Xoloitzcuintly (Mexicaanse naakthond)

Tandproblemen

Het gebit van de hond bestaat, net als bij de mens, uit melktanden en blijvende tanden. Bij honden vindt er tussen de leeftijd van 3,5 maanden en 6 maanden de wissel plaats. Wat vaak voorkomt is het aanwezig blijven van de melktand, ook al zijn de definitieve tanden er door. Dat kan problemen geven en de achterblijvende melktanden worden dan ook onder narcose verwijderd Om naar de tanden te kijken en of ze wel of niet gewisseld zijn, kan de dierenarts zien hoe oud een hond is. Later wordt dit steeds lastiger. Een goede verzorging van het gebit van de hond is belangrijk. Dit voorkomt het gevaar van een infectie aan de tandwortel of het tandvlees. Controle is belangrijk en als er sprake is van overmatig tandsteen dan moet dit onder narcose worden weggehaald. Tanden die niet verzorgd zijn kunnen stinken en zijn een broeihaard voor infecties en bacteriën. ### Kleine honden krijgen gemakkelijker vieze tanden Kleine honden hebben vaker gebitsproblemen dan grote honden, omdat ze vaak een ander gebit hebben en minder kauwen op hun voedsel. Kleine honden hebben vaak een relatief groot gebit in verhouding tot hun lichaamsgrootte, waardoor er minder ruimte is in hun bek en tanden en kiezen sneller op elkaar gedrukt worden. Dit kan leiden tot scheve tanden en kiezen, waardoor er sneller tandplak en tandsteen ontstaat. Daarnaast hebben kleine honden vaak een andere kaakstructuur dan grote honden, waardoor hun tanden en kiezen vaak dichter op elkaar staan. Dit maakt het lastiger om voedselresten en bacteriën tussen de tanden en kiezen weg te krijgen, waardoor er sneller tandplak ontstaat. Ten slotte kauwen kleine honden vaak minder op hun voedsel dan grote honden, waardoor er minder speeksel vrijkomt en er minder tandplak wordt weggepoetst. Ook hebben kleine honden vaak minder kracht in hun kaken, waardoor ze minder goed in staat zijn om hard voedsel te kauwen en de tanden schoon te houden. ### Hoe ontstaat tandsteen bij honden? Tandsteen ontstaat door een opeenhoping van tandplak op de gebitselementen, die ontstaat door voedselresten, speeksel en bacteriën. Wanneer mineralen uit het speeksel in contact komen met tandplak, kan dit leiden tot de vorming van kalk, wat uiteindelijk resulteert in tandsteen. Tandsteen heeft een bruine aanslag en kan ervoor zorgen dat tandplak nog makkelijker blijft zitten. Dit kan leiden tot ontsteking van het tandvlees en uiteindelijk tot terugtrekking van het tandvlees, waardoor de tandhals en wortel bloot komen te liggen. Dit kan het gebitselement ernstig beschadigen en in sommige gevallen zelfs verloren laten gaan. Naast het schade toebrengen aan het gebit, kunnen bacteriën uit een ontstoken bek ook het lichaam binnendringen en elders klachten veroorzaken via de bloedbaan. Hierbij zijn tussenwervelschijf-, nier- en hartklepontstekingen berucht. Het voorkomen van tandsteen is belangrijk om tand- en tandvleesproblemen te voorkomen. Door het gebit van je hond te poetsen kunnen voedselresten en bacteriën worden verwijderd en kan de vorming van tandplak en tandsteen worden verminderd.

Allergieën

Wanneer een hond allergisch is, reageert het lichaam met een afweerreactie op stoffen waar het normaal geen afweerreactie op zou moeten hebben. Normaal gesproken worden er antistoffen aangemaakt tegen ziektekiemen zoals bacteriën, virussen of wormen. Bij een allergische hond worden deze antistoffen ook aangemaakt tegen stoffen die geen ziekteverwekker zijn, zoals boompollen of voedingsstoffen. Huidproblemen en jeuk zijn de meest voorkomende symptomen van allergieën bij honden. Op deze pagina behandelen we de meest voorkomende oorzaken van allergieën bij honden. Het is echter lastig om aan de symptomen te zien welke soort allergie de hond heeft. Wel kan je aan de hand van de symptomen een verdenking krijgen. Bijvoorbeeld, jeuk aan de onderrug kan wijzen op een vlooienallergie. [Atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is een allergie van de huid op stofdeeltjes die in de lucht zitten, zoals bepaalde dieren, planten of pollen. Het is een vaak voorkomende ziekte. ### Er zijn verschillende soorten allergieën bij een hond: Er zijn verschillende soorten allergieën die bij honden kunnen voorkomen. Hieronder hebben we de meest voorkomende allergieën voor je op een rijtje gezet: 1. **Vlooienallergie** — Honden met een vlooienallergie krijgen een allergische reactie door de [vlo](/gezondheid/ziektes/vlooien) en hebben vaak jeuk aan de onderrug en liezen. In erge gevallen kan de jeuk zich over het hele lichaam verspreiden. 2. **Atopie** — Dit is een allergie veroorzaakt door stoffen in de omgeving, zoals boompollen, huidschilfers van andere diersoorten of huisstofmijt. Bij [atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is de jeuk is meestal aanwezig aan de poten (tussen de tenen), de oksels, de bek, de oren en de liezen, maar kan zich uitbreiden tot over het hele lichaam. 3. **Voedingsallergie** — Bij een [voedingsallergie](/gezondheid/ziektes/voedingsallergie) is de hond allergisch voor bestanddelen in het eten. De jeuk kan lokaal zijn, bijvoorbeeld aan de oren of kop, of kan zich over het hele lichaam verspreiden. 4. **Contactallergie** — Dit is een zeldzaam voorkomende allergie bij de hond. Bij deze allergie is de hond allergisch voor zaken in of rond het huis, bijvoorbeeld een schoonmaakmiddel of de voederbak. De jeuk is gelokaliseerd op die plekken die in contact komen met het middel of de stof waarvoor de hond allergisch is. Bijvoorbeeld, bij een contactallergie voor de (vaak rubberen) voederbak heeft de hond jeuk aan de bek, bij een allergie voor een tapijt of schoonmaakmiddel is de jeuk gelokaliseerd aan de onderzijde. 5. **Auto-immune ziektes** — Een bijzondere vorm van allergieën zijn de auto-immune ziektes: de hond bouwt hierbij afweer op tegen lichaamseigen cellen of bestanddelen. Het kan soms een hele speurtocht zijn om erachter te komen waarvoor je hond allergisch is. Het kan zelfs zo zijn dat je de oorzaak van de allergie nooit zult vinden en dat je hond blijvend medicijnen moet krijgen om de allergie te onderdrukken. Honden met een allergie hebben vaak ook last van een huidinfectie met bacteriën en gisten. Het is belangrijk om deze infecties ook te behandelen, zelfs als je de oorzaak van de allergie hebt gevonden en behandeld. De infecties gaan namelijk niet vanzelf over en kunnen op zichzelf ook weer jeuk veroorzaken.