Groenendaeler

Wij hadden een Groenendaeler. Heel lief, alert, slim en vooral heel aanhankelijk. Hij heeft bij ons dan ook altijd alle ruimte gekregen om zo lief en aanhankelijk te zijn als hij wilde. Wij wonen in een bosrijk gebied met een groot honden losloop gebied, dus uren rennen door de bossen, maar wel altijd op de baas letten, was wel zijn eigenschap. En zeker als zijn baasje niet thuis was, was hij erg alert naar het vrouwtje toe. Je bent zo verknocht aan zo'n hond. En dan plots wordt hij ziek op donderdagmorgen. Hij wil in het bos niet lopen, na 30 meter gaat hij tegen zijn baasje staan in de zin van gaan we naar huis. Dus toch naar de dierenarts, want dit kan niet. Hij wilde ook al wel 2 dagen niet eten. Maar goed, antibiotica spuiten, ander voer geprobeerd, wat ook niet hielp. Op vrijdagmiddag hebben we de dierenarts diverse keren gebeld, want hij kon in eens niet meer goed staan, bleef liggen en deed eigenlijk niets meer. en uiteindelijk zei zij kom dan toch maar even met hem langs. De dierenarts is 5 minuten van ons vandaan met de auto. Toen mijn man aankwam met de hond, heeft men nog uit alle macht geprobeerd hem te reanimeren, maar onze Mick was toen al overleden. In 2 dagen tijd heb je dan een hond van maar net 7 jaar af moeten geven. Ik weet niet of het in het ras zit en we hebben geen autopsie laten doen, rustig verder inslapen en dan zelf maar met je verlies leven. We missen hem nog elke dag en kijken nog wel naar een andere hond, maar of het dan weer een Groenendaeler wordt? Wij hebben hem als een ras puppy gekocht in Hollandsche Rading, een volgens de kynologenclub goed aangeschreven kennel, die nu dus niet meer schijnt te bestaan. We hebben er vrijwillig veel geld voor betaald, maar daarna van de kennel eigenaars eigenlijk nietsmeer vernomen. Was deze leg van puppy honden dan zo slecht en hebben anderen van de geboorte 7 mei 2006 ook hun honden al af moeten geven?