Friese Stabij

Voorstaande honden

Puppyprijs: €1000 – €1500

De Friese Stabij - Stabijhoun: een fantastische zwemmer

De Stabij komt uit Friesland, vooral uit het Friese Woudengebied. Dit ras was al bekend in die streek in de negentiende eeuw, maar is pas sinds de jaren zestig buiten Friesland populairder geworden. De voorouders van de Stabij zijn waarschijnlijk de spanjoel (of spaniel), die tijdens de Spaanse bezetting meegekomen waren naar het noorden. De Stabij werd vroeger gebruikt voor de jacht op mollen, ratten en bunzings, als waakhond en als ongedierteverdelger op het erf en rond het huis. Soms werd de Stabij ook gebruikt als jachthond bij de jacht op haar- en veerwild. Het is dus een veelzijdige hond die tegenwoordig vooral als gezelschapshond wordt gehouden. Het ras werd erkend door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in 1942.

Karakter van de Friese Stabij

De Friese Stabij is stevig gebouwd en beschikt over een groot uithoudingsvermogen en kracht. De stabij is een staande jachthond. Een staande jachthond houdt in dat, zodra de hond wild ruikt, hij roerloos blijft staan met de neus richting het wild. Hierbij wordt ook soms de voorpoot opgeheven. De Friese Stabij beschikt over uitstekende zwemcapaciteiten en is dan ook in staat om over grote afstanden te zwemmen om het (geschoten) wild te apporteren.

Stabijs zijn van nature zelfstandig. Sommige mensen noemen het eigenwijs, anderen noemen het koppig of eigenzinnig. Maar in feite is het gewoon zelfstandigheid, en dat is iets dat er speciaal in is gefokt. Vroeger wilden boeren namelijk een hond die zelfstandig kon werken, en die eigenschap hebben de Stabijs van nu nog steeds. Niet erg als je weet dat het bij het ras hoort. Als je er goed mee omgaat, is er niets mis mee. Maar bij gebrek aan goede en consistente begeleiding kan een Stabij wel een moeilijke en labiele hond worden. Bij goede begeleiding is een Stabij echter een superleuke hond en een maatje voor het leven.

Stabijs zijn ook erg nieuwsgierig en onderzoekend. Dat is leuk, maar soms kan het ook tot problemen leiden. Over het algemeen verwachten ze dan dat de baas hen komt helpen. Let dus altijd op wat een Stabij uitspookt, want door die onderzoekende aard komen ze ook snel in een lastige situatie.

Temperament van de Friese Stabij

De Friese Stabij is een toegewijde en trouwe metgezel die uitstekend is met kinderen en andere huisdieren. Ze zijn erg geduldig en zeer lief naar mensen toe die ze kennen. Naar vreemden toe kunnen ze soms wat gereserveerd zijn. Ze zijn beschermend ten opzichte van hun familie, grondgebied en vee, maar zijn hierbij nooit kwaadaardig. Dit alles maakt de Friese Stabij tot een heerlijke hond om in huis te hebben.

Stabijs zijn echte 'baasjes-honden', maar dat heeft ook een keerzijde. Als er iets aan de hand is verwachten ze dat hun baasje de leiding neemt en het oplost. Ze kunnen wel flink blaffen om de aandacht te trekken, maar de echte actie laten ze liever aan jou over. Als het op jagen aankomt, zijn Stabijs echter graag zelfstandig bezig. Het is belangrijk om ze hierin te begeleiden en te trainen, vooral omdat ons landje druk is met verkeer. Maar wees niet boos als ze toch nog eens een mol of rat opgraven in de tuin. Voor veel Stabijs is dit gewoon nuttig werk en dat laten ze niet zomaar liggen. Ze zijn nu eenmaal graag bezig met dingen waar ze zelf het nut van inzien.

Verzorging van de Friese Stabij

en Stabij heeft niet veel verzorging nodig, maar een goede borstelbeurt en af en toe een bad kan zeker geen kwaad. De vacht is waterafstotend, dus na een wandeling in de regen of zwemmen in het water, schudt de Stabij zichzelf al snel weer droog. Maar het kan toch verstandig zijn om de vacht goed te controleren op klitten en te borstelen, vooral als de hond veel heeft gezwommen of door de bossen heeft gerend.

Ook de nagels moeten af en toe geknipt worden, maar let erop dat je niet te ver knipt, anders kan het pijnlijk zijn voor de hond. Als je niet zeker weet hoe je de nagels moet knippen, laat het dan over aan de dierenarts of een professionele trimmer.

De Stabij is over het algemeen een gezonde hond, maar er zijn wel enkele gezondheidsproblemen waar je op moet letten. Zo kan de hond bijvoorbeeld last krijgen van heupdysplasie, elleboogdysplasie, epilepsie ,Persisterende Ductus Arteriosus (PDA) of oogproblemen. Zorg er dus voor dat je de Stabij regelmatig laat controleren bij de dierenarts.

Vacht van de Friese Stabij

De vacht van de Stabijhoun, of Friese Stabij ligt strak tegen het lichaam en heeft lange haren. De vacht op de kop is kort, terwijl de vacht bij de broek en de achterkant van de voorpoten dichtbegroeid is. Er is bevedering op de oren. De Stabij verhaard twee keer per jaar.

De meeste Stabijs hebben een zwart-witte vacht. Dat betekent dat ze zwarte vlekken hebben op een witte achtergrond. Het wit moet vooral op de poten en buik zitten en een witte staartpunt is gewenst. Sommige Stabijs hebben een zwarte kop, maar anderen hebben weer een witte bles op hun hoofd. Het lichaam kan helemaal zwart of helemaal wit zijn of iets daartussenin. Er zijn ook Stabijs met bruine vlekken, maar dat is niet zo vaak voorkomend. Een driekleurige Stabij (zwart-wit met bruine vlekken) is niet officieel erkend als kleur en mag niet gebruikt worden voor fokdoeleinden, hoewel ze wel een stamboom kunnen krijgen.

Training van de Friese Stabij

Stabijs zijn super gemotiveerde werkhonden, zolang ze maar weten wie de baas is. Een fijne en afwisselende opvoeding met duidelijke grenzen is belangrijk voor een goede band tussen baas en hond. Vergeet niet dat een Stabij geen harde aanpak nodig heeft, daar knapt 'ie alleen maar van af. Een goede begeleiding en motivatie zorgt ervoor dat je Stabij de beste maatje wordt die je je maar kunt wensen. Houd er wel rekening mee dat Stabijs eigenzinnig kunnen zijn en niet altijd doen wat jij wilt. Dat komt omdat ze van oorsprong onafhankelijk moesten werken en zelf hun boontjes moesten doppen. Zorg dus voor een opvoeding die past bij de hond en let op dat je Stabij niet blokkeert door te veel druk.

Fysieke kenmerken

Gewicht

♂ Reu: 20-24 kg
♀ Teef: 20-24 kg

Schofthoogte

♂ Reu: 48-50 cm
♀ Teef: 48-50 cm

Levensverwachting

13-15 jaar

Fokkers(2)

Fokkers van de Friese Stabij

Friese Stabij kennel de Mussenhorst

Doetinchem, Gelderland

Friese Stabij kennel fan'e Sudewyn

Terheijden, Noord-Brabant

Zoek fokkers in jouw buurt

Ben jij fokker van de Friese Stabij?

Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Friese Stabij.

Kennel aanmelden

Rasverenigingen(3)

Nederlandse verenigingen voor de Friese Stabij

Continentale Staande Honden Vereniging

continentale.nl

Friese Hounen Club

friesehounenclub.nl

Nederlandse Vereniging voor Stabij-& Wetterhounen

nvsw.nl

Bron: Raad van Beheer

Ziektes(4)

Aandoeningen die bij de Friese Stabij voorkomen

Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Epilepsie

We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.