
Norfolk Terriër
Terriers
- FormaatZeer klein(1 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- OnderhoudWeinig(2 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- BewegingMatig(2 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- OmgangSociaal(3 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- WaaksheidLicht waaks(2 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
Puppyprijs: €900 – €1200
De Norfolk Terriër: druk, nieuwsgierig met een eigen wil
De Norfolk Terrier is een ras dat zijn oorsprong vindt in het oosten van Engeland, in de regio's Norfolk en Suffolk. Het ras werd oorspronkelijk gefokt voor het jagen op ratten, vossen en dassen. Hun kleine formaat en moedige persoonlijkheid maakten hen geschikt voor het werk in kleine ruimtes en moeilijk bereikbare plaatsen, zoals boerderijen en stallen. Tegenwoordig wordt de Norfolk Terrier nog steeds gebruikt als jachthond, maar ook als gezelschapshond.
Het ras werd voor het eerst erkend door de Kennel Club in Groot-Brittannië in 1932 en kort daarna werd het ook erkend door de American Kennel Club in de Verenigde Staten. De Norfolk Terrier werd in 1966 erkend door de Fédération Cynologique Internationale (FCI). In het verleden werden Norfolk Terriers vaak gefokt als werkende honden, maar tegenwoordig zijn ze vooral populair als gezelschapshonden en showhonden.
De Norfolk Terrier is nauw verwant aan de Norwich Terrier, die oorspronkelijk bekend stond als de 'Trumpington Terrier'. Beide rassen werden vroeger als één ras beschouwd, maar werden in 1964 officieel gescheiden. Het belangrijkste verschil tussen de Norfolk en de Norwich is de vorm van de oren. De Norfolk heeft hangende oren terwijl de Norwich rechtopstaande oren heeft.
Het ras heeft zijn populariteit behouden door zijn charmante karakter en schattige uiterlijk. Norfolk Terriers zijn erg vriendelijk en sociaal, wat ze tot geweldige gezelschapshonden maakt. Ze zijn ook energiek en actief, wat ze ideaal maakt voor gezinnen die graag buiten zijn en actief zijn.
Karakter van de Norfolk Terriër
De Norfolk Terrier heeft een vriendelijk, vrolijk en levendig karakter. Het zijn intelligente honden die snel leren en graag nieuwe dingen ontdekken. Ze zijn ook zelfverzekerd en moedig, maar niet agressief. Norfolk Terriers zijn erg trouw aan hun baasjes en hebben een sterke behoefte aan menselijk gezelschap. Ze kunnen het goed vinden met kinderen en andere huisdieren, mits ze hier van jongs af aan mee zijn opgegroeid. Door hun oorsprong als jachthond hebben ze wel een hoog jachtinstinct en kunnen ze achter kleine dieren aan gaan. Een goede socialisatie en training is dan ook belangrijk om hiermee om te kunnen gaan. Over het algemeen zijn Norfolk Terriers gezellige en speelse gezelschapshonden.
De Norfolk is dan wel klein van formaat, maar voelt zich zeker niet klein. Norfolks zijn dol op wandelen en hebben een zeer goed uithoudingsvermogen. Ze houden ervan om te graven en spelen graag in het water. Het is een moedige, soms zelfs overmoedige hond, maar er zit geen kwaad in. Ze zijn dol op kinderen en altijd in voor een spelletje. Het is echter belangrijk om te onthouden dat achter hun schattige uiterlijk een echte terrier schuilt, die af en toe flink ongehoorzaam kan zijn. Begin daarom vroeg met een consequente opvoeding, dan is het mogelijk om ze gehoorzaam te maken.
Temperament van de Norfolk Terriër
De Norfolk Terriër staat altijd klaar om te spelen en houdt van kinderen. Ze kunnen over het algemeen goed met andere honden en katten, maar kunnen kleinere huisdieren zien als prooi. In sommige gevallen kunnen zij jaloers gedrag vertonen. Het zijn beminnelijke metgezellen die graag bij je in de buurt zijn. Dit ras is gevoelig en ze kunnen ook koppig zijn. De Norfolk Terriër is een meedogenloze en onvermoeibare werker, vol van de geest. Het zijn goed waakhonden die blaffen om hun familie te waarschuwen voor gevaar of bezoekers.
Verzorging van de Norfolk Terriër
De Norfolk Terriër heeft niet veel verzorging nodig. De vacht moet wel regelmatig geborsteld worden om de dode haren te verwijderen en klitten te voorkomen. De hond heeft een ruwharige vacht die twee keer per jaar geplukt moet worden. Dit kan het beste door een professionele trimmer gedaan worden. De nagels moeten regelmatig geknipt worden en de tanden moeten regelmatig gepoetst worden om tandproblemen te voorkomen. Verder is het belangrijk om de oren regelmatig schoon te maken om oorontstekingen te voorkomen. De Norfolk Terriër heeft genoeg aan dagelijkse wandelingen en speeltjes om zijn energie kwijt te kunnen.
Erfelijke en aangeboren ziekten zijn opmerkelijk zeldzaam, maar zoals bij elke hond kunnen er problemen optreden. Er zijn gevallen van patellaluxatie en levershunt gemeld bij de Norfolk Terrier. Bij patellaluxatie schiet de knieschijf uit de sleuf aan het onderste gedeelte van het bovenbeen, waardoor de hond niet goed kan steunen op dit been en af en toe met het pootje trekt tijdens het lopen. Een levershunt is een aangeboren afwijking waarbij de bloedstroom om de lever heen wordt geleid, in plaats van er doorheen. Hierdoor kan de lever de afvalstoffen niet goed afbreken en kan er een ophoping van giftige stoffen in het lichaam van de hond ontstaan.
Vacht van de Norfolk Terriër
De vacht van de Norfolk Terrier is dicht, draadharig en heeft een zachte ondervacht. De vacht heeft weinig verzorging nodig en moet zo'n twee keer per jaar worden geplukt om dood haar te verwijderen. De kleuren die zijn toegestaan voor de Norfolk Terrier zijn rood, tarwe, zwart en bruin, al dan niet met witte aftekeningen op de borst en voeten. De Norfolk Terriër verhaard niet.
Training van de Norfolk Terriër
De Norfolk Terriër is een slimme en leergierige hond die graag nieuwe dingen leert, begin daarom ook vroeg met socialiseren en trainen en houd de sessies kort en leuk. Beloon goed gedrag en corrigeer ongewenst gedrag op een positieve manier. Het is belangrijk om consistent te zijn in de training en de hond niet teveel te verwennen, omdat dit kan leiden tot ongehoorzaam gedrag.
De Norfolk Terriërs is een hond die van nature graag graaft hou hier rekening mee. Geef deze hond ook genoeg lichaamsbeweging, zoals wandelingen en speeltijd, om te voorkomen dat hij destructief wordt uit verveling.
Fysieke kenmerken
Gewicht
- ♂ Reu
- 5-5 kg
- ♀ Teef
- 5-5 kg
Schofthoogte
- ♂ Reu
- 25-26 cm
- ♀ Teef
- 25-26 cm
Levensverwachting
14 jaar
Fokkers
Er zijn nog geen fokkers bekend van de Norfolk Terriër
Ben jij fokker van de Norfolk Terriër?
Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Norfolk Terriër.
Kennel aanmeldenRasverenigingen(1)
Nederlandse verenigingen voor de Norfolk Terriër
Bron: Raad van Beheer
Ziektes(4)
Aandoeningen die bij de Norfolk Terriër voorkomen

Hartinsufficiëntie - DCM
Net als bij de mens kunnen honden ook (chronische) hartinsufficiëntie krijgen. Het probleem is dan dat het hart niet meer voldoende werkt en er slecht of niet meer in slaagt om voldoende bloed door het lichaam te pompen. Als de pompfunctie het laat afweten dan krijgt het lichaam niet genoeg zuurstof en voedingsstoffen. Er zijn twee belangrijke oorzaken van hartinsufficiëntie: dilaterende cardiomyopathie en klepletsels. **De klepletsels** Het hart heeft 4 kleppen: 2 tussen de kamers en boezems, 1 tussen de holle ader en de rechter boezem en 1 tussen de linker kamer en de aorta. De kleppen zorgen ervoor dat het bloed maar in 1 kant op kan stromen. Bij veel honden met hartinsufficiëntie is er een probleem met één of meer kleppen. Hierdoor ontstaat er een lek waardoor het bloed gedeeltelijk tegen de richting in kan stromen. Gevolg is dat er minder bloed de 'goede' kant opgaat. Dit kan beschadiging veroorzaken aan de binnenkant van het hart of aan de bloedvaten. Klepletsels komen meer voor bij de wat oudere kleine [rassen](/rassen). Het kan al enige tijd aanwezig zijn voordat de hond er last van krijgt. **Dilaterende Cardiomyopathie** Hierbij wordt het hart groter en de spierwand dunner. Het samentrekken van het hart is minder en het hart kan minder goed ledigen. De oorzaak hiervan is niet echt bekend. Het komt vaker voor bij grote honden en bij jonge dieren of dieren van middelbare leeftijd. Het is een veel voorkomende ziekte bij de Doberman, maar ook bij Boxers, Duitse doggen en Ierse wolfshonden. Het lijkt een erfelijke ziekte te zijn. Dit omdat de rasgebondenheid en omdat het voorkomt in bepaalde kweeklijnen.

Heupdysplasie
Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Patellaluxatie
We spreken van een Patellaluxatie indien de knieschijf ontwricht is. De knieschijf zit normaal vast in een groeve, aan het einde van het dijbeen. Stevige bindweefsel-banden houden de knieschuif op hun plaats en zorgen ervoor dat ze niet naar binnen of buiten of zijwaarts kunnen bewegen. Als het een patellaluxatie betreft, dan zit de schijf in de knie los (de patella) los en kan bewogen worden. Er zijn twee vormen van patellaluxatie: 1. De eerste is iets waarmee ze geboren worden en komt hoofdzakelijk voor bij kleinere <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">honden</a> en is erfelijk. Hier zijn we vaak een mediale patellaluxatie (dus naar binnen toe). Dit komt door een knieschijfgroeve die ondiep is. 2. de tweede is de traumatische patellaluxatie. Dit komt door een blessure. Hoofdzakelijk bij grote honden en is vaak lateraal (naar buiten toe)

Levershunt
Bij een gezonde hond neemt het bloed in de darm alle voedings-stoffen op van de maaltijd. Als eerste gaan deze voedingsstoffen naar de lever. Daarna naar de rest van het lijf. Een belangrijke volgorde omdat de lever de de gifstoffen eruit haalt die in elke maaltijd zit. Een shunt is een ader die er normaal gesproken niet is. Bij een dier met portosystemische hunt of levershunt gebeurd het volgende: Het bloed gaat vanuit de darm rechtstreeks naar de rest van het lichaam via de shunt. De belangrijke eerste stap, dus eerst via de lever, wordt over geslagen en lever kan de gifstoffen daardoor niet opnemen. Deze giftige stoffen worden dan naar de rest van het lichaam gestuurd met alle gevolgen van dien Het betreft een aangeboren afwijking en komt daardoor dus voor bij jonge honden. Met name terriers zijn aangetast: Het is dus [rasgebonden](/rassen)en deels genetisch bepaald.
Te koop
Momenteel geen pups of herplaatsers beschikbaar voor dit ras.
Bekijk alle advertentiesFoto's & video's(1)
Foto's en video's van de Norfolk Terriër, gedeeld door bezoekers