Welsh Corgi Pembroke

Herdershonden en Veedrijvers

Puppyprijs: €1500 – €2500

De Welsh Corgi Pembroke: het ras met een sterk werkethiek

De geschiedenis van de Welsh Corgi Pembroke gaat terug tot de 12e eeuw, toen deze kleine honden werden gebruikt als veedrijvers en als waakhonden op de boerderijen in Wales. In 1925 werd de Welsh Corgi Club opgericht om de fokkerij en het behoud van het ras te bevorderen. Het duurde nog enkele jaren voordat het ras volledig werd erkend en werd opgesplitst in twee afzonderlijke rassen, de Pembroke en de Cardigan.

Interessant is dat koningin Elizabeth II in 1933 haar eerste Pembroke, Rozavel Golden Eagle, kreeg van haar vader. Dit heeft ongetwijfeld bijgedragen aan de populariteit van het ras. Tot aan 1934 werden de Pembroke en de Cardigan nog gefokt onder dezelfde rasnaam, de 'Welsh Corgi'.

Het woord Corgi is afgeleid van de Welsh-woorden "cor" wat "dwerg" betekent en "ci" wat "hond" betekent. Een andere theorie is dat het woord Corgi afkomstig is van "cur dog", wat duidde op het feit dat deze honden oorspronkelijk werkhonden waren en geen gezelschapshonden.

Als hamsters in een rad

Corgi-achtige honden werden vroeger gebruikt als zogenaamde 'turnspit' honden, tot halverwege de 19e eeuw. Deze kortbenige honden met langere lichamen en gekromde voorbenen werden in grotere huishoudens en pubs gebruikt als werk besparende hulpjes. De hond werd in een soort rad geplaatst dat aan het spit was verbonden en wanneer de hond het rad in beweging zette, begon het spit te draaien en werd het vlees aan het spit gegaard. Vaak werden deze honden in paren gehouden om het werk te kunnen verdelen. In die tijd waren de omstandigheden voor de honden niet diervriendelijk. Als de hond niet wilde lopen, werden er een paar hete kooltjes in het rad gelegd om de hond te dwingen te bewegen. Honden die het werk niet meer aankonden door blessures of verwondingen werden afgemaakt of verkocht voor een lage prijs aan mensen die ze gebruikten als voetwarmers in de kerk op zondag. Naarmate de keukens steeds meer gemechaniseerd werden, raakte dit gebruik uit de tijd.

De verschillen tussen de Welsh Corgi Cardigan en de Welsh Corgi Pembroke:

De Welsh Corgi Cardigan en de Welsh Corgi Pembroke zijn twee verschillende rassen die vaak verward worden. Hieronder worden enkele van de belangrijkste verschillen tussen de twee rassen beschreven:

Oorsprong: De Welsh Corgi Cardigan komt oorspronkelijk uit Cardiganshire in Wales, terwijl de Welsh Corgi Pembroke afkomstig is uit Pembrokeshire, ook in Wales.
Bouw: De Welsh Corgi Cardigan is groter en langer dan de Pembroke. De Cardigan heeft ook een langere staart en rondere oren.
Vacht: De Welsh Corgi Cardigan heeft een dikkere, meer wollige vacht dan de Pembroke, die een kortere en gladdere vacht heeft.
Kleur: De Welsh Corgi Cardigan komt voor in verschillende kleuren, waaronder rood, zwart, blauw en sable. De Welsh Corgi Pembroke komt voornamelijk voor in rood, sable en driekleur (zwart, wit en bruin).
Persoonlijkheid: Beide rassen staan bekend om hun vriendelijke, intelligente en levendige persoonlijkheid. De Welsh Corgi Pembroke is echter vaak wat energieker en assertiever dan de Cardigan. De Cardigan hangt graag een beetje de clown uit, heeft meer boevenstreken.

Karakter van de Welsh Corgi Pembroke

De Pembroke is een hond die bekend staat om zijn pittige en energieke karakter. Hij is zeer actief en waaks en straalt veel zelfvertrouwen uit. Het is een intelligent ras dat snel leert en beschikt over een grote moed en uithoudingsvermogen. De Pembroke kan soms wat dominant zijn, maar is over het algemeen een trouwe en geharde hond.

Als het gaat om kinderen kan de Pembroke goed overweg, mits hij met respect behandeld wordt. Hij hecht zich sterk aan zijn gezin en zal er alles aan doen om hen te beschermen. Het is dan ook geen verrassing dat dit ras populair is als gezinshond. De Pembroke is een echte aanwinst voor gezinnen die houden van een actieve en waakzame hond die altijd voor hen klaarstaat. Ze worden vaak beschouwd als "een grote hond in een klein verpakking".

Temperament van de Welsh Corgi Pembroke

De Welsh Corgi Pembroke is een gehoorzame, liefhebbende, loyale en diep toegewijde hond. Deze energieke viervoeter is extravert, vriendelijk en gedijt op menselijk gezelschap en aandacht. Bovendien is de Pembroke alert, onverschrokken en assertief. Ze hebben een uitstekend waakhondinstinct, maar hun vasthoudendheid kan soms ook tot problemen leiden. Als ze voor langere tijd alleen worden gelaten, worden ze rusteloos en verveeld, wat zal leiden tot destructief gedrag en overmatig geblaf.

De Welsh Corgi Pembroke is vaak op zijn hoede bij vreemden en beschermt zijn familie en territorium. Desondanks doet dit ras het meestal goed met andere huisdieren. Het is belangrijk om de Pembroke op jonge leeftijd goed te socialiseren en te trainen om ongewenst gedrag te voorkomen. Het is een moedige en geharde hond met veel uithoudingsvermogen, waardoor ze uitstekende honden zijn voor actieve eigenaren.

Verzorging van de Welsh Corgi Pembroke

De Welsh Corgi Pembroke is een ras dat relatief weinig onderhoud vereist. Hun korte vacht hoeft niet vaak geborsteld te worden en wassen moet alleen worden gedaan als dat nodig is.

De Welsh Corgi Pembroke is speciaal gefokt op extreem korte poten (chondrodysplasie), maar deze korte poten hebben een bijzonder nadelige invloed op het lichaam en de gezondheid van deze honden. Een van de problemen die deze honden ondervinden is de gevoeligheid voor pijnlijke gewrichtsaandoeningen, zoals heup- en elleboogdysplasie. Een ander probleem dat vaak voorkomt bij de Welsh Corgi Pembroke als gevolg van de korte poten is het radius curvus syndroom. Dit is een groeistoornis aan de ellepijp en het spaakbeen, waarbij de ellepijp harder groeit en om het spaakbeen heen kruipt, wat leidt tot kromme, naar buiten gedraaide voorpoten.

Voor de Pembroke zijn de volgende DNA-testen beschikbaar om te testen op erfelijke aandoeningen:

Degeneratieve myelopathie (aantasting ruggenmerg)
Exercise induced collapse (EIC) (instorten door inspanning)
Von Willebrands ziekte (bloedstollingsziekte)
X-chromosoom gebonden spierdystrofie (spierziekte door gebrek eiwit)

Genetische mutatie die bekend staat als de "Corgi-staart"

Het gen dat verantwoordelijk is voor de korte staart bij de Welsh Corgi Pembroke wordt beschouwd als een autosomaal dominant kenmerk, wat betekent dat slechts één kopie van het gen nodig is om de korte staart te produceren. Dit gen kan ook de grootte van de staart beïnvloeden, variërend van korter dan normaal tot volledig afwezig. Dit kenmerk is uniek voor de Welsh Corgi Pembroke en is een resultaat van selectieve fokpraktijken die al honderden jaren teruggaan.

Vacht van de Welsh Corgi Pembroke

De beharing van de Welsh Corgi Pembroke is van middelmatige lengte en recht van structuur. De vacht heeft een dichte ondervacht en mag niet zacht, golvend of draadharig zijn. Het is belangrijk om de vacht regelmatig te borstelen om klitten en overtollig haar te verwijderen.

Wat betreft de kleur van de vacht, zijn alle effen kleuren toegestaan, waaronder rood, sable, fawn en black and tan. Ook witte aftekeningen op de benen, borst en hals zijn mogelijk. Een kleine hoeveelheid wit aan het hoofd en voorsnuit is ook toegestaan.

Training van de Welsh Corgi Pembroke

De Welsh Corgi Pembroke is een slimme en actieve hond die graag leert en graag bezig is. Het is belangrijk om ze van jongs af aan te trainen en te socialiseren, zodat ze zich kunnen ontwikkelen tot goed aangepaste volwassen honden.

Omdat de Pembroke intelligent en onafhankelijk is, is het belangrijk om een ??sterke en consistente leider te zijn tijdens de training. Beloningen, lof en positieve bekrachtiging werken het beste bij deze honden. Het gebruik van harde straffen of negatieve versterking kan averechts werken en de hond angstig of onzeker maken. Puppycursussen zijn een geweldige manier om te beginnen met trainen en socialiseren. Dit geeft de puppy de kans om te wennen aan andere honden en mensen, en helpt ook bij het ontwikkelen van basisvaardigheden zoals zindelijkheidstraining en gehoorzaamheid.

Fysieke kenmerken

Gewicht

♂ Reu: 10-12 kg
♀ Teef: 9-11 kg

Schofthoogte

♂ Reu: 25-30 cm
♀ Teef: 25-30 cm

Levensverwachting

12-14 jaar

Fokkers(1)

Fokkers van de Welsh Corgi Pembroke

Woefkesranch

Putte, België

Zoek fokkers in jouw buurt

Ben jij fokker van de Welsh Corgi Pembroke?

Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Welsh Corgi Pembroke.

Kennel aanmelden

Rasverenigingen(2)

Nederlandse verenigingen voor de Welsh Corgi Pembroke

Dutch Welsh Corgi Association

welshcorgiassociation.nl

Nederlandse Welsh Corgi Club

nwcc.nl

Bron: Raad van Beheer

Ziektes(8)

Aandoeningen die bij de Welsh Corgi Pembroke voorkomen

Cataract

Cataract We noemen dit ook wel grauwe staar . Er ontstaat een niet-pijnlijke grijsverkleuring of vertroebeling van de ooglens. Cataract ontstaat op zowel jonge als op oude leeftijd. Het kan zelfs aangeboren zijn. Af en toe kan cataract ontstaan ten gevolge van een andere oogziekte of na een beschadiging van het oog . Grauwe staar kan ook het gevolg zijn van <a href="/gezondheid/ziektes/diabetes" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">diabetes</a>.

Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Dystocia (moeilijke geboorte)

Als de hond een moeilijke, langzame en pijnlijke bevalling heeft spreken we van een dystocia. De oorzaak van dystocia kan komen doordat de pups te groot zijn of een te grote schedel hebben, maar het kan ook aan een afwijking bij de teef liggen door bijvoorbeeld een te nauw geboortekanaal. Er zijn helaas hondenrassen waarbij deze afwijkingen in de bouw voorgeschreven wordt door de rasstandaard. Het gevolg hiervan is de de geboorte van de pups niet zonder een ingreep van een dierenarts plaats kan vinden.

Degeneratieve myelopathie DM (aantasting ruggenmerg)

Degeneratieve myelopathie bij de hond is een aandoening van het ruggenmerg. Hierbij vervallen de zenuwvezels langzaamaan. De verschijnselen worden vaak zichtbaar vanaf een leeftijd van 5 tot 8 jaar, maar ook al op veel jongere leeftijd kunnen verschijnselen in meer of mindere mate optreden. In enkele maanden tot een jaar tijd ontstaat een ernstig verminderde functie van de achterpoten en kan de hond deze nauwelijks meer gebruiken. Een ander gevolg van degeneratieve myelopathie (DM) is dat de hond incontinent kan worden door uitval van zenuwen die betrokken zijn bij de blaas en darmen.

Hernia nuclei pulposi

Een hernia nuclei pulposi (HNP) is een aandoening die voorkomt bij honden waarbij de kern van de tussenwervelschijf, ook wel de nucleus pulposus genoemd, door de wand van de tussenwervelschijf heen komt. Dit kan leiden tot pijn, zwelling en problemen met het bewegingsapparaat bij de hond. HNP kan voorkomen in elke leeftijdsgroep, maar het komt vaker voor bij oudere honden of honden met een kleiner ras. De aandoening kan ook voorkomen na een trauma of als gevolg van overgewicht.

Toon alle 8 aandoeningen

Spondylose (vergroeiing tussenwervels)

Spondylose is een aandoening van de wervelkolom bij honden die wordt gekenmerkt door het ontstaan van verdikkingen of uitsteeksels op de wervels. Deze verdikkingen, ook wel osteofyten genoemd, kunnen leiden tot verstoring van de normale bewegingen van de wervelkolom en pijn bij de hond. Spondylose komt het meest voor bij oudere honden, maar jonge honden kunnen ook aan de aandoening lijden. Er zijn verschillende oorzaken voor het ontstaan van spondylose bij honden. Een van de belangrijkste oorzaken is de afname van de hoeveelheid collageen in de wervels naarmate de hond ouder wordt. Dit kan leiden tot een afname van de stevigheid van de wervels en daardoor een verhoogde kans op het ontstaan van osteofyten. Ook kan de aandoening voorkomen als gevolg van een tekort aan calcium en fosfor in de voeding van de hond, of als gevolg van een aangeboren afwijking van de wervelkolom.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.