
Tatra hond
Herdershonden en Veedrijvers
- FormaatGroot(4 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- OnderhoudWeinig(2 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- BewegingZeer veel(5 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- OmgangTerughoudend(2 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- WaaksheidWaaks(3 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
Puppyprijs: €1250 – €1750
De Tatra hond: een zeer intelligent en onafhankelijk ras
De Tatrahond is een witte berghond die afkomstig is uit het Tatragebergte, dat zich bevindt op de grens tussen Polen en Slowakije. In Polen wordt de hond ook wel de Owczarek Podhalanski genoemd, wat vertaald kan worden als "herder nabij de Alpenweiden". Naast deze naam wordt de Tatrahond ook wel de Goralenhond of Goralen Berghond genoemd, naar de bewoners van het Tatragebergte. Hoewel er veel theorieën bestaan over de geschiedenis van de Tatrahond, is er weinig bekend over de daadwerkelijke oorsprong van het ras.
Een van de theorieën over de oorsprong van de Tatrahond stelt dat het ras afstamt van de Berghonden van de Maremmen en die van de Abruzzen, die in Italië voorkwamen. Uit Romeinse bronnen blijkt dat er in die tijd al sprake was van witte exemplaren van deze Berghonden en dat zij uitermate geschikt waren voor het bewaken van kudden. Aangezien de streken ten zuiden van het Tatragebergte tussen de 1e en 5e eeuw deel uitmaakten van het Romeinse Rijk, is het niet ondenkbaar dat de Tatrahond afstamt van deze witte Berghonden.
Hoewel er niet veel bekend is over de geschiedenis van de Tatrahond, is het wel duidelijk dat het ras voornamelijk gebruikt werd voor het bewaken van kuddes schapen in de bergen. De Tatrahond is een krachtige, imposante hond die zeer waakzaam is en beschermend over zijn baas en diens eigendommen waakt. Vanwege zijn intelligentie en aanhankelijke karakter is de Tatrahond een uitstekende hond voor zijn baas, mits hij op de juiste manier wordt opgevoed en getraind.
Karakter van de Tatra hond
De Tatra, of Tatrahond, is een ras dat oorspronkelijk gefokt is om kuddes te bewaken en te beschermen tegen rovers, wolven en beren in de barre omstandigheden van het Tatragebergte op de grens van Polen en Slowakije. Het doel waarvoor de Tatra oorspronkelijk gefokt is, bepaalt nog steeds voor een groot deel het karakter van de hond. De Tatra is een slimme, rustige, behendige, zelfstandige, waakse, krachtige en evenwichtige hond.
Een belangrijk aspect van het karakter van de Tatra is dat het geen allemansvriend is. Het ras is niet te vergelijken met bijvoorbeeld de populairdere labradors of retrievers. Het temperament van de Tatra is zeker niet ‘slaafs’ en daarmee is het absoluut geen ras voor iedereen. Het opvoeden en trainen van een Tatra vereist dan ook kennis van hondengedrag en ervaring met het Tatraras of vergelijkbare rassen.
Het waakse karakter van de Tatra zorgt er bovendien voor dat deze hond niet snel vertrouwen zal hebben in vreemden. Het is daarom belangrijk om de hond op jonge leeftijd goed te socialiseren en te laten wennen aan verschillende mensen en situaties. Een goed gesocialiseerde Tatra kan namelijk prima overweg met kinderen en andere huisdieren.
Temperament van de Tatra hond
De Tatrahond is een vriendelijke, rustige, eigenzinnige, intelligente, oplettende, terughoudende en onverschrokken hond. Hij is trouw aan zijn gezin, heeft een gezonde waakdrift en beschermt tegen kwaadwillenden. De Tatra is gefokt om de kudde te beschermen tegen indringers en is daarom naar onbekende mensen enorm waaks op zijn eigen terrein. De Tatra heeft een imponerend uiterlijk en zeer luide blaf. Hij zal vrijwel nooit direct in de aanval gaan naar een onbekende indringer, maar hij zal wel altijd alert zijn en bij elke verandering in de omgeving dit kenbaar maken met een luid geblaf.
Bekende mensen, juist degenen waarmee hij nauw samenleeft, kunnen te maken krijgen met zijn dominante trekjes. De Tatra heeft namelijk de neiging om de grenzen van zijn eigenaren uit te testen. Als hij één vinger krijgt, inconsequent wordt opgevoed of te toegeeflijkheid ervaart, zal hij uiteindelijk bepalen waar hij mag gaan en staan. Het is daarom belangrijk om een Tatra heel jong, vanaf 8 weken oud, op een consequente en duidelijke manier op te voeden.
Als spelende vriendjes iets te hard uw kind aanpakken, is de Tatrahond geneigd om beschermend op te treden. Het is essentieel dat een kind niet zonder toezicht van een volwassene met de hond alleen wordt gelaten. De meeste Tatra’s zijn geen geschikte speelkameraadjes voor kinderen vanwege hun grootte, lompheid en geheel andere interesses dan kinderen. In hun gedrag naar honden zijn alle Tatra’s heel duidelijk: hun lichaamstaal is niet mis te verstaan. Een volwassen Tatra reu is doorgaans geen allemansvriend met andere reuen. De Tatra-eigenaar zal moeten voorkomen dat zijn hond probeert alle andere honden te laten zien wie de sterkste is. Bij een vechtpartij kan het er soms hard aan toe gaan en als de Tatra ooit een winnaarservaring heeft opgedaan, kan de reu de schrik van de buurt worden.
Verzorging van de Tatra hond
De dikke vacht van de Tatrahond is één van de meest opvallende kenmerken van het ras. Maar hoe verzorg je die dikke vacht eigenlijk? Het goede nieuws is dat de vacht van de Tatra geen speciale verzorging nodig heeft. Tijdens de ruiperiode, wanneer de hond zijn vacht verliest, kan het zijn dat je wat extra aandacht aan de vacht moet besteden. Maar in principe is een wekelijkse borstelbeurt al voldoende.
Het bijzondere aan de vacht van de Tatrahond is dat deze zelfreinigend is. Dit betekent dat wanneer de vacht droog is, het vuil er vanzelf uit zal vallen. Daardoor hoeft je de hond eigenlijk nooit te wassen. Sterker nog, het gebruik van zeep kan zelfs schadelijk zijn voor de vacht van de Tatra. Door zeep te gebruiken, verliest de vacht zijn beschermende vet en kan de zelfreinigende werking verloren gaan. Het is dus beter om de vacht gewoon met rust te laten en deze op natuurlijke wijze te laten reinigen.
Wel is het belangrijk om te beseffen dat de Tatrahond tijdens de ruiperiode behoorlijk wat haren zal verliezen. Dit kan zorgen voor een flinke hoeveelheid haar in huis, kleding en auto.
Vacht van de Tatra hond
Op het hoofd, de snuit, de voorkant van de voorpoten en de achterpoten vanaf de hak naar beneden is het haar kort en dicht. Daarentegen is de hals en de rest van het lichaam bedekt met lang, dik, recht of iets golvend haar dat hard aanvoelt. Onder deze lange vacht bevindt zich een overvloedige ondervacht die de hond beschermt tegen de kou.
Wat betreft de kleur van de vacht is het ideaal als de Tatra geheel wit is, zonder enige vlekken. Kleine crèmekleurige vlekken zijn niet gewenst en worden vaak gezien als een afwijking.
De Tatrahond is gelukkig een relatief gezond ras, maar net zoals bij alle hondenrassen kunnen er wel bepaalde aandoeningen voorkomen bij de Tatrahond. Een van de meest voorkomende aandoeningen is heupdysplasie, waarbij de heupen niet goed in de kom passen. Ook Dilaterende Cardiomyopathie (DCM), een aandoening waarbij de hartspier verzwakt en vergroot, komt voor bij dit ras. Andere aandoeningen zijn elleboogdysplasie, Osteochondrose Dissecans of OCD (een aandoening van de gewrichten), patellaluxatie (een aandoening van de knieschijf) en epilepsie. Het is belangrijk om bij het aanschaffen van een Tatrahond goed te letten op de gezondheid van de ouders en de pups.
Training van de Tatra hond
De Tatrahond is een echte buitenhond en gaat graag op pad met zijn baasje en andere gezinsleden. Het is echter geen hond die slaafs achter zijn baasje aanloopt, zoals je dat bij herders wel eens ziet. De Tatra heeft van nature een eigen wil en is niet per se gericht op het gehoorzamen van zijn baas. Daarom is het belangrijk dat de Tatrahond al van jongs af aan leert om goed op zijn baas te letten. Gehoorzaamheidscursussen zijn dan ook sterk aan te raden voor elke Tatra eigenaar. Het zorgt niet alleen voor een betere band tussen de baas en de hond, maar ook voor een goede socialisatie van de Tatra.
Een Tatrahond opvoeden vereist veel toewijding en geduld. Het is belangrijk om al vanaf een jonge leeftijd te beginnen met de opvoeding van deze eigenzinnige hond. Een harde aanpak werkt niet bij de Tatra en kan zelfs averechts werken. Het is daarom essentieel om voldoende kennis te hebben over hondengedrag en taal, voordat je besluit een Tatrahond aan te schaffen.
Als eigenaar van een Tatrahond moet je zowel fysiek als mentaal de baas zijn. Dit betekent dat je de leiding neemt in de opvoeding en ervoor zorgt dat de hond zich aan jouw regels houdt. Een Tatra heeft een sterke wil en kan zich dominant opstellen als hij de kans krijgt. Het is daarom belangrijk om duidelijke grenzen te stellen en deze consequent te handhaven.
Een goed opgevoede Tatra zal zich ontwikkelen tot een vriendelijke en aanhankelijke hond die goed luistert naar zijn baasje. Het is belangrijk om de hond op jonge leeftijd te socialiseren, zodat hij leert omgaan met andere honden en mensen.
De Tatrahond is een rustige hond die graag bij zijn baasje in de buurt is. Het is een aanhankelijke hond die veel liefde en aandacht nodig heeft. Met de juiste benadering en een consequente aanpak zal de Tatrahond uitgroeien tot een loyale en oplettende metgezel.
Fysieke kenmerken
Gewicht
- ♂ Reu
- 45-69 kg
- ♀ Teef
- 45-69 kg
Schofthoogte
- ♂ Reu
- 65-70 cm
- ♀ Teef
- 60-65 cm
Levensverwachting
9-11 jaar
Fokkers(4)
Fokkers van de Tatra hond
Ben jij fokker van de Tatra hond?
Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Tatra hond.
Kennel aanmeldenRasverenigingen(2)
Nederlandse verenigingen voor de Tatra hond
Ziektes(4)
Aandoeningen die bij de Tatra hond voorkomen

Elleboogdysplasie
Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie
Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Patellaluxatie
We spreken van een Patellaluxatie indien de knieschijf ontwricht is. De knieschijf zit normaal vast in een groeve, aan het einde van het dijbeen. Stevige bindweefsel-banden houden de knieschuif op hun plaats en zorgen ervoor dat ze niet naar binnen of buiten of zijwaarts kunnen bewegen. Als het een patellaluxatie betreft, dan zit de schijf in de knie los (de patella) los en kan bewogen worden. Er zijn twee vormen van patellaluxatie: 1. De eerste is iets waarmee ze geboren worden en komt hoofdzakelijk voor bij kleinere <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">honden</a> en is erfelijk. Hier zijn we vaak een mediale patellaluxatie (dus naar binnen toe). Dit komt door een knieschijfgroeve die ondiep is. 2. de tweede is de traumatische patellaluxatie. Dit komt door een blessure. Hoofdzakelijk bij grote honden en is vaak lateraal (naar buiten toe)

Epilepsie
We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.
Te koop(3)
Foto's & video's
Er zijn nog geen foto's en video's van de Tatra hond






