
Dwergschnauzer
Pinschers, Schnauzers, Molossers en Sennenhonden
- FormaatKlein(2 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- OnderhoudVeel(4 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- BewegingVeel(4 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- OmgangSociaal(3 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
- WaaksheidZeer waaks(5 van 5), bekijk alle rassen met dit kenmerk
Puppyprijs: €1500 – €2000
De Dwergschnauzer: klein, waakzaam en levendig
De Dwergschnauzer is een kleine, krachtig gebouwde hond uit Duitsland. Hij is de kleinste van de Schnauzervariëteiten en heeft hetzelfde kenmerkende uiterlijk, met een harde ruwharige vacht, borstelige wenkbrauwen en een opvallende baard. Volgens de officiële rasstandaard is de Dwergschnauzer een gezelschaps- en begeleidingshond. Het ras staat bekend om zijn schranderheid, waakzaamheid, moed en uithoudingsvermogen. Ondanks zijn kleine formaat is het geen fragiel hondje, maar een stevige en actieve hond.
De Dwergschnauzer ontstond rond 1900 in de omgeving van Frankfurt am Main in Duitsland. In die tijd werd hij nog aangeduid als ruwharige Dwergpinscher. Bij de ontwikkeling van het ras kwamen honden voor met verschillende formaten, typen en vachtstructuren. Het doel was uiteindelijk een kleine hond te fokken die in uiterlijk en karakter zo veel mogelijk op de grotere Schnauzer leek. Bij de ontwikkeling van de Dwergschnauzer hebben onder andere de Schnauzer, de Affenpinscher en andere kleine hondenrassen een rol hebben gespeeld. Deze precieze afstamming wordt niet genoemd in de officiële rasstandaard, daarom is dit geen onderdeel dat als volledig vaststaand moet worden gezien.
Karakter van de Dwergschnauzer
De Dwergschnauzer wordt in de rasstandaard omschreven als schrander, onverschrokken, waakzaam en vol uithoudingsvermogen. Deze eigenschappen maken hem geschikt als huishond, maar ook als waak- en begeleidingshond. Het is een ras die levendig en actief is, maar ze kunnen ook koppig en eigenwijs zijn. Dat betekent dat een consequente opvoeding en goede socialisatie belangrijk zijn. De officiële rasstandaard vermeldt dat de Dwergschnauzer zonder problemen in een kleine woning gehouden kan worden. Dat zegt echter niets over zijn behoefte aan beweging en bezigheid: het blijft een actieve en alerte hond.
Temperament van de Dwergschnauzer
De Dwergschnauzer is intelligent en alert. Tegelijk kan hij eigenwijs en koppig zijn. Daardoor is een duidelijke en consequente opvoeding belangrijk. Voortdurende training en socialisatie wordt aanbevolen. Vooral het omgaan met andere dieren kan extra aandacht vragen. Door zijn waakzame karakter kan de Dwergschnauzer snel aanslaan wanneer hij iets opmerkt. Training kan daarom ook helpen om ongewenst of overmatig blaffen in goede banen te leiden. Het is een hond die graag waarschuwt wanneer onbekenden zijn territorium naderen.
Verzorging van de Dwergschnauzer
De Dwergschnauzer is klein, krachtig en eerder gedrongen dan slank. De lichaamsbouw is vrijwel vierkant: de lichaamslengte en schofthoogte zijn ongeveer gelijk. De kop is langgerekt en krachtig. De voorsnuit loopt uit in een stompe wig en de neus is zwart. De ogen zijn middelgroot, ovaal en donker. De oren zijn hoog aangezet, V-vormig en hangen naar voren tegen de wangen. Een van de meest herkenbare kenmerken van de Dwergschnauzer zijn de borstelige wenkbrauwen en de duidelijke baard rond de voorsnuit. De natuurlijke staart wordt bij voorkeur sabel- of sikkelvormig gedragen.
De Raad van Beheer vermeldt voor de peper-en-zoutkleurige Dwergschnauzer dat ouderdieren binnen de aangesloten rasverenigingen een ECVO-oogonderzoek moeten ondergaan. Dit is een oogonderzoek waarbij gecontroleerd wordt op verschillende erfelijke oogafwijkingen. Vanaf 1 oktober 2026 controleert de Raad van Beheer bij de dekaangifte of ouderdieren voldoen aan de vastgestelde foknormen. De huidige foknormen kunnen in de toekomst worden aangepast wanneer nieuwe onderzoeken, DNA-testen of gezondheidsgegevens beschikbaar komen.
Vacht van de Dwergschnauzer
De Dwergschnauzer heeft een ruwe, harde en dichte vacht. Deze bestaat uit een dichte onderwol en hard dekhaar dat goed tegen het lichaam aanligt. Het dekhaar mag niet te kort zijn en hoort ruw aan te voelen. Op het hoofd en de oren is het haar korter. Aan de benen is de beharing meestal iets minder hard. Kenmerkend zijn: de baard aan de voorsnuit; borstelige wenkbrauwen; een dichte ondervacht; hard en ruw dekhaar. De officiële rasstandaard kent vier kleurvarianten: zwart; peper en zout; zwart-zilver; wit. Vachtverzorging De harde vacht vraagt regelmatige verzorging. De harde dubbele vacht heeft regelmatig onderhoud nodig om baard, wenkbrauwen en lichaamsbeharing netjes te houden.
Training van de Dwergschnauzer
De Dwergschnauzer is een intelligente en leergierige hond. Over het algemeen leert een Dwergschnauzer snel. Hij is gemakkelijk te trainen, vooral wanneer de oefeningen leuk en afwisselend blijven. Bij te veel herhaling kan hij zijn belangstelling verliezen. Mentale uitdaging is daarom belangrijk naast gewone gehoorzaamheidstraining. Een consequente opvoeding is wel nodig. De Dwergschnauzer is alert, zelfstandig en kan een duidelijke eigen wil hebben. Begin daarom al op jonge leeftijd met socialisatie en het aanleren van duidelijke regels. Ook zijn neiging om te waarschuwen en te blaffen verdient aandacht. Vroege training kan helpen om te voorkomen dat dit gedrag onnodig sterk wordt. Door zijn intelligentie, energie en werklust kan de Dwergschnauzer geschikt zijn voor activiteiten waarbij hij zowel lichamelijk als mentaal bezig is. Denk hierbij aan onder andere agility, speurwerk en detectietraining als activiteiten die goed de Dwergschnauzer kunnen passen.
Fysieke kenmerken
Gewicht
- ♂ Reu
- 4-8 kg
- ♀ Teef
- 4-8 kg
Schofthoogte
- ♂ Reu
- 30-35 cm
- ♀ Teef
- 30-35 cm
Levensverwachting
12-15 jaar
Fokkers
Er zijn nog geen fokkers bekend van de Dwergschnauzer
Ben jij fokker van de Dwergschnauzer?
Maak een fokkersprofiel aan en word zichtbaar voor bezoekers die op zoek zijn naar een Dwergschnauzer.
Kennel aanmeldenZiektes(6)
Aandoeningen die bij de Dwergschnauzer voorkomen

Atopie
Een atopie is een allergie tegen sommige stoffen in de omgeving. Voorbeelden zijn grassen, boompollen en huisstofmijt. Deze komen via inademing in contact met het lichaam. Het is vergelijkbaar met hooikoorts bij de mens. Atopie is vaak een erfelijke ziekte. Het kan dus vaker in de familie voorkomen. Atopie ontwikkelt zich normaal gesproken tussen het 1e en 3e levensjaar maar manifesteert zich soms ook op een latere leeftijd. Bepaalde rassen zijn gevoelig voor atopie: o.a. 1. [Boston terrier](/rassen/boston-terrier) 2. [Boxer](/rassen/boxer) 3. [Bull-terrier](/rassen/bull-terrier) 4. [Cairn terrier](/rassen/cairn-terrier) 5. [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder) 6. [Shar-Pei](/rassen/shar-pei) 7. [Dalmatier](/rassen/dalmatische-hond) 8. [Engelse Setter](/rassen/engelse-setter) 9. [Golden Retriever](/rassen/golden-retriever) 10. [Ierse Setter](/rassen/ierse-setter) 11. [Labrador Retriever](/rassen/labrador-retriever) 12. [Lhasa Apso](/rassen/lhasa-apso) 13. [Miniatuur Poedel](/rassen/poedel) 14. Miniatuur Schnauzer 15. [Pug](/rassen/mopshond) 16. [Schotse Terrier](/rassen/schotse-terrier) 17. [West Highland White terrier](/rassen/west-highland-white-terrier) 18. [Fox Terrier draadhaar](/rassen/fox-terrier-draadhaar) Atopie kan seizoensgebonden zijn, denk aan pollen, welke alleen gedurende bepaalde maanden in de lucht zitten. Andere zijn het hele jaar aanwezig, zoals stofmijt. Maar zelfs bij seizoensgebonden allergenen kunnen de symptomen het hele jaar aanwezig zijn. Atopie komt ook bij de kat voor, echter in veel mindere mate dan bij de hond.

Levershunt
Bij een gezonde hond neemt het bloed in de darm alle voedings-stoffen op van de maaltijd. Als eerste gaan deze voedingsstoffen naar de lever. Daarna naar de rest van het lijf. Een belangrijke volgorde omdat de lever de de gifstoffen eruit haalt die in elke maaltijd zit. Een shunt is een ader die er normaal gesproken niet is. Bij een dier met portosystemische hunt of levershunt gebeurd het volgende: Het bloed gaat vanuit de darm rechtstreeks naar de rest van het lichaam via de shunt. De belangrijke eerste stap, dus eerst via de lever, wordt over geslagen en lever kan de gifstoffen daardoor niet opnemen. Deze giftige stoffen worden dan naar de rest van het lichaam gestuurd met alle gevolgen van dien Het betreft een aangeboren afwijking en komt daardoor dus voor bij jonge honden. Met name terriers zijn aangetast: Het is dus [rasgebonden](/rassen)en deels genetisch bepaald.

Cataract
Cataract We noemen dit ook wel grauwe staar . Er ontstaat een niet-pijnlijke grijsverkleuring of vertroebeling van de ooglens. Cataract ontstaat op zowel jonge als op oude leeftijd. Het kan zelfs aangeboren zijn. Af en toe kan cataract ontstaan ten gevolge van een andere oogziekte of na een beschadiging van het oog . Grauwe staar kan ook het gevolg zijn van <a href="/gezondheid/ziektes/diabetes" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">diabetes</a>.

Diabetes
Het hormoon genaamd insuline zorgt er doorgaans voor dat het suikergehalte in het bloed op peil gehouden wordt. Dit wordt aangemaakt door gespecialiseerde cellen in de pancreas (de alvleesklier). De insuline wordt losgelaten in het bloed als het suikergehalte te hoog dreigt te worden, zoals na het eten. De insuline zorgt er dan voor dat het het te veel aan suiker op wordt geslagen voor later, als er een tekort aan suiker dreigt. Bij suikerziekte of diabetes mellitus maakt de alvleesklier geen of te weinig insuline. Het suikergehalte in het bloed wordt hierdoor niet meer op hetzelfde peil gehouden, maar stijgt zeer hoog: ook wel hyperglycemie genoemd. Bij honden komt bijna alleen maar diabetes type I of insuline afhankelijke diabetes voor. De andere diabetesvormen ziet men bijna nooit bij honden. Bij kleine <a href="/rassen" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">rassen</a> komt diabetes meer voor en bij te dikke honden. Bij teven die niet gesteriliseerd zijn komt vaker diabetes voor . Dit omdat het hormoon oestrogeen de productie van insuline afremt.

Elleboogdysplasie
Elleboogdysplasie (afgekort ED) staat voor een drietal aandoeningen aan het ellebooggewricht: LPA, OCD, en LPC. Deze aandoeningen zijn veel voorkomende stoornissen in de ontwikkeling van het bot. Het wordt vaak gezien bij bepaalde (grote) [hondenrassen](/rassen) en in families. Het is dus voor een deel genetisch bepaald. **OsteoChondrosis Dissecans of OCD** Dit komt vaak voor bij de grote honden. Vooral bij [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [labadors](/rassen/labrador-retriever), [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en Berner Sennenhonden ziet men het veel. Het kraakbeen van het gewricht van de elleboog is erg kwetsbaar, en hierdoor breken er gemakkelijk stukjes af. **Losse Processus Anconeus** Bij Losse Processus Anconeus of LPA is een stukje bot van het gewricht van de elleboog niet goed vergroeid met het onderliggende bot. Het komt veel voor bij [Duitse herders](/rassen/duitse-herder) en honden met korte pootjes , zoals de [Teckel](/rassen/teckel-langhaar) en de [Basset](/rassen/basset-hound). **Losse Processus Coronoïdeus of LPC** Dit is een soort gelijke aandoening als LPA en komt frequent voor bij [retrievers](/rassen) en [Duitse herders](/rassen/duitse-herder)

Epilepsie
We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.
Te koop
Momenteel geen pups of herplaatsers beschikbaar voor dit ras.
Bekijk alle advertentiesFoto's & video's
Er zijn nog geen foto's en video's van de Dwergschnauzer
Heb jij een Dwergschnauzer?
Stuur een foto of video van jouw Dwergschnauzer in!
Opvoeding(2)
Stop het blaffen van je hond
Heb je soms ook het idee dat je hond gewoon geniet van het blaffen? Sommige rassen (zoals de Cairn Terrier en de Chihuahua) staan er om bekend veel te blaffen, maar vaak is er een reden waarom je hond zo veel blaft.
Het socialiseren van je pup
Iedere hondenbezitter weet eigenlijk wel dat het socialiseren van je pup erg belangrijk is. Maar waar moet je nou beginnen en waar moet je nou op letten? En waarom is het nou zo belangrijk om je pup te socialiseren?