt overschreden, kunnen ze agressief worden. Ook willen ze graag zelf bepalen wanneer ze wel of niet willen spelen en reageren ze niet altijd op verzoeken om te spelen. Het is belangrijk om de signalen van de hond te begrijpen en te respecteren om ervoor te zorgen dat de interactie tussen kinderen en Shiba's veilig en prettig is.

Verzorging van de Shiba

De Shiba heeft een vacht die geurloos is en zichzelf bijna katachtig schoonhoudt. Maar twee keer per jaar vindt er een enorme ruiperiode plaats. Tijdens deze periode is het belangrijk om regelmatig te borstelen en te kammen. Om de losse haren te verwijderen, kunt u de Shiba wassen met een PH-neutrale shampoo en/of water. Buiten de ruiperiode heeft de vacht weinig onderhoud nodig. Bij sommige Shiba's moeten de nagels regelmatig worden geknipt.

Er is weinig bekend over erfelijke aandoeningen bij de Shiba, dus de lijst met ziektes verder op de pagina kan onvolledig zijn. Toch worden patella luxatie en heupdysplasie vaak gezien bij dit ras. Daarnaast is er een DNA-test beschikbaar voor GM gangliosidose, een aandoening waarbij er sprake is van degeneratie van de zenuwen. Het is belangrijk om bij de aanschaf van een Shiba aandacht te besteden aan de gezondheid van de ouderdieren en te informeren naar eventuele gezondheidsproblemen in de familie.

Vacht van de Shiba

De Shiba heeft een bovenvacht die hard, recht en relatief kort is, terwijl de ondervacht juist zacht en dicht is. Het ras staat bekend om zijn erkende kleuren: rood, zwart en tan en sesam. Maar wat betekent de kleur sesam precies? Bij deze kleur is er sprake van een gelijke mix van witte en zwarte haren. Bij zwart sesam zijn er meer zwarte dan witte haren aanwezig, terwijl bij rood sesam de basiskleur van de haren rood is met een mix van zwarte haren.

Ongeacht de kleur, moeten alle Shiba's het "Urajiro" bezitten. Dit betekent dat er een witachtige vacht aanwezig moet zijn aan weerszijden van de snuit en de wangen, aan de onderzijde van de kaak en nek, op de borst en maag, de onderkant van de staart en de binnenkant van de benen.

Training van de Shiba

De Shiba kan koppig, eigenwijs en zelfstandig zijn, maar hij is ook zeer intelligent. Door zijn dominantie denken veel mensen dat de Shiba met harde hand moet worden opgevoed, maar dit is een misvatting. Een harde hand werkt niet bij dit ras. Het is belangrijk om de Shiba met respect te behandelen en goed gedrag te belonen. Als de Shiba merkt dat hij gewaardeerd wordt, zal hij zijn best doen om aan de verwachtingen te voldoen.

Vanwege zijn intelligentie moet de opvoeding zeer consequent zijn. Een Shiba zal privileges nooit vergeten en het afleren ervan kan bijna onmogelijk worden. Als de Shiba bijvoorbeeld op de bank mag zitten, zal hij het moeilijk vinden om dit af te leren. Het is daarom belangrijk om vanaf het begin duidelijke regels te stellen en deze consequent toe te passen. Op deze manier zal de band tussen mens en hond versterken en zal de Shiba zich ontwikkelen tot een trouwe en gehoorzame metgezel.

Shiba's kunnen niet altijd loslopen. Als je hem losmaakt, kan hij flinke afstanden nemen, meer dan je misschien zou willen. Wachten tot de hond terugkomt is dan het enige wat je kunt doen. Meestal doen Shiba's dat wel, maar ze zijn niet per definitie weglopers. Er zijn uitzonderingen, zoals Shiba's die hun baas niet uit het oog verliezen. Maar er zijn ook andere uitzonderingen, Shiba's die urenlang wegblijven of zich niet meer willen laten aanlijnen.

Met de juiste training is het loslopen en terugkomen als je roept meestal wel aan te leren, maar ga er niet vanuit dat dit altijd lukt. Laat je getrainde Shiba echter alleen los in veilige gebieden.

Fysieke kenmerken

Gewicht

♂ Reu
8-14 kg
♀ Teef
8-14 kg

Schofthoogte

♂ Reu
35-41 cm
♀ Teef
35-38 cm

Levensverwachting

12-14 jaar

Geplaatst 1 maart 2011 · Laatst bijgewerkt 6 april 2023

Fokkers(27)

Fokkers van de Shiba

Rasverenigingen(2)

Nederlandse verenigingen voor de Shiba

Ziektes(3)

Aandoeningen die bij de Shiba voorkomen

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Patellaluxatie

We spreken van een Patellaluxatie indien de knieschijf ontwricht is. De knieschijf zit normaal vast in een groeve, aan het einde van het dijbeen. Stevige bindweefsel-banden houden de knieschuif op hun plaats en zorgen ervoor dat ze niet naar binnen of buiten of zijwaarts kunnen bewegen. Als het een patellaluxatie betreft, dan zit de schijf in de knie los (de patella) los en kan bewogen worden. Er zijn twee vormen van patellaluxatie: 1. De eerste is iets waarmee ze geboren worden en komt hoofdzakelijk voor bij kleinere <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">honden</a> en is erfelijk. Hier zijn we vaak een mediale patellaluxatie (dus naar binnen toe). Dit komt door een knieschijfgroeve die ondiep is. 2. de tweede is de traumatische patellaluxatie. Dit komt door een blessure. Hoofdzakelijk bij grote honden en is vaak lateraal (naar buiten toe)

Glaucoom, groene staar, verhoogde oogdruk

Glaucoom, ook wel groene staar genoemd is een aandoening van de ogen waarbij toegenomen vloeistofdruk in het oog schade veroorzaakt aan het netvlies en de oogzenuw met blindheid tot gevolg. De oorzaak van glaucoom is een stoornis in de balans tussen productie en afvoer van oogvocht. Volledige blindheid kan optreden binnen 24 uur of in milde vorm na weken of maanden. Voor de hond is glaucoom, met name wanneer het acuut ontstaat, een zeer pijnlijke aandoening. De hond zal aanraking van de kop vermijden door de pijn, hij stopt vaak met eten en trekt zich terug. Door de verhoogde druk in het oog wordt de oogbol groter, waardoor deze meer uit de oogkas komt. Het hoornvlies kan blauwwit verkleuren, waarbij soms duidelijk de oogvaten zichtbaar worden. Bij de Shar-Pei is er sprake van een erfelijke vorm met een verstoring in de afvoer van het oogvocht, dit wordt primary open angle glaucoma (POAG) genoemd en er is inmiddels een DNA-test ontwikkelt.

Te koop

Momenteel geen pups of herplaatsers beschikbaar voor dit ras.

Bekijk alle advertenties

Foto's & video's(10)

Foto's en video's van de Shiba, gedeeld door bezoekers

Video's (2)

Heb jij ook mooie beelden van een Shiba?

Deel je foto of video met andere bezoekers.

Ook zichtbaar worden op StartpuntHonden?

Bereik hondenliefhebbers die actief op zoek zijn naar een fokker, dierenarts, hondenschool of een nieuwe pup.

Kennel / fokker

Vertel over je kennel, plaats nieuwsberichten en advertenties.

Dierenartspraktijk

Vertel over je expertise en maak jouw praktijk vindbaar voor hondenbezitters.

Hondenschool

Laat zien welke cursussen je aanbiedt en maak jouw hondenschool vindbaar.

Advertentie

Bereik mensen die een pup of herplaatser zoeken.