Welsh Terriër

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Degeneratieve myelopathie DM (aantasting ruggenmerg)

Degeneratieve myelopathie bij de hond is een aandoening van het ruggenmerg. Hierbij vervallen de zenuwvezels langzaamaan. De verschijnselen worden vaak zichtbaar vanaf een leeftijd van 5 tot 8 jaar, maar ook al op veel jongere leeftijd kunnen verschijnselen in meer of mindere mate optreden. In enkele maanden tot een jaar tijd ontstaat een ernstig verminderde functie van de achterpoten en kan de hond deze nauwelijks meer gebruiken. Een ander gevolg van degeneratieve myelopathie (DM) is dat de hond incontinent kan worden door uitval van zenuwen die betrokken zijn bij de blaas en darmen.

Lensluxatie

Lensluxatie is een medische aandoening waarbij de lens van het oog, een belangrijk onderdeel van het visuele systeem, uit zijn normale positie komt te liggen. Dit kan leiden tot ernstige visuele beperkingen en zelfs blindheid. Bij honden komt lensluxatie vaker voor dan bij andere huisdieren, en het is vooral een aandoening die voorkomt bij kleine hondenrassen. De lens van het oog is een glazen bol die lichtbundels kan breken om ze op het netvlies te focussen. Het netvlies is een lichtgevoelig orgaan dat de visuele informatie naar de hersenen stuurt, waar deze wordt verwerkt tot beelden. Als de lens uit zijn normale positie komt, kan het oog de lichtbundels niet meer correct focussen, wat leidt tot wazig zicht en verminderd zicht. Lensluxatie komt meestal tot uiting op een leeftijd van 3 tot 5 jaar. Er zijn verschillende oorzaken voor lensluxatie bij honden, waaronder veroudering, trauma en bepaalde medische aandoeningen. Oudere honden hebben een grotere kans op lensluxatie vanwege de afname van de elasticiteit van de oogkamer, wat kan leiden tot een verschuiving van de lens. Trauma aan het oog, zoals een klap of een slag, kan ook leiden tot lensluxatie. Bepaalde medische aandoeningen, zoals glaucoom, een verhoogde oogboldruk, en diabetes, kunnen ook bijdragen aan de ontwikkeling van lensluxatie. **DNA-testen** Voor de volgende rashonden zijn DNA-testen beschikbaar: 1. [Miniatuur Bull terriër](/rassen/miniatuur-bull-terrier) 2. [Chinese naakthond](/rassen/chinese-crested) 3. [Jack Russell Terriër](/rassen/jack-russell-terrier) 4. [Norwich terriër](/rassen/norwich-terrier) 5. [Mopshond](/rassen/mopshond) 6. [Tibetaanse terriër](/rassen/tibetaanse-terrier) 7. [Welsh terriër](/rassen/welsh-terrier) 8. [Shar-pei](/rassen/shar-pei) 9. [Yorkshireterriër](/rassen/yorkshire-terrier)

Paroxysmale dyskinesie (PD)

Paroxysmale dyskinesie is een aandoening die kan optreden bij honden en die gekenmerkt wordt door onwillekeurige, soms hevige, spiertrekkingen of bewegingen van het lichaam. Deze aandoening kan optreden op verschillende momenten, zoals tijdens rust, na het eten of na het drinken, en kan enkele minuten tot enkele uren duren. De precieze oorzaak van paroxysmale dyskinesie is nog niet bekend, maar het lijkt te zijn gerelateerd aan problemen met de neurotransmitters in de hersenen die zorgen voor de juiste communicatie tussen de zenuwen en de spieren. Sommige honden lijken een genetische aanleg te hebben voor deze aandoening, en het kan ook worden veroorzaakt door een bepaalde medicatie of andere onderliggende aandoeningen. Er zijn verschillende soorten paroxysmale dyskinesie die kunnen optreden bij honden, waaronder: 1. **Paroxysmale dystonie:** Dit is een vorm van paroxysmale dyskinesie waarbij de spieren van de hond stijf worden en het dier moeite heeft om zich te bewegen. De hond kan ook problemen hebben met ademhalen of met het slikken van voedsel en water. 2. **Paroxysmale choreo-athetose:** Dit is een vorm van paroxysmale dyskinesie waarbij de hond onwillekeurige bewegingen maakt met zijn ledematen en soms ook met zijn hoofd. Deze bewegingen kunnen staccato-achtig of ritmisch zijn. 3. **Paroxysmale kinesigenieke dyskinesie:** Dit is een vorm van paroxysmale dyskinesie waarbij de hond onwillekeurige bewegingen maakt na fysieke inspanning of na het veranderen van houding.