Mitralisinsufficientie - lekkende hartklep bij de hond

Myxomateuze mitralisklepinsufficiëntie (mitralisklepdysplasie) is een hartaandoening door een onvoldoende functionerende linker hartklep. De kleppen sluiten niet goed waardoor bloed terugstroomt in de linkerboezem en hartfalen zal optreden. De functie van de hartkleppen is er om ervoor te zorgen dat het bloed in één richting stroomt, namelijk vanuit de rechterharthelft, via de longen om verse zuurstof te verkrijgen, naar de linkerharthelft en zo naar de rest van het lichaam om de weefsels van zuurstof te voorzien. Door de afwijking aan de linker hartklep stroomt een deel van het bloed terug naar de linkerboezem. De hoeveelheid bloed in de linkerkamer neemt hierdoor toe, waardoor het hart harder moet pompen om het bloed weer weg te pompen. Aangezien de lekkage blijft zal het hart steeds harder moeten werken en raakt deze uiteindelijk uitgeput. Uiteindelijk zal dit leiden tot linker hartfalen.

Aangezien het hart niet meer in staat is om het bloed naar de rest van het lichaam te pompen, hoopt het bloed zich op in het hart. In geval van een probleem in de linkerharthelft zal het bloed zich steeds verder ophopen op andere plaatsen vlak voordat het bloed in het hart aankomt. Het bloed stroomt vanuit de rechter harthelft via vaten in de longen terug naar de linkerhelft van het hart. Het bloed zal zich ophopen in deze vaten en dit zal leiden tot vochtuittreding uit deze vaten omdat ze een groter volume krijgen en daardoor grotere druk aan bloed in deze vaten. Als resultaat zal er vochtophoping in de longen ontstaan. Men spreekt ook wel van vocht achter de longen. Door het vocht in de longen wordt de ademhaling zeer bemoeilijkt en zal de hond gaan hoesten.

In eerste instantie hebben honden met lekkende hartklep geen symptomen. Er zal in het beginstadium hooguit een ruisje te horen zij op het hart. Als er uiteindelijk toch symptomen zijn dan zullen dat de volgende zijn:

• Hoesten
• Sneller hijgen
• Flauwvallen
• Benauwdheid
• Minder uithoudingsvermogen
• Dikke buik door vocht in de buik (oedeem)

De diagnose van een lekkende hartklep wordt gesteld op basis van de verschijnselen en bevindingen van het lichamelijk onderzoek, het horen van een hartruis en nader onderzoek van het hart (hartecho). Meestal worden er een aantal onderzoeken aangeraden

• Bloedonderzoek
• ECG
• Bloeddrukmeting
• Röntgenfoto van het hart
• Echo van het hart

Een lekkende hartklep is niet te verhelpen. Een levenslange behandeling met medicatie die de gevolgen en verschijnselen van het hartfalen deels kunnen oplossen is noodzakelijk. Meestal wordt pas met het behandelen begonnen wanneer de hond daadwerkelijk klachten krijgt en er een definitieve diagnose is gesteld door nader onderzoek (dus niet bij een beginnend probleem zonder klachten).

De medicijnen die gebruikt worden zijn onder andere:

• Contactieverhogende middelen (pimobendan)
• Zogenaamde ACE remmers bv. fortekor
• Vocht afdrijvende middelen zoals bv furosemide

Belangrijk is het om te realiseren dat de afwijking nooit meer weg zal gaan. Maar met de juiste medicatie zal je hond niet alleen een leuker leven hebben maar ook een langer leven