Bearded Collie

Hypothyroïdie

Hypothyroïdie. Het komt vaak voor op een middelbare leeftijd en het probleem is dat er niet genoeg schildklierhormoon aangemaakt  wordt door de schildklier. Vaak gaat het om primaire-hypothyroïdie en de oorzaak  hiervan is niet herkend. Het ene [ras](/rassen) is er gevoeliger voor dan anderen: Hij wordt vaker waargenomen bij [Boxers](/rassen/boxer), [Dobermans](/rassen/dobermann), [Golden retrievers](/rassen/golden-retriever), [Engelse bulldoggen](/rassen/engelse-bulldog), Cockers, [Ierse setters](/rassen/ierse-setter), [Teckels](/rassen/teckel-langhaar), Dwergschnauzers, Duitse doggen, [Poedels](/rassen/poedel) en [Airedale terriërs](/rassen/airedale-terrier). Het hormoon van de schildklier regelt de activiteit van 't metabolisme. Als een hond niet genoeg van dit hormoon krijgt zal het metabolisme lager zijn.

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Allergieën

Wanneer een hond allergisch is, reageert het lichaam met een afweerreactie op stoffen waar het normaal geen afweerreactie op zou moeten hebben. Normaal gesproken worden er antistoffen aangemaakt tegen ziektekiemen zoals bacteriën, virussen of wormen. Bij een allergische hond worden deze antistoffen ook aangemaakt tegen stoffen die geen ziekteverwekker zijn, zoals boompollen of voedingsstoffen. Huidproblemen en jeuk zijn de meest voorkomende symptomen van allergieën bij honden. Op deze pagina behandelen we de meest voorkomende oorzaken van allergieën bij honden. Het is echter lastig om aan de symptomen te zien welke soort allergie de hond heeft. Wel kan je aan de hand van de symptomen een verdenking krijgen. Bijvoorbeeld, jeuk aan de onderrug kan wijzen op een vlooienallergie. [Atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is een allergie van de huid op stofdeeltjes die in de lucht zitten, zoals bepaalde dieren, planten of pollen. Het is een vaak voorkomende ziekte. ### Er zijn verschillende soorten allergieën bij een hond: Er zijn verschillende soorten allergieën die bij honden kunnen voorkomen. Hieronder hebben we de meest voorkomende allergieën voor je op een rijtje gezet: 1. **Vlooienallergie** — Honden met een vlooienallergie krijgen een allergische reactie door de [vlo](/gezondheid/ziektes/vlooien) en hebben vaak jeuk aan de onderrug en liezen. In erge gevallen kan de jeuk zich over het hele lichaam verspreiden. 2. **Atopie** — Dit is een allergie veroorzaakt door stoffen in de omgeving, zoals boompollen, huidschilfers van andere diersoorten of huisstofmijt. Bij [atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is de jeuk is meestal aanwezig aan de poten (tussen de tenen), de oksels, de bek, de oren en de liezen, maar kan zich uitbreiden tot over het hele lichaam. 3. **Voedingsallergie** — Bij een [voedingsallergie](/gezondheid/ziektes/voedingsallergie) is de hond allergisch voor bestanddelen in het eten. De jeuk kan lokaal zijn, bijvoorbeeld aan de oren of kop, of kan zich over het hele lichaam verspreiden. 4. **Contactallergie** — Dit is een zeldzaam voorkomende allergie bij de hond. Bij deze allergie is de hond allergisch voor zaken in of rond het huis, bijvoorbeeld een schoonmaakmiddel of de voederbak. De jeuk is gelokaliseerd op die plekken die in contact komen met het middel of de stof waarvoor de hond allergisch is. Bijvoorbeeld, bij een contactallergie voor de (vaak rubberen) voederbak heeft de hond jeuk aan de bek, bij een allergie voor een tapijt of schoonmaakmiddel is de jeuk gelokaliseerd aan de onderzijde. 5. **Auto-immune ziektes** — Een bijzondere vorm van allergieën zijn de auto-immune ziektes: de hond bouwt hierbij afweer op tegen lichaamseigen cellen of bestanddelen. Het kan soms een hele speurtocht zijn om erachter te komen waarvoor je hond allergisch is. Het kan zelfs zo zijn dat je de oorzaak van de allergie nooit zult vinden en dat je hond blijvend medicijnen moet krijgen om de allergie te onderdrukken. Honden met een allergie hebben vaak ook last van een huidinfectie met bacteriën en gisten. Het is belangrijk om deze infecties ook te behandelen, zelfs als je de oorzaak van de allergie hebt gevonden en behandeld. De infecties gaan namelijk niet vanzelf over en kunnen op zichzelf ook weer jeuk veroorzaken.

Ziekte van Addison

De ziekte van Addison (ook wel Hypoadrenocorticisme) is een hormonale ziekte die goed te behandelen is. Het is meestal een auto-immuunziekte en komt vaker voor bij teven dan bij reuen. De ziekte van Addison ontstaat doordat de bijnierschors onvoldoende functioneert en de eerste verschijnselen zijn mild en onduidelijk. Pas als de hond ernstig ziek is wordt de ziekte vaak pas vastgesteld. Indien de verschijnselen niet vroegtijdig worden onderkend dan kunnen honden overlijden aan deze ziekte. Echter met een goede behandeling dan kunnen honden net zo oud worden als gezonde soortgenoten. De ziekte van Addison is een auto-immuun ziekte. Dit houdt in dat de afweercellen zich niet op vreemde indringers van het lichaam richten, maar op het lichaam zelf en vernietigen hierbij de bijnieren. Dit is een geleidelijk proces, maar onomkeerbaar en bij het vaststellen niet meer te genezen. De problemen worden pas zichtbaar als circa 85% - 90% van de bijnieren van de hond definitief verdwenen is. Hoewel de ziekte niet te genezen is, is deze wel goed te behandelen. Elke hond kan de ziekte van Addisson krijgen, maar bij de volgende rassen lijkt sprake te zijn van erfelijke aandoeningen: 1. [Bearded Collie](/rassen/bearded-collie) 2. [Cairn Terrier](/rassen/cairn-terrier) 3. [Cocker Spaniel](/rassen/cocker-spaniel) 4. [Labradoodle](/rassen/labradoodle) 5. [Nova Scotia duck tolling retriever](/rassen/nova-scotia-duck-tolling-retriever-toller) 6. [Poedel](/rassen/poedel) 7. [Portugese Waterhond](/rassen/portugese-waterhond) Ook komen bij de volgende rassen deze ziekte vaker voor: 1. [Leonberger](/rassen/leonberger) 2. [Rottweiler](/rassen/rottweiler) 3. [Sint Bernard](/rassen/sint-bernard) 4. [West Highland White terriër](/rassen/west-highland-white-terrier)

Lensluxatie

Lensluxatie is een medische aandoening waarbij de lens van het oog, een belangrijk onderdeel van het visuele systeem, uit zijn normale positie komt te liggen. Dit kan leiden tot ernstige visuele beperkingen en zelfs blindheid. Bij honden komt lensluxatie vaker voor dan bij andere huisdieren, en het is vooral een aandoening die voorkomt bij kleine hondenrassen. De lens van het oog is een glazen bol die lichtbundels kan breken om ze op het netvlies te focussen. Het netvlies is een lichtgevoelig orgaan dat de visuele informatie naar de hersenen stuurt, waar deze wordt verwerkt tot beelden. Als de lens uit zijn normale positie komt, kan het oog de lichtbundels niet meer correct focussen, wat leidt tot wazig zicht en verminderd zicht. Lensluxatie komt meestal tot uiting op een leeftijd van 3 tot 5 jaar. Er zijn verschillende oorzaken voor lensluxatie bij honden, waaronder veroudering, trauma en bepaalde medische aandoeningen. Oudere honden hebben een grotere kans op lensluxatie vanwege de afname van de elasticiteit van de oogkamer, wat kan leiden tot een verschuiving van de lens. Trauma aan het oog, zoals een klap of een slag, kan ook leiden tot lensluxatie. Bepaalde medische aandoeningen, zoals glaucoom, een verhoogde oogboldruk, en diabetes, kunnen ook bijdragen aan de ontwikkeling van lensluxatie. **DNA-testen** Voor de volgende rashonden zijn DNA-testen beschikbaar: 1. [Miniatuur Bull terriër](/rassen/miniatuur-bull-terrier) 2. [Chinese naakthond](/rassen/chinese-crested) 3. [Jack Russell Terriër](/rassen/jack-russell-terrier) 4. [Norwich terriër](/rassen/norwich-terrier) 5. [Mopshond](/rassen/mopshond) 6. [Tibetaanse terriër](/rassen/tibetaanse-terrier) 7. [Welsh terriër](/rassen/welsh-terrier) 8. [Shar-pei](/rassen/shar-pei) 9. [Yorkshireterriër](/rassen/yorkshire-terrier)