Bullmastiff

Osteosarcoom (Botkanker)

Osteosarcoom is de meest voorkomende kwaadaardige bottumor bij dieren. Het is een vorm van botkanker en vormt 3 tot 6% van alle soorten tumoren. Vrijwel alle honden die botkanker (osteosarcoom ) hebben komen te overlijden omdat de tumoren snel groeien en uitzaaien naar de longen.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.

Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS)

Brachycephalic Obstructive Airway Syndrome (BOAS), of in het Nederlands brachycefaal obstructief syndroom (BOS) is een verzameling van aandoeningen in de luchtwegen die voorkomen bij hondenrassen met een relatief korte bovenkaak, zoals de Engelse bulldog. Deze rassen hebben vanwege hun anatomie vaak problemen met ademhalen, wat kan variëren van licht snurken tot ernstige obstructie van de luchtwegen. De afwijkingen in de anatomie die tot de moeilijke ademhaling leiden, zijn onder andere vernauwde neusgaten, een te lang of dik zacht gehemelte, vergrote amandelen, een afwijkende bouw van de larynx en een te smalle luchtpijp (trachea hypoplasie). Het BOS kan allemaal tegelijk voorkomen bij hetzelfde dier, maar hoeft niet altijd in die mate dat het leidt tot klinische klachten. **Wat is de oorzaak van het Brachycefaal Obstructief Syndroom?** Het Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS) is het gevolg van fokken op hondenrassen met een relatief korte bovenkaak, zoals de Engelse bulldog. Deze anatomische kenmerken zijn het resultaat van menselijke interventie en leiden tot problemen met de ademhaling. Het BOS is daarom een erfelijk bepaald probleem dat voortkomt uit menselijke fokpraktijken. **Welke rassen zijn gevoelig voor Brachycefaal Obstructief Syndroom?** De kortsnuitige rassen waar we het hier over hebben zijn de bekende rassen zoals onder andere: 1. [Boston Terriër](/rassen/boston-terrier) 2. [Bordeaux Dog](/rassen/bordeaux-dog) 3. [Boxer](/rassen/boxer) 4. [Cavalier King Charles Spaniel](/rassen/cavalier-king-charles-spaniel) 5. [Engelse Bulldog](/rassen/engelse-bulldog) 6. [Franse Bulldog](/rassen/franse-bulldog) 7. [Pekingees](/rassen/pekingees) 8. [Shih Tzu](/rassen/shih-tzu) **Welke gevaren zijn er voor honden met BOS?** - **Oververhitting** Honden met Brachycefaal Obstructief Syndroom (BOS) hebben een verhoogd risico op oververhitting en zuurstoftekort, vooral wanneer ze worden blootgesteld aan hitte, opwinding en inspanning. Het hijgen van de hond is een normaal mechanisme om af te koelen, maar bij honden met BOS kan veel hijgen leiden tot extra zwelling van de voorste luchtwegen, wat de moeilijke ademhaling kan verergeren. Wanneer dit optreedt, zijn deze honden absoluut spoedgevallen en moeten ze onmiddellijk medische hulp krijgen. - **Anesthesierisico** Alle honden met BOS hebben een verhoogd risico op complicaties tijdens narcose, dus het is belangrijk om extra maatregelen te nemen en de luchtweg van de hond te intuberen voordat ze onder narcose worden gebracht.

Hartinsufficiëntie - DCM

Net als bij de mens kunnen honden ook (chronische) hartinsufficiëntie krijgen. Het probleem is dan dat het hart niet meer voldoende werkt en er slecht of niet meer in slaagt om voldoende bloed door het lichaam te pompen. Als de pompfunctie het laat afweten dan krijgt het lichaam niet genoeg zuurstof en voedingsstoffen. Er zijn twee belangrijke oorzaken van hartinsufficiëntie: dilaterende cardiomyopathie en klepletsels. **De klepletsels** Het hart heeft 4 kleppen: 2 tussen de kamers en boezems, 1 tussen de holle ader en de rechter boezem en 1 tussen de linker kamer en de aorta. De kleppen zorgen ervoor dat het bloed maar in 1 kant op kan stromen. Bij veel honden met hartinsufficiëntie is er een probleem met één of meer kleppen. Hierdoor ontstaat er een lek waardoor het bloed gedeeltelijk tegen de richting in kan stromen. Gevolg is dat er minder bloed de 'goede' kant opgaat. Dit kan beschadiging veroorzaken aan de binnenkant van het hart of aan de bloedvaten. Klepletsels komen meer voor bij de wat oudere kleine [rassen](/rassen). Het kan al enige tijd aanwezig zijn voordat de hond er last van krijgt. **Dilaterende Cardiomyopathie** Hierbij wordt het hart groter en de spierwand dunner. Het samentrekken van het hart is minder en het hart kan minder goed ledigen. De oorzaak hiervan is niet echt bekend. Het komt vaker voor bij grote honden en bij jonge dieren of dieren van middelbare leeftijd. Het is een veel voorkomende ziekte bij de Doberman, maar ook bij Boxers, Duitse doggen en Ierse wolfshonden. Het lijkt een erfelijke ziekte te zijn. Dit omdat de rasgebondenheid en omdat het voorkomt in bepaalde kweeklijnen.

Aortastenose

Een vernauwing in de uitstroomopening van de linker hartkamer bij de aorta, ook wel aortastenose genoemd, is een aangeboren afwijking. Hierdoor ondervindt de bloedstroom weerstand tijdens het uitstromen en moet het hart harder werken om zuurstofrijk bloed door het lichaam te pompen. In de meeste gevallen leidt aortastenose niet tot hartfalen, tenzij er ook sprake is van een lekkage van de kleppen tussen de boezem en kamer. Door de vernauwing van de aorta ontstaat turbulentie in de bloedstroom, wat te horen is als een hartruis bij het luisteren met een stethoscoop. Daarnaast ontstaat er een hoge snelheid van de bloedstroom die gemeten kan worden met behulp van Doppler-echocardiografie van het hart. Er zijn drie verschillende vormen van aortastenose: 1. Subvalvulaire aortastenose (SAS): SAS is de meest voorkomende vorm bij honden en wordt veroorzaakt door een vernauwing onder de aortakleppen. SAS is een progressieve ziekte die meestal binnen de eerste 12-15 maanden zijn maximale ernst bereikt. Het komt vaker voor bij Boxers, Newfoundlanders en Golden Retrievers, maar kan ook voorkomen bij andere rassen. 2. Valvulaire aortastenose (VAS): VAS wordt veroorzaakt door een afwijking van de aortakleppen zelf. Valvulaire aortastenose, een vernauwing in de aortaklep, komt vaker voor bij grotere Terriër rassen, met name bij de Bull Terrier en de Staffordshire Terrier 3. Supravalvulaire aortastenose (SupAS): SupAS is zeer zeldzaam en vindt plaats boven de aortakleppen. Subvalvulaire aortastenose is een veelvoorkomende aandoening bij Boxers, vooral bij mannelijke dieren. Het is sterk erfelijk en daarom worden fokdieren onderworpen aan echografisch onderzoek om te screenen op deze aandoening. Als aortastenose wordt gevonden bij een fokdier, dan wordt deze uitgesloten van verdere fokdoeleinden.

Mastceltumoren

Een mastceltumor, ook wel mastocytoom genoemd, is een tumor die ontstaat uit mastcellen. Dat zijn afweercellen die onder andere stoffen zoals histamine en heparine bevatten en een rol spelen bij ontstekings- en allergische reacties. Mastceltumoren behoren tot de meest voorkomende huidtumoren bij honden. Volgens het Merck Veterinary Manual vormen ze ongeveer 16 tot 19 procent van alle huidtumoren bij honden. Ze worden vooral gezien bij honden van middelbare tot oudere leeftijd, meestal rond 8 tot 10 jaar, maar kunnen in principe op elke leeftijd voorkomen. De oorzaak is niet volledig bekend. Waarschijnlijk spelen meerdere factoren een rol, waaronder genetische aanleg. Bij een deel van de mastceltumoren worden veranderingen gevonden in het **KIT-gen**, dat betrokken is bij groei en deling van cellen. Alle honden kunnen een mastceltumor ontwikkelen, maar bij sommige rassen komt deze tumor vaker voor. Merck noemt onder andere Boxers, Mopshonden, Rhodesian Ridgebacks en Boston Terriërs. Andere veterinaire bronnen noemen daarnaast onder meer Golden Retrievers, Cocker Spaniels, Labradors en verschillende buldograssen. Mastceltumoren gedragen zich niet allemaal hetzelfde. Sommige blijven plaatselijk en groeien langzaam, terwijl andere agressiever zijn en kunnen uitzaaien. Daarom is niet alleen het vaststellen van de tumor belangrijk, maar ook het bepalen van de **graad** en de uitbreiding van de ziekte.

Distichiasis

Bij distichiasis groeien er extra haartjes uit de rand van het ooglid, op een plek waar normaal geen haar groeit. Ze komen uit de kleine openingen van de talgkliertjes in de ooglidrand. Het kan om één haartje gaan, maar ook om een hele rij, aan het bovenste of het onderste ooglid. Veel honden hebben er geen last van, vooral als de haartjes zacht zijn en van het oog af wijzen. Zijn de haren stug of groeien ze naar het oog toe, dan schuren ze bij elke knipper over het hoornvlies. Dat geeft irritatie en kan op den duur een wondje of zweer op het hoornvlies veroorzaken. Distichiasis is grotendeels erfelijk en komt bij sommige rassen veel vaker voor dan bij andere. De aandoening is vaak al op jonge leeftijd te zien.

Ectropion

Als de onderste oogleden bij een hond te groot zijn, dan spreken we van ectropion. Door de ectropion worden de  bindvliezen of conjunctiva van het oog zichtbaar. Van de oogleden is de binnenkant zichtbaar. Ectropion is dus het tegenover gestelde van [entropion](/gezondheid/ziektes/entropion). Het is vaak een  aangeboren probleem en vooral [honden](/rassen) met overtollige huidplooien, bijvoorbeeld de Sint-Hubertus hond (in dit ras wordt ectropion zelfs als gewenst beschouwd door sommige fokkers!) en de Sint-Bernard, zijn aangetast. Ook retrievers en spaniëls hebben er meer last van.  Bij jonge honden  wordt het probleem vaak al vastgesteld.

Pyometra - baarmoederontsteking

Pyometra is een ontsteking aan de baarmoeder en is een bacteriële infectie. Deze kan uiteraard alleen bij teefjes voorkomen. De teefjes zijn dan niet gesteriliseerd. Na anti-conceptiemiddelen of andere hormonen hebben teefjes een grotere kans op het ontwikkelen van pyometra.

Lensluxatie

Lensluxatie is een medische aandoening waarbij de lens van het oog, een belangrijk onderdeel van het visuele systeem, uit zijn normale positie komt te liggen. Dit kan leiden tot ernstige visuele beperkingen en zelfs blindheid. Bij honden komt lensluxatie vaker voor dan bij andere huisdieren, en het is vooral een aandoening die voorkomt bij kleine hondenrassen. De lens van het oog is een glazen bol die lichtbundels kan breken om ze op het netvlies te focussen. Het netvlies is een lichtgevoelig orgaan dat de visuele informatie naar de hersenen stuurt, waar deze wordt verwerkt tot beelden. Als de lens uit zijn normale positie komt, kan het oog de lichtbundels niet meer correct focussen, wat leidt tot wazig zicht en verminderd zicht. Lensluxatie komt meestal tot uiting op een leeftijd van 3 tot 5 jaar. Er zijn verschillende oorzaken voor lensluxatie bij honden, waaronder veroudering, trauma en bepaalde medische aandoeningen. Oudere honden hebben een grotere kans op lensluxatie vanwege de afname van de elasticiteit van de oogkamer, wat kan leiden tot een verschuiving van de lens. Trauma aan het oog, zoals een klap of een slag, kan ook leiden tot lensluxatie. Bepaalde medische aandoeningen, zoals glaucoom, een verhoogde oogboldruk, en diabetes, kunnen ook bijdragen aan de ontwikkeling van lensluxatie. **DNA-testen** Voor de volgende rashonden zijn DNA-testen beschikbaar: 1. [Miniatuur Bull terriër](/rassen/miniatuur-bull-terrier) 2. [Chinese naakthond](/rassen/chinese-crested) 3. [Jack Russell Terriër](/rassen/jack-russell-terrier) 4. [Norwich terriër](/rassen/norwich-terrier) 5. [Mopshond](/rassen/mopshond) 6. [Tibetaanse terriër](/rassen/tibetaanse-terrier) 7. [Welsh terriër](/rassen/welsh-terrier) 8. [Shar-pei](/rassen/shar-pei) 9. [Yorkshireterriër](/rassen/yorkshire-terrier)

Retina dysplasie (RD)

Retina dysplasie is een aandoening waarbij er afwijkingen zijn in de ontwikkeling van het netvlies van de hond. Het netvlies is het lichtgevoelige weefsel aan de binnenkant van het oog en is verantwoordelijk voor het omzetten van licht in elektrische signalen die naar de hersenen worden verzonden. Bij honden met retinadysplasie kan het netvlies onvolledig of onjuist zijn ontwikkeld, wat kan leiden tot afwijkingen in het gezichtsvermogen. Er zijn verschillende vormen van retinadysplasie bij honden, waaronder total retinal dysplasia (TRD) en focal retinal dysplasia (FRD). TRD is een ernstige vorm waarbij het netvlies volledig onvolledig is ontwikkeld en de hond is blind. FRD is een mildere vorm waarbij er afwijkingen zijn op beperkte gebieden van het netvlies en de hond kan soms enig gezichtsvermogen behouden. Retinadysplasie kan aangeboren zijn of verworven worden als gevolg van beschadiging van het netvlies na de geboorte. Sommige rassen, zoals Duitse Herders, Rottweilers en Shetland Sheepdogs, lijken een verhoogd risico te hebben op retinadysplasie.