PD, Onwillekeurige soms hevige, spiertrekkingen van het lijf

Paroxysmale dyskinesie is een aandoening die kan optreden bij honden en die gekenmerkt wordt door onwillekeurige, soms hevige, spiertrekkingen of bewegingen van het lichaam. Deze aandoening kan optreden op verschillende momenten, zoals tijdens rust, na het eten of na het drinken, en kan enkele minuten tot enkele uren duren.

De precieze oorzaak van paroxysmale dyskinesie is nog niet bekend, maar het lijkt te zijn gerelateerd aan problemen met de neurotransmitters in de hersenen die zorgen voor de juiste communicatie tussen de zenuwen en de spieren. Sommige honden lijken een genetische aanleg te hebben voor deze aandoening, en het kan ook worden veroorzaakt door een bepaalde medicatie of andere onderliggende aandoeningen.

Er zijn verschillende soorten paroxysmale dyskinesie die kunnen optreden bij honden, waaronder:

1. Paroxysmale dystonie: Dit is een vorm van paroxysmale dyskinesie waarbij de spieren van de hond stijf worden en het dier moeite heeft om zich te bewegen. De hond kan ook problemen hebben met ademhalen of met het slikken van voedsel en water.
2. Paroxysmale choreo-athetose: Dit is een vorm van paroxysmale dyskinesie waarbij de hond onwillekeurige bewegingen maakt met zijn ledematen en soms ook met zijn hoofd. Deze bewegingen kunnen staccato-achtig of ritmisch zijn.
3. Paroxysmale kinesigenieke dyskinesie: Dit is een vorm van paroxysmale dyskinesie waarbij de hond onwillekeurige bewegingen maakt na fysieke inspanning of na het veranderen van houding.

De symptomen van paroxysmale dyskinesie bij honden kunnen lijken op die van epilepsie. Tijdens een aanval kunnen de spieren van de hond trillen of verkrampen, wat leidt tot abnormale bewegingen zoals een trillende kop of één trillend pootje. Soms kan de hond helemaal niet meer bewegen omdat alle spieren verkrampt zijn. Deze abnormale bewegingen doen de hond geen pijn, maar de hond is wel bij bewustzijn tijdens de aanval. Een aanval kan enkele minuten tot uren duren. Honden die lijden aan paroxysmale dyskinesie kunnen al op jonge leeftijd (enkele weken) aanvallen krijgen.

In onderstaande video is een aanval te zien:

Om de diagnose van paroxysmale dyskinesie bij honden te stellen, worden verschillende methoden gebruikt. De eigenaar kan bijvoorbeeld informatie geven over de symptomen die de hond ervaart en wanneer deze optreden. Daarnaast kan een neurologisch onderzoek worden uitgevoerd om te kijken naar de functionering van het zenuwstelsel van de hond.

Verder kan bloedonderzoek en eventueel een EEG (elektro-encefalogram) of EMG (elektromyografie) worden uitgevoerd om eventuele stofwisselingsproblemen of beschadigingen aan de hersenen op te sporen. Als vermoed wordt dat de hond een hersenbeschadiging heeft, kan een MRI-scan worden gemaakt op de afdeling Diagnostische Beeldvorming om dit te bevestigen.

De behandeling van paroxysmale dyskinesie bij honden is afhankelijk van de oorzaak van de aandoening. Als er sprake is van stofwisselingsproblemen of hersenbeschadigingen, zal geprobeerd worden de oorzaak hiervan weg te nemen. Soms is het echter niet mogelijk om de oorzaak van de aandoening te behandelen, waardoor gerichte therapie nodig kan zijn. Bij sommige soorten paroxysmale dyskinesie kan gericht DNA-onderzoek worden uitgevoerd om de aandoening bij andere honden (bijvoorbeeld van hetzelfde ras) uiteindelijk te kunnen uitbannen.

Voor de diagnose en eventuele behandeling van movement disorders, zoals paroxysmale dyskinesie, kunt u terecht bij de afdeling Neurologie van de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren.

De prognose voor honden met paroxysmale dyskinesie hangt af van de ernst van de aandoening

Het enige dat gedaan kan worden tegen PD is om voor die rassen waar een DNA-test beschikbaar is, met een goed fokbeleid de aandoening voorkomen worden. Voor de volgende rassen zijn DNA testen beschikbaar:

1. Markiesje
2. Cavalier King Charles Spaniel