Pomeriaan

Chiari malformatie en Syringomyelie

Chiari-malformatie is een aandoening die ontstaat doordat de schedel simpelweg te klein is voor de hersenen. Hierdoor worden de kleine hersenen naar achteren geduwd, richting het achterhoofdsgat.  Op deze plek treedt een blokkade op, omdat hier tevens het ruggenmerg begint. Door deze blokkade stroomt het hersenvocht niet zoals het hoort en raken de drukverhoudingen in het ruggenmerg verstoord. Hierdoor kan syringomyelie ontstaan, wat inhoudt dat er holtes vormen in het ruggenmerg of de hersenen. ### Chiari malformatie (cm) & Syringomyelie (SM) CM en SM zijn twee verschillende aandoeningen die vaak samen voorkomen, maar dit is niet altijd het geval. Chiari-malformatie (CM) ontstaat wanneer de kleine hersenen uitpuilen door het achterhoofdsgat, meestal doordat de schedel relatief te klein is voor de hersenen. Syringomyelie (SM) is de ophoping van hersenvocht in het ruggenmerg, terwijl het normaal gesproken door zou moeten stromen. Hierdoor ontstaat er een met vocht gevulde ruimte in het ruggenmerg, waar eigenlijk een kanaal hoort te zijn. Dit kan vergeleken worden met een rivier die buiten zijn oevers treedt. ### Twee varianten Chiari-malformatie Chiari-malformatie werd voor het eerst beschreven in 1890 door de Duitse hoogleraar pathologie Hans Chiari, vandaar de naam Chiari-malformatie. Tegenwoordig wordt Chiari-malformatie onderverdeeld in twee varianten. Bij de eerste variant is er te veel volume of druk in de schedel, waardoor de kleine hersenen door het achterhoofdsgat worden geduwd. Een voorbeeld hiervan is een waterhoofd, waarbij de druk zo groot is dat de kleine hersenen door het, verder normale achterhoofdsgat, worden gedrukt. Bij de tweede variant is er sprake van een abnormaal achterhoofd of achterhoofdsgat, waardoor de kleine hersenen kunnen uitpuilen.

Patellaluxatie

We spreken van een Patellaluxatie indien de knieschijf ontwricht is. De knieschijf zit normaal vast in een groeve, aan het einde van het dijbeen. Stevige bindweefsel-banden houden de knieschuif op hun plaats en zorgen ervoor dat ze niet naar binnen of buiten of zijwaarts kunnen bewegen. Als het een patellaluxatie betreft, dan zit de schijf in de knie los (de patella) los en kan bewogen worden. Er zijn twee vormen van patellaluxatie: 1. De eerste is iets waarmee ze geboren worden en komt hoofdzakelijk voor bij kleinere <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">honden</a> en is erfelijk. Hier zijn we vaak een mediale patellaluxatie (dus naar binnen toe). Dit komt door een knieschijfgroeve die ondiep is. 2. de tweede is de traumatische patellaluxatie. Dit komt door een blessure. Hoofdzakelijk bij grote honden en is vaak lateraal (naar buiten toe)

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Trachea collaps

Het samen klappen van de luchtpijp bij de hond noemen we een trachea collaps. (Op de foto aangegeven met zwarte pijlen) Trachea collaps is een erfelijke aandoening en zorgt ervoor dat de kraakbeen-ringen, die normaal gesproken de luchtpijp openhouden, week worden. Hij zal afplatten en wordt ovaal in plaats van rond . Als het heel erg is, dan zal de trachea helemaal samen klappen. Er zijn 4 graden. Graad 1, die is mild, tot en met graad 4, een zeer ernstige. Vooral toy rassen zijn er gevoelig voor, zoals bijvoorbeeld de: Chihuahua, Maltezer, Yorkshire terrier, Toypoedel,  Shih tzu, Mopshond en de Dwergkees. Vanaf een jaar of zes komen de eerste tekens.

Open ductus Botalli (PDA)

Een open ductus Botalli, ook wel persisterende ductus arteriosus of PDA genoemd, is een aangeboren hartafwijking. Vóór de geboorte loopt er een bloedvat tussen de aorta (de grote lichaamsslagader) en de longslagader. Dat bloedvat, de ductus Botalli, leidt het bloed langs de longen, die dan nog niet werken. Normaal sluit het in de eerste dagen na de geboorte. Blijft het bloedvat open, dan stroomt er steeds bloed vanuit de aorta naar de longslagader en extra door de longen. Het hart moet daardoor extra hard werken. Na verloop van tijd raakt vooral de linkerkant van het hart overbelast, wat kan leiden tot hartfalen. PDA is een van de meest voorkomende aangeboren hartafwijkingen bij honden. De afwijking komt vaker voor bij bepaalde rassen en vaker bij teven dan bij reuen. Zonder behandeling **overlijdt ruim 60%** van de getroffen honden binnen het eerste levensjaar

Hoornvlieszweer (cornea ulcus)

Een hoornvlieszweer, of cornea ulcus, is een wond in het hoornvlies. Het hoornvlies is de doorzichtige laag aan de voorkant van het oog. Bij een zweer is de bovenste laag beschadigd, en soms ook diepere lagen. Een hoornvlieszweer doet pijn. Knijpt je hond plotseling een oog dicht, laat het oog dan dezelfde dag nakijken. Een diepe zweer kan snel erger worden en in het ergste geval een gaatje in het oog veroorzaken. Vaak ontstaat een zweer door een krasje, bijvoorbeeld van een tak, een kattenklauw of een stukje zand. Ook haartjes die tegen het oog schuren, een ooglid dat naar binnen krult of droge ogen kunnen een zweer veroorzaken. Honden met uitpuilende ogen en een korte snuit lopen meer risico, omdat hun ogen kwetsbaarder zijn.