Tervuerense herder

Herdershonden en Veedrijvers

Puppyprijs: €800 – €1500

De Tervuerense herder: het ras met een elegante uitstraling

De Tervuerense Herder is één van de vier variëteiten van de Belgische Herder. Het ras dankt zijn naam aan de stad Tervuren, gelegen in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De geschiedenis van de Tervuerense Herder gaat terug tot het einde van de negentiende eeuw.

De Belgische Herders werden oorspronkelijk gefokt als herdershonden, om schapen en ander vee te beschermen en hoeden. In de jaren 1890 werd de eerste rasstandaard voor de Belgische Herders opgesteld door Professor A. Reul. Deze standaard beschreef vier variëteiten van de Belgische Herder: de Tervuerense, de Mechelse, de Laekense en de Groenendaeler.

De Tervuerense Herder onderscheidde zich van de andere variëteiten door zijn langharige vacht en elegante bouw. Het ras werd al snel populair als waakhond en gezinshond, dankzij zijn intelligentie en loyaliteit. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden Tervuerense Herders ingezet als berghonden en boodschappers. Na de oorlog werd het ras steeds meer gefokt als gezelschapshond.

In de jaren 1950 en 1960 werd het ras populair in de Verenigde Staten, en begon de Tervuerense Herder ook daar steeds meer te worden gefokt. Inmiddels is de Tervuerense Herder over de hele wereld geliefd als gezelschapshond, maar ook nog steeds als werkhond.

De geschiedenis van de Tervuerense Herder is er één van hard werken en loyaliteit. Dit ras is in de loop der jaren uitgegroeid tot een geliefde en gewaardeerde hond voor vele families over de hele wereld.

Karakter van de Tervuerense herder

De Tervuerense Herder is een intelligente en zelfverzekerde hond met een zeer levendig karakter. Ze zijn erg toegewijd aan hun eigenaar en hebben een grote behoefte aan lichamelijk contact en interactie. Van nature zijn ze beschermend en waaks, waardoor ze uitstekende waakhonden zijn. Ze hebben ook een sterke drang om te werken, waardoor ze uitstekende werkhonden zijn en vaak worden ingezet bij politie- en bewakingswerkzaamheden.

De Tervuerense herder is loyaal en gedijt goed in gezelschap. Ze worden niet aanbevolen voor onervaren hondenbezitters. Ze zijn beschermend en kunnen zich sterk hechten aan een familielid. Deze herders zijn achterdochtig en wantrouwig tegenover vreemden en zullen hun familie, eigendommen en territorium bewaken en beschermen. Ze gaan goed om met kinderen waarmee ze zijn opgegroeid, maar kunnen moeite hebben met onbekende kinderen. Dit ras gaat goed samen met andere honden waarmee ze zijn opgegroeid, maar het wordt niet aanbevolen om ze in huizen te plaatsen met niet-hondenhuisdieren.

Temperament van de Tervuerense herder

De Tervuerense herder is een alerte en energieke hond, altijd klaar om in actie te komen. Dit maakt hem bij uitstek geschikt voor diverse hondensporten. De hond is gevoelig en vereist een zachte maar consequente opvoeding. Dankzij zijn aangeboren 'will to please' is hij gemakkelijk te trainen en kan hij een hoog niveau van gehoorzaamheid bereiken. Veel Belgische herders hebben nog steeds hun natuurlijke aanleg om vee te drijven.

De Tervuerense herder is aanhankelijk aan zijn eigenaren en houdt zich graag bezig met alles wat er in huis gebeurt. Zijn gevoelige aard en bewegingsdrang worden soms ten onrechte als nervositeit gezien. Met een goede socialisatie, voldoende beweging en uitdaging kan de Belgische herder een rustige en fijne huisgenoot zijn.

Verzorging van de Tervuerense herder

De Tervuerense herder heeft niet veel verzorging nodig. Ze moeten regelmatig geborsteld worden, maar hoe vaak hangt af van de kwaliteit van de vacht en het verharen. Sommige vachten klitten sneller dan andere. Gesteriliseerde of gecastreerde honden krijgen vaak zeer overvloedig en wat droog haar. Tervuerense herders verharen gewoonlijk tweemaal per jaar, wat kan resulteren in veel losse haren in huis.

Net als bij veel andere herdershonden, kan ook de Tervuerense herdershond last krijgen van heup- en elleboogdysplasie. Voor de Tervuerense is er een DNA-test beschikbaar voor cerebellaire ataxie, een aandoening van de kleine hersenen die leidt tot een dronkemansgang.

Vacht van de Tervuerense herder

De Tervuerense herder heeft een langharige vacht met een zwart masker. De kleur van de vacht kan variëren van zwart-gevlamd vaalros (fauve-charbonné) tot zwart-gevlamd grijs (gris-charbonné). Bij gevlamde of charbonné haren zijn de uiteinden zwart, waardoor de grondkleur wordt beschaduwd. De kleur van de Tervuerense herder kan verschillen van donkerroodbruin tot lichtroodbruin en van staalgrijs tot verschillende beigetinten. Een kleine witte vlek op de voorborst en de tenen is toegestaan. De dichte beharing samen met de wollige ondervacht biedt uitstekende beschutting tegen weersveranderingen.

Het haar op het hoofd en aan de buitenkant van de oren en het onderste deel van de ledematen van de Tervuerense herder is kort. De achterzijde van de onderarm, die van de elleboog tot aan de pols loopt, is bedekt met lange haren, ook wel 'franjes' genoemd. Over de rest van het lichaam is het haar lang en vlak aanliggend. Rond de hals en op de voorborst is het haar langer en overvloediger en vormt het een 'halskraag' en een 'borstveer' of 'bef'. De achterzijde van de dijen is bekleed met zeer lang en overvloedig haar, wat de 'broek' vormt. De staart is ook bedekt met lang en overvloedig haar, dat een 'veer' of 'pluim' vormt.

Training van de Tervuerense herder

De Tervuerense herder is een intelligente, gevoelige en actieve hond die uitstekend geschikt is voor hondensporten zoals gehoorzaamheid, agility en flyball. Het trainen van deze hond kan uitdagend zijn, maar is ook erg belonend als het goed wordt gedaan.

Bij het trainen van een Tervuerense herder is het belangrijk om een ??zachte, maar consequente aanpak te gebruiken. Deze hond is gevoelig en reageert goed op positieve versterking en beloning, zoals prijzen en traktaties. Vermijd harde correcties en fysiek geweld, omdat dit de relatie tussen hond en eigenaar kan beschadigen.

Een goede socialisatie is essentieel bij het opvoeden van een Tervuerense herder. Vanwege hun beschermende en achterdochtige aard moeten ze wennen aan verschillende mensen, situaties en omgevingen om zich op hun gemak te voelen. Vroege socialisatie kan helpen bij het voorkomen van verlegenheid en angst.

Fysieke kenmerken

Gewicht

♂ Reu: 25-30 kg
♀ Teef: 20-25 kg

Schofthoogte

♂ Reu: 61-66 cm
♀ Teef: 56-61 cm

Levensverwachting

12 jaar

Fokkers(2)

Fokkers van de Tervuerense herder

Van-t-hovenzate Kennel

Elsloo, Friesland

Of Ginno's Home

Dronten, Flevoland

Zoek fokkers in jouw buurt

Ben jij fokker van de Tervuerense herder?

Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Tervuerense herder.

Kennel aanmelden

Rasverenigingen(2)

Nederlandse verenigingen voor de Tervuerense herder

Belgische Herder Club Nederland

belgischeherder.nl

Nederlandse Vereniging voor Belgische Herdershonden

nvbh.eu

Bron: Raad van Beheer

Ziektes(5)

Aandoeningen die bij de Tervuerense herder voorkomen

Cataract

Cataract We noemen dit ook wel grauwe staar . Er ontstaat een niet-pijnlijke grijsverkleuring of vertroebeling van de ooglens. Cataract ontstaat op zowel jonge als op oude leeftijd. Het kan zelfs aangeboren zijn. Af en toe kan cataract ontstaan ten gevolge van een andere oogziekte of na een beschadiging van het oog . Grauwe staar kan ook het gevolg zijn van <a href="/gezondheid/ziektes/diabetes" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">diabetes</a>.

Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Epilepsie

We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.

Degeneratieve myelopathie DM (aantasting ruggenmerg)

Degeneratieve myelopathie bij de hond is een aandoening van het ruggenmerg. Hierbij vervallen de zenuwvezels langzaamaan. De verschijnselen worden vaak zichtbaar vanaf een leeftijd van 5 tot 8 jaar, maar ook al op veel jongere leeftijd kunnen verschijnselen in meer of mindere mate optreden. In enkele maanden tot een jaar tijd ontstaat een ernstig verminderde functie van de achterpoten en kan de hond deze nauwelijks meer gebruiken. Een ander gevolg van degeneratieve myelopathie (DM) is dat de hond incontinent kan worden door uitval van zenuwen die betrokken zijn bij de blaas en darmen.