Poedel

Gezelschapshonden

Puppyprijs: €1250 – €2500

De Poedel: een ras van elegantie en waardigheid

De oorsprong van de poedel is niet helemaal duidelijk, maar het ras wordt over het algemeen gezien als Frans. Hoewel de poedel al in de 16e eeuw in Midden- en Zuid-Europa voorkwam, hebben de Fransen veel werk verricht aan de rasveredeling van de poedel. Hierdoor wordt het ras tegenwoordig beschouwd als een Frans ras. De poedel werd voornamelijk gefokt als jachthond voor watervogels, zoals de eend, en stond bekend om zijn goede zwem- en apporteervaardigheden. In de loop der tijd is de poedel uitgegroeid tot een populair huisdier en showhond.

Poedels zijn verkrijgbaar in verschillende variëteiten: de koningspoedel, met een schofthoogte van 45 tot 60 cm en officieel bekend als grote poedel, staat ook wel bekend als de standaardpoedel in Nederland. De middenslagpoedel meet 35 tot 45 cm hoog, terwijl de dwergpoedel tussen de 28 en 35 cm meet. De toypoedel is de kleinste van allemaal, met een schofthoogte van minder dan 28 cm (vaak rond de 25 cm).

Karakter van de Poedel

De poedel is een hond dat bekend staat om zijn bijzondere persoonlijkheid. Dit ras is attent, zeer leergierig en blijft tot op hoge leeftijd speels. Het is een vrolijke, vriendelijke en verdraagzame hond, die ook naar vreemde mensen en honden toe erg sociaal is. De poedel is zeer aanhankelijk voor zijn baas en zal er alles aan doen om deze te behagen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de poedel een van de meest populaire hondenrassen ter wereld is. Of het nu gaat om de koningspoedel, middenslagpoedel, dwergpoedel of toypoedel, alle variëteiten van de poedel hebben dezelfde kenmerken die hen zo speciaal maken.

Temperament van de Poedel

De Poedel is ontzettend loyaal en toegewijd aan zijn eigenaar en familie. Deze honden houden van menselijk gezelschap en zijn uiterst gevoelig voor de stemmingen en emoties van hun baasje. Ze kunnen zich erg hechten aan een bepaald familielid en lijden soms aan verlatingsangst. Hoewel de Poedel gereserveerd is tegenover vreemden, is hij een uitstekende waakhond. Het ras heeft de neiging om overdreven te blaffen en kan dus ook fungeren als een alarm voor het gezin. Kortom, de Poedel is een trouwe en beschermende metgezel voor het leven.

Verzorging van de Poedel

De vacht van de Poedel is een belangrijk onderdeel van de verzorging en heeft veel aandacht nodig. Regelmatig borstelen en trimmen is nodig om klitten te voorkomen. Er zijn verschillende soorten trims mogelijk, afhankelijk van de voorkeur van de eigenaar en het type activiteit waar de hond aan deelneemt. De Poedel heeft ook regelmatige tandheelkundige zorg nodig om tandsteen en tandvleesaandoeningen te voorkomen. Het is ook belangrijk om de oren schoon en droog te houden om infecties te voorkomen. De nagels moeten regelmatig worden geknipt om te voorkomen dat ze te lang worden en problemen veroorzaken bij het lopen.

De Poedel is vatbaar voor verschillende gezondheidsproblemen, waaronder de ziekte van Addison. Deze aandoening wordt ook wel hypoadrenocorticisme genoemd en ontstaat wanneer de bijnierschors niet genoeg hormonen aanmaakt. Dit kan leiden tot symptomen zoals diarree, braken, spierzwakte en lethargie. Een andere aandoening die bij de Poedel kan voorkomen is progressieve retina atrofie (PRA), wat kan leiden tot nachtblindheid en uiteindelijk tot volledige blindheid overdag. Er is momenteel geen behandeling beschikbaar voor PRA. Daarnaast is de Poedel gevoelig voor chronische oorontstekingen, die regelmatige verzorging en preventieve maatregelen vereisen om te voorkomen dat ze terugkeren. Het is belangrijk om uw Poedel regelmatig te laten controleren door een dierenarts en op te letten op tekenen van deze aandoeningen.

Vacht van de Poedel

De Poedel heeft een dichte, harde vacht die ofwel gekruld is of ruig. De kleur van de vacht komt in vaste kleuren als zilver, crème, grijs, blauw, zwart, wit, abrikoos, rood, caf-au-lait, en bruin. Het is mogelijk om een Parti patroon vacht hebben. Dit ras verliest weinig tot geen haar.

Een poedel kan de volgende typen vacht hebben: Kroesvacht: De kroespoedel heeft een overvloedige beharing van fijne samenstelling. De beharing is wollig, kroest goed, is veerkrachtig en biedt weerstand aan de druk van de hand;

Koordvacht: De koordenpoedel heeft een overvloedige vacht van een fijne samenstelling. De beharing is wollig en dicht en vormt kenmerkende koordjes van gelijke lengte. De koorden moeten door de eigenaar, net als bij de vacht van bijvoorbeeld de Komondor, in de vacht gedraaid worden. Ook moet de vacht regelmatig worden bijgeknipt.

Training van de Poedel

De poedel is een intelligent en leergierig ras. Poedels doen het goed met positieve versterkingstechnieken, zoals clickertraining en beloning met voedsel of speelgoed. Het is belangrijk om de trainingssessies kort en leuk te houden om de aandacht van de hond vast te houden en verveling te voorkomen.

Naast gehoorzaamheidstraining is het ook belangrijk om de poedel te socialiseren met andere honden en mensen. Over het algemeen is de poedel een ras dat het goed doet tijdens trainingen.

Fysieke kenmerken

Gewicht

♂ Reu: 3-30 kg
♀ Teef: 3-30 kg

Schofthoogte

♂ Reu: 25-60 cm
♀ Teef: 25-60 cm

Levensverwachting

12-15 jaar

Fokkers(4)

Fokkers van de Poedel

Petit Caniche De la Houssaye

Tollebeek, Flevoland

Puppy-Love

Budel, Noord-Brabant

kennel van hoop en liefde

Susteren, Limburg

Noir-Lilly

Hoensbroek, Limburg

Zoek fokkers in jouw buurt

Ben jij fokker van de Poedel?

Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Poedel.

Kennel aanmelden

Rasverenigingen(2)

Nederlandse verenigingen voor de Poedel

Eerste Gezelschapshondenclub Nederland

eerstegezelschapshondenclub.nl

Nederlandse Poedelclub

nederlandsepoedelclub.nl

Bron: Raad van Beheer

Ziektes(17)

Aandoeningen die bij de Poedel voorkomen

Tandproblemen

Het gebit van de hond bestaat, net als bij de mens, uit melktanden en blijvende tanden. Bij honden vindt er tussen de leeftijd van 3,5 maanden en 6 maanden de wissel plaats. Wat vaak voorkomt is het aanwezig blijven van de melktand, ook al zijn de definitieve tanden er door. Dat kan problemen geven en de achterblijvende melktanden worden dan ook onder narcose verwijderd Om naar de tanden te kijken en of ze wel of niet gewisseld zijn, kan de dierenarts zien hoe oud een hond is. Later wordt dit steeds lastiger. Een goede verzorging van het gebit van de hond is belangrijk. Dit voorkomt het gevaar van een infectie aan de tandwortel of het tandvlees. Controle is belangrijk en als er sprake is van overmatig tandsteen dan moet dit onder narcose worden weggehaald. Tanden die niet verzorgd zijn kunnen stinken en zijn een broeihaard voor infecties en bacteriën. ### Kleine honden krijgen gemakkelijker vieze tanden Kleine honden hebben vaker gebitsproblemen dan grote honden, omdat ze vaak een ander gebit hebben en minder kauwen op hun voedsel. Kleine honden hebben vaak een relatief groot gebit in verhouding tot hun lichaamsgrootte, waardoor er minder ruimte is in hun bek en tanden en kiezen sneller op elkaar gedrukt worden. Dit kan leiden tot scheve tanden en kiezen, waardoor er sneller tandplak en tandsteen ontstaat. Daarnaast hebben kleine honden vaak een andere kaakstructuur dan grote honden, waardoor hun tanden en kiezen vaak dichter op elkaar staan. Dit maakt het lastiger om voedselresten en bacteriën tussen de tanden en kiezen weg te krijgen, waardoor er sneller tandplak ontstaat. Ten slotte kauwen kleine honden vaak minder op hun voedsel dan grote honden, waardoor er minder speeksel vrijkomt en er minder tandplak wordt weggepoetst. Ook hebben kleine honden vaak minder kracht in hun kaken, waardoor ze minder goed in staat zijn om hard voedsel te kauwen en de tanden schoon te houden. ### Hoe ontstaat tandsteen bij honden? Tandsteen ontstaat door een opeenhoping van tandplak op de gebitselementen, die ontstaat door voedselresten, speeksel en bacteriën. Wanneer mineralen uit het speeksel in contact komen met tandplak, kan dit leiden tot de vorming van kalk, wat uiteindelijk resulteert in tandsteen. Tandsteen heeft een bruine aanslag en kan ervoor zorgen dat tandplak nog makkelijker blijft zitten. Dit kan leiden tot ontsteking van het tandvlees en uiteindelijk tot terugtrekking van het tandvlees, waardoor de tandhals en wortel bloot komen te liggen. Dit kan het gebitselement ernstig beschadigen en in sommige gevallen zelfs verloren laten gaan. Naast het schade toebrengen aan het gebit, kunnen bacteriën uit een ontstoken bek ook het lichaam binnendringen en elders klachten veroorzaken via de bloedbaan. Hierbij zijn tussenwervelschijf-, nier- en hartklepontstekingen berucht. Het voorkomen van tandsteen is belangrijk om tand- en tandvleesproblemen te voorkomen. Door het gebit van je hond te poetsen kunnen voedselresten en bacteriën worden verwijderd en kan de vorming van tandplak en tandsteen worden verminderd.

Maag-dilatatie-volvulus (maagtorsie)

Bij een maagdraaiing, ook wel maagtorsie of maag-dilatatie-volvulus, wordt de maag, die zich in de buikholte van de hond bevindt, rond zijn as gedraaid . Door de draaiing zijn de uitgang en de ingang afgesloten. Hierdoor kan het gas wat ingeslikt is niet meer weg. Het schijnt dat er wel lucht ingeslikt kan worden, aangezien er vast is gesteld dat het gas de zelfde samenstelling heeft als de lucht. De maag zal op gaan wellen met als gevolg **scheuring**. Vooral grote <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">rassen</a> met een borst die diep is, daarbij komt dit voor, bijvoorbeeld de Duitse dog: bijna vier op tien Duitse doggen krijgt een maagtorsie. Ook bij <a href="/rassen/weimaraner" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Weimaraners</a>, <a href="/rassen/dobermann" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">Dobermanns</a>, reuzepoedel, Sint-Bernards en bij Setters komt dit vaak voor. Het moet direct behandeld worden aangezien het levensbedreigend is.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.

Hypothyroïdie

Hypothyroïdie. Het komt vaak voor op een middelbare leeftijd en het probleem is dat er niet genoeg schildklierhormoon aangemaakt wordt door de schildklier. Vaak gaat het om primaire-hypothyroïdie en de oorzaak hiervan is niet herkend. Het ene [ras](/rassen) is er gevoeliger voor dan anderen: Hij wordt vaker waargenomen bij [Boxers](/rassen/boxer), [Dobermans](/rassen/dobermann), [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [Engelse bulldoggen](/rassen/engelse-bulldog), Cockers, [Ierse setters](/rassen/ierse-setter), [Teckels](/rassen/teckel-langhaar), Dwergschnauzers, Duitse doggen, [Poedels](/rassen/poedel) en [Airedale terriërs](/rassen/airedale-terrier). Het hormoon van de schildklier regelt de activiteit van 't metabolisme. Als een hond niet genoeg van dit hormoon krijgt zal het metabolisme lager zijn.

Oorontsteking

Een veel voorkomend probleem bij de hond is Otitis externa of oorontsteking. We zien dit met name bij [rassen](/rassen) met hangende oren. Allergie is vaak de reden, net als een schimmel- infectie, [een oormijt](/gezondheid/ziektes/oormijten) of een voorwerp. Denk aan een korenaar in het oor. Een ontsteking van het oor kan ook chronisch worden. Voor een lange tijd zal de hond er dan last van hebben.

Allergieën

Wanneer een hond allergisch is, reageert het lichaam met een afweerreactie op stoffen waar het normaal geen afweerreactie op zou moeten hebben. Normaal gesproken worden er antistoffen aangemaakt tegen ziektekiemen zoals bacteriën, virussen of wormen. Bij een allergische hond worden deze antistoffen ook aangemaakt tegen stoffen die geen ziekteverwekker zijn, zoals boompollen of voedingsstoffen. Huidproblemen en jeuk zijn de meest voorkomende symptomen van allergieën bij honden. Op deze pagina behandelen we de meest voorkomende oorzaken van allergieën bij honden. Het is echter lastig om aan de symptomen te zien welke soort allergie de hond heeft. Wel kan je aan de hand van de symptomen een verdenking krijgen. Bijvoorbeeld, jeuk aan de onderrug kan wijzen op een vlooienallergie. [Atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is een allergie van de huid op stofdeeltjes die in de lucht zitten, zoals bepaalde dieren, planten of pollen. Het is een vaak voorkomende ziekte. ### Er zijn verschillende soorten allergieën bij een hond: Er zijn verschillende soorten allergieën die bij honden kunnen voorkomen. Hieronder hebben we de meest voorkomende allergieën voor je op een rijtje gezet: 1. **Vlooienallergie** — Honden met een vlooienallergie krijgen een allergische reactie door de [vlo](/gezondheid/ziektes/vlooien) en hebben vaak jeuk aan de onderrug en liezen. In erge gevallen kan de jeuk zich over het hele lichaam verspreiden. 2. **Atopie** — Dit is een allergie veroorzaakt door stoffen in de omgeving, zoals boompollen, huidschilfers van andere diersoorten of huisstofmijt. Bij [atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is de jeuk is meestal aanwezig aan de poten (tussen de tenen), de oksels, de bek, de oren en de liezen, maar kan zich uitbreiden tot over het hele lichaam. 3. **Voedingsallergie** — Bij een [voedingsallergie](/gezondheid/ziektes/voedingsallergie) is de hond allergisch voor bestanddelen in het eten. De jeuk kan lokaal zijn, bijvoorbeeld aan de oren of kop, of kan zich over het hele lichaam verspreiden. 4. **Contactallergie** — Dit is een zeldzaam voorkomende allergie bij de hond. Bij deze allergie is de hond allergisch voor zaken in of rond het huis, bijvoorbeeld een schoonmaakmiddel of de voederbak. De jeuk is gelokaliseerd op die plekken die in contact komen met het middel of de stof waarvoor de hond allergisch is. Bijvoorbeeld, bij een contactallergie voor de (vaak rubberen) voederbak heeft de hond jeuk aan de bek, bij een allergie voor een tapijt of schoonmaakmiddel is de jeuk gelokaliseerd aan de onderzijde. 5. **Auto-immune ziektes** — Een bijzondere vorm van allergieën zijn de auto-immune ziektes: de hond bouwt hierbij afweer op tegen lichaamseigen cellen of bestanddelen. Het kan soms een hele speurtocht zijn om erachter te komen waarvoor je hond allergisch is. Het kan zelfs zo zijn dat je de oorzaak van de allergie nooit zult vinden en dat je hond blijvend medicijnen moet krijgen om de allergie te onderdrukken. Honden met een allergie hebben vaak ook last van een huidinfectie met bacteriën en gisten. Het is belangrijk om deze infecties ook te behandelen, zelfs als je de oorzaak van de allergie hebt gevonden en behandeld. De infecties gaan namelijk niet vanzelf over en kunnen op zichzelf ook weer jeuk veroorzaken.

Toon alle 17 aandoeningen

Epilepsie

We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.

Chronisch nierfalen

Chronisch nierfalen is iets wat vooral bij de oude kat en minder bij de oude hond voorkomt. De behandeling is er op gericht dat de nieren zo weinig mogelijk belast worden en de functies die over zijn gebleven te beter te maken. **De nieren, hoe werken ze?** De hond en kat hebben 2 nieren. De meest belangrijke functie van de nieren is het schoonmaken (filteren) van het bloed. Hierdoor worden de afvalstoffen verwijderd. Deze afvalstoffen worden urine. Dit gebeurt door ontelbaar veel kleine filters, de nefronen. Deze laten de afvalstoffen verwijderen in de urine. De reservecapaciteit van de nieren is groot **Chronisch nierfalen, wat is dat?** Op het moment dat er meer dan 2/3 van de nieren niet meer goed functioneren zullen er klinische verschijnselen zichtbaar worden en dan spreekt men van nierfalen. De achter uitgang van de nieren is dan al maanden of jaren geleden begonnen. het komt meestal voor bij oudere katten en de oorzaak is vaak onbekend.

Glaucoom, groene staar, verhoogde oogdruk

Glaucoom, ook wel groene staar genoemd is een aandoening van de ogen waarbij toegenomen vloeistofdruk in het oog schade veroorzaakt aan het netvlies en de oogzenuw met blindheid tot gevolg. De oorzaak van glaucoom is een stoornis in de balans tussen productie en afvoer van oogvocht. Volledige blindheid kan optreden binnen 24 uur of in milde vorm na weken of maanden. Voor de hond is glaucoom, met name wanneer het acuut ontstaat, een zeer pijnlijke aandoening. De hond zal aanraking van de kop vermijden door de pijn, hij stopt vaak met eten en trekt zich terug. Door de verhoogde druk in het oog wordt de oogbol groter, waardoor deze meer uit de oogkas komt. Het hoornvlies kan blauwwit verkleuren, waarbij soms duidelijk de oogvaten zichtbaar worden. Bij de Shar-Pei is er sprake van een erfelijke vorm met een verstoring in de afvoer van het oogvocht, dit wordt primary open angle glaucoma (POAG) genoemd en er is inmiddels een DNA-test ontwikkelt.

Chiari malformatie en Syringomyelie

Chiari-malformatie is een aandoening die ontstaat doordat de schedel simpelweg te klein is voor de hersenen. Hierdoor worden de kleine hersenen naar achteren geduwd, richting het achterhoofdsgat. Op deze plek treedt een blokkade op, omdat hier tevens het ruggenmerg begint. Door deze blokkade stroomt het hersenvocht niet zoals het hoort en raken de drukverhoudingen in het ruggenmerg verstoord. Hierdoor kan syringomyelie ontstaan, wat inhoudt dat er holtes vormen in het ruggenmerg of de hersenen. ### Chiari malformatie (cm) & Syringomyelie (SM) CM en SM zijn twee verschillende aandoeningen die vaak samen voorkomen, maar dit is niet altijd het geval. Chiari-malformatie (CM) ontstaat wanneer de kleine hersenen uitpuilen door het achterhoofdsgat, meestal doordat de schedel relatief te klein is voor de hersenen. Syringomyelie (SM) is de ophoping van hersenvocht in het ruggenmerg, terwijl het normaal gesproken door zou moeten stromen. Hierdoor ontstaat er een met vocht gevulde ruimte in het ruggenmerg, waar eigenlijk een kanaal hoort te zijn. Dit kan vergeleken worden met een rivier die buiten zijn oevers treedt. ### Twee varianten Chiari-malformatie Chiari-malformatie werd voor het eerst beschreven in 1890 door de Duitse hoogleraar pathologie Hans Chiari, vandaar de naam Chiari-malformatie. Tegenwoordig wordt Chiari-malformatie onderverdeeld in twee varianten. Bij de eerste variant is er te veel volume of druk in de schedel, waardoor de kleine hersenen door het achterhoofdsgat worden geduwd. Een voorbeeld hiervan is een waterhoofd, waarbij de druk zo groot is dat de kleine hersenen door het, verder normale achterhoofdsgat, worden gedrukt. Bij de tweede variant is er sprake van een abnormaal achterhoofd of achterhoofdsgat, waardoor de kleine hersenen kunnen uitpuilen.

Diabetes

Het hormoon genaamd insuline zorgt er doorgaans voor dat het suikergehalte in het bloed op peil gehouden wordt. Dit wordt aangemaakt door gespecialiseerde cellen in de pancreas (de alvleesklier). De insuline wordt losgelaten in het bloed als het suikergehalte te hoog dreigt te worden, zoals na het eten. De insuline zorgt er dan voor dat het het te veel aan suiker op wordt geslagen voor later, als er een tekort aan suiker dreigt. Bij suikerziekte of diabetes mellitus maakt de alvleesklier geen of te weinig insuline. Het suikergehalte in het bloed wordt hierdoor niet meer op hetzelfde peil gehouden, maar stijgt zeer hoog: ook wel hyperglycemie genoemd. Bij honden komt bijna alleen maar diabetes type I of insuline afhankelijke diabetes voor. De andere diabetesvormen ziet men bijna nooit bij honden. Bij kleine <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">rassen</a> komt diabetes meer voor en bij te dikke honden. Bij teven die niet gesteriliseerd zijn komt vaker diabetes voor . Dit omdat het hormoon oestrogeen de productie van insuline afremt.

Atopie

Een atopie is een allergie tegen sommige stoffen in de omgeving. Voorbeelden zijn grassen, boompollen en huisstofmijt. Deze komen via inademing in contact met het lichaam. Het is vergelijkbaar met hooikoorts bij de mens. Atopie is vaak een erfelijke ziekte. Het kan dus vaker in de familie voorkomen. Atopie ontwikkelt zich normaal gesproken tussen het 1e en 3e levensjaar maar manifesteert zich soms ook op een latere leeftijd. Bepaalde rassen zijn gevoelig voor atopie: o.a. 1. [Boston terrier](/rassen/boston-terrier) 2. [Boxer](/rassen/boxer) 3. [Bull-terrier](/rassen/bull-terrier) 4. [Cairn terrier](/rassen/cairn-terrier) 5. [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder) 6. [Shar-Pei](/rassen/shar-pei) 7. [Dalmatier](/rassen/dalmatische-hond) 8. [Engelse Setter](/rassen/engelse-setter) 9. [Golden Retriever](/rassen/golden-retriever) 10. [Ierse Setter](/rassen/ierse-setter) 11. [Labrador Retriever](/rassen/labrador-retriever) 12. [Lhasa Apso](/rassen/lhasa-apso) 13. [Miniatuur Poedel](/rassen/poedel) 14. Miniatuur Schnauzer 15. [Pug](/rassen/mopshond) 16. [Schotse Terrier](/rassen/schotse-terrier) 17. [West Highland White terrier](/rassen/west-highland-white-terrier) 18. [Fox Terrier draadhaar](/rassen/fox-terrier-draadhaar) Atopie kan seizoensgebonden zijn, denk aan pollen, welke alleen gedurende bepaalde maanden in de lucht zitten. Andere zijn het hele jaar aanwezig, zoals stofmijt. Maar zelfs bij seizoensgebonden allergenen kunnen de symptomen het hele jaar aanwezig zijn. Atopie komt ook bij de kat voor, echter in veel mindere mate dan bij de hond.

Ziekte van Cushing

De Ziekte van Cushing is een aandoening van de bijnier. De bijnier is een klein orgaantje die boven de nier ligt. Het bestaat uit een kern, een schors of merg. De bijnierschors scheidt hormonen uit: de corticosteroïden,corticoïden of bijnierschorshormonen, corticosteroïden. Afhankelijk van hun functie onderscheidt men drie soorten van bijnierschors-hormonen: 1. mineralocorticoïden (de hormonen die instaan voor de mineralenhuishouding), 2. glucocorticoïden (hormonen die instaan voor de suikerhuishouding) 3. geslachtshormonen. De hypofys (een een orgaantje dat onder aan de hersenen hangt) regelt de uitscheiding van deze bijnierschors-hormonen, . Als het de ziekte van Cushing betreft scheidt de bijniersschors te veel hormonen uit. Vaak is dit het gevolg van een tumor aan de hypofyse die de hormoonhuishouding ontregelt. Heel soms, gaat het om een tumor van de bijnierschors. Het Cushing's syndroom wordt vaker gezien bij kleine hondenrassen zoals de teckels, poedel, terriërs Ook komt het bij oudere honden vooral voor.

Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Patellaluxatie

We spreken van een Patellaluxatie indien de knieschijf ontwricht is. De knieschijf zit normaal vast in een groeve, aan het einde van het dijbeen. Stevige bindweefsel-banden houden de knieschuif op hun plaats en zorgen ervoor dat ze niet naar binnen of buiten of zijwaarts kunnen bewegen. Als het een patellaluxatie betreft, dan zit de schijf in de knie los (de patella) los en kan bewogen worden. Er zijn twee vormen van patellaluxatie: 1. De eerste is iets waarmee ze geboren worden en komt hoofdzakelijk voor bij kleinere <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">honden</a> en is erfelijk. Hier zijn we vaak een mediale patellaluxatie (dus naar binnen toe). Dit komt door een knieschijfgroeve die ondiep is. 2. de tweede is de traumatische patellaluxatie. Dit komt door een blessure. Hoofdzakelijk bij grote honden en is vaak lateraal (naar buiten toe)

Ziekte van Addison

De ziekte van Addison (ook wel Hypoadrenocorticisme) is een hormonale ziekte die goed te behandelen is. Het is meestal een auto-immuunziekte en komt vaker voor bij teven dan bij reuen. De ziekte van Addison ontstaat doordat de bijnierschors onvoldoende functioneert en de eerste verschijnselen zijn mild en onduidelijk. Pas als de hond ernstig ziek is wordt de ziekte vaak pas vastgesteld. Indien de verschijnselen niet vroegtijdig worden onderkend dan kunnen honden overlijden aan deze ziekte. Echter met een goede behandeling dan kunnen honden net zo oud worden als gezonde soortgenoten. De ziekte van Addison is een auto-immuun ziekte. Dit houdt in dat de afweercellen zich niet op vreemde indringers van het lichaam richten, maar op het lichaam zelf en vernietigen hierbij de bijnieren. Dit is een geleidelijk proces, maar onomkeerbaar en bij het vaststellen niet meer te genezen. De problemen worden pas zichtbaar als circa 85% - 90% van de bijnieren van de hond definitief verdwenen is. Hoewel de ziekte niet te genezen is, is deze wel goed te behandelen. Elke hond kan de ziekte van Addisson krijgen, maar bij de volgende rassen lijkt sprake te zijn van erfelijke aandoeningen: 1. [Bearded Collie](/rassen/bearded-collie) 2. [Cairn Terrier](/rassen/cairn-terrier) 3. [Cocker Spaniel](/rassen/cocker-spaniel) 4. [Labradoodle](/rassen/labradoodle) 5. [Nova Scotia duck tolling retriever](/rassen/nova-scotia-duck-tolling-retriever-toller) 6. [Poedel](/rassen/poedel) 7. [Portugese Waterhond](/rassen/portugese-waterhond) Ook komen bij de volgende rassen deze ziekte vaker voor: 1. [Leonberger](/rassen/leonberger) 2. [Rottweiler](/rassen/rottweiler) 3. [Sint Bernard](/rassen/sint-bernard) 4. [West Highland White terriër](/rassen/west-highland-white-terrier)