Mountain Cur

Cataract

Cataract We noemen dit ook wel grauwe staar . Er ontstaat een niet-pijnlijke grijsverkleuring of vertroebeling van de ooglens. Cataract ontstaat op zowel jonge als op oude leeftijd. Het kan zelfs aangeboren zijn. Af en toe kan cataract ontstaan ten gevolge van een andere oogziekte of na een beschadiging van het oog . Grauwe staar kan ook het gevolg zijn van <a href="/gezondheid/ziektes/diabetes" target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow">diabetes</a>.

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie ( afgekort HD) is er een misvorming van 1 of beide gewrichten van de heup. De gevolgen hier van zijn dat de kop van het dijbeen niet meer goed in de bekkenkom past. HD komt vaak voor bij de hond, helemaal bij [rassen](/rassen) zoals de [Duitse Herder](/rassen/duitse-herder), de retrievers, de [Border collies](/rassen/border-collie), de [Rottweilers](/rassen/rottweiler) en de Berner Sennenhond. HD is voor een deel een erfelijke aandoening. Als men een hond wil aanschaffen van een ras die er gevoelig voor is, is het verstandig om naar de hd-staus van de ouders te vragen. Wat ook meespeelt  is het voedsel. HD komt vaker voor bij honden die tijdens de groei overvoed worden. Van belang is dus de honden in deze periode niet teveel te eten te geven. Bij rassen die gevoelig zijn voor HD is het zelfs beter de hond eerder ietwat te ondervoeden ter voorkoming van HD. Wat vaak gebeurt en wat niet goed is, vooral bij grote rassen, is het geven  van extra calcium aan het dieet. Dit werkt averechts! Studies hebben aangetoond, dat honden die extra calcium krijgen méér Heupdysplasie en overige gewrichtsafwijkingen ontwikkelen dan honden die dit niet krijgen. Ook is het belangrijk dat men de gewrichten van de jonge hond in de groei niet te zwaar belast. Niet te veel spelen (lees springen) of traplopen.

Allergieën

Wanneer een hond allergisch is, reageert het lichaam met een afweerreactie op stoffen waar het normaal geen afweerreactie op zou moeten hebben. Normaal gesproken worden er antistoffen aangemaakt tegen ziektekiemen zoals bacteriën, virussen of wormen. Bij een allergische hond worden deze antistoffen ook aangemaakt tegen stoffen die geen ziekteverwekker zijn, zoals boompollen of voedingsstoffen. Huidproblemen en jeuk zijn de meest voorkomende symptomen van allergieën bij honden. Op deze pagina behandelen we de meest voorkomende oorzaken van allergieën bij honden. Het is echter lastig om aan de symptomen te zien welke soort allergie de hond heeft. Wel kan je aan de hand van de symptomen een verdenking krijgen. Bijvoorbeeld, jeuk aan de onderrug kan wijzen op een vlooienallergie. [Atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is een allergie van de huid op stofdeeltjes die in de lucht zitten, zoals bepaalde dieren, planten of pollen. Het is een vaak voorkomende ziekte. ### Er zijn verschillende soorten allergieën bij een hond: Er zijn verschillende soorten allergieën die bij honden kunnen voorkomen. Hieronder hebben we de meest voorkomende allergieën voor je op een rijtje gezet: 1. **Vlooienallergie** — Honden met een vlooienallergie krijgen een allergische reactie door de [vlo](/gezondheid/ziektes/vlooien) en hebben vaak jeuk aan de onderrug en liezen. In erge gevallen kan de jeuk zich over het hele lichaam verspreiden. 2. **Atopie** — Dit is een allergie veroorzaakt door stoffen in de omgeving, zoals boompollen, huidschilfers van andere diersoorten of huisstofmijt. Bij [atopie](/gezondheid/ziektes/atopie) is de jeuk is meestal aanwezig aan de poten (tussen de tenen), de oksels, de bek, de oren en de liezen, maar kan zich uitbreiden tot over het hele lichaam. 3. **Voedingsallergie** — Bij een [voedingsallergie](/gezondheid/ziektes/voedingsallergie) is de hond allergisch voor bestanddelen in het eten. De jeuk kan lokaal zijn, bijvoorbeeld aan de oren of kop, of kan zich over het hele lichaam verspreiden. 4. **Contactallergie** — Dit is een zeldzaam voorkomende allergie bij de hond. Bij deze allergie is de hond allergisch voor zaken in of rond het huis, bijvoorbeeld een schoonmaakmiddel of de voederbak. De jeuk is gelokaliseerd op die plekken die in contact komen met het middel of de stof waarvoor de hond allergisch is. Bijvoorbeeld, bij een contactallergie voor de (vaak rubberen) voederbak heeft de hond jeuk aan de bek, bij een allergie voor een tapijt of schoonmaakmiddel is de jeuk gelokaliseerd aan de onderzijde. 5. **Auto-immune ziektes** — Een bijzondere vorm van allergieën zijn de auto-immune ziektes: de hond bouwt hierbij afweer op tegen lichaamseigen cellen of bestanddelen. Het kan soms een hele speurtocht zijn om erachter te komen waarvoor je hond allergisch is. Het kan zelfs zo zijn dat je de oorzaak van de allergie nooit zult vinden en dat je hond blijvend medicijnen moet krijgen om de allergie te onderdrukken. Honden met een allergie hebben vaak ook last van een huidinfectie met bacteriën en gisten. Het is belangrijk om deze infecties ook te behandelen, zelfs als je de oorzaak van de allergie hebt gevonden en behandeld. De infecties gaan namelijk niet vanzelf over en kunnen op zichzelf ook weer jeuk veroorzaken.

Epilepsie

We spreken van epilepsie als er sprake is van een terugkomend optreden van toevallen. Het komt zowel bij de hond als ook bij de mens voor en in kleine mate bij de kat. De oorzaak van Epilepsie is een kortdurende storing in de hersenen. Door deze storing krijgt het dier een toeval die uit spierkramp kan bestaan, abnormaal gedrag en tijdelijke incontinentie.

Progressieve retina atrofie (PRA)

PRA is een afwijking aan het netvlies die bij veel verschillende hondenrassen voorkomt en uiteindelijk kan leiden tot volledige blindheid. Het begint meestal met slechter zien in het donker, oftewel nachtblindheid, en ontwikkelt zich over enkele jaren tot volledige blindheid. Helaas is er momenteel nog geen behandeling beschikbaar voor PRA. Bij veel hondenrassen openbaart PRA zich pas na het derde of vierde levensjaar. Daarvoor zijn er vaak geen zichtbare tekenen bij de hond en is het ook niet te detecteren bij een oogonderzoek. Gelukkig is er voor sommige rassen een DNA-test beschikbaar waarmee bij pups kan worden vastgesteld of zij genetisch vrij zijn, drager zijn of lijder zijn van PRA. De verwachting is dat de ontwikkelingen op het gebied van DNA-technieken de komende jaren zullen blijven toenemen, waardoor het mogelijk zal zijn om PRA bij vele verschillende rassen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling om deze aandoening beter te begrijpen en te kunnen voorkomen. Hieronder vind je een opsomming van de verschillende vormen van gegeneraliseerde PRA, waarbij het verschil zit in de leeftijd waarop de klachten voor het eerst optreden: * Vroeg beginnende degeneratievormen: staafjes en kegeltjes zijn verkeerd aangelegd, nachtblindheid treedt op binnen de eerste 6 levensmaanden en volledige blindheid treedt op tussen 1-2 jaar. Komt voor bij Ierse- en Gordon Setter, Collie, Teckel ruwhaar en de Abessijn en Pers. * Laat beginnende degeneratievormen: staafjes zijn normaal aangelegd en de degeneratie begint laat, nachtblindheid treedt op tussen 3-5 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 6-9 jaar. Komt voor bij Poedel, Drentse Patrijs, Engelse Cockerspaniel en andere rassen. * Tussenvormen: nachtblindheid treedt op tussen 1-2 jaar en volledige blindheid treedt op tussen 3-5 jaar. Komt voor bij Dwergschnauzer, Tibetaanse Terriër, Labrador Retriever, Abessijnse kat en andere rassen. * Vroege en late vorm: beide vormen komen voor bij Teckel en Ierse Setter. > Voor zover bij ons bekend zijn voor de volgende rassen DNA testen beschikbaar voor PRA: > > Engelse cocker spaniël, Golden Retriever, Schapendoes, Shetland sheepdog.