Ik heb er een en gebruik haar voor de jacht op everzwijnen.
Door Saskia
Ik heb er een en gebruik haar voor de jacht op everzwijnen. Kan goed in de meute (met de andere honden) is wel territoriaal in haar autokennel, en heeft buitdrift op gesteld/ geschoten wild, maar niet onhandelbaar tot nu toe. Ze is nu 1 jaar en kent de basiskommando's. Als pup had ze verrassend veel will to please, terwijl ik juist een moeilijk ras verwachtte. De mijne is goed gesocialiseerd met mensen, en tot nu toe geen problemen met andere mensen, is ook niet éénkennig. Ze kan ook met mijn katten, waar ze van jongsaf aan gewend is. Bovendien is ze, verrassend, onofficieel tot therapiehond gebombardeerd in het rusthuis waar mijn moeder woont. Ik mag niet wagen daar zonder haar te komen. Hoe fragieler iemand is, hoe voorzichtiger ze doet. Ze geeft pootjes en kusjes op kommando. Haar mooie kleur (patchwork) met de blauwe ogen is een extra bonus. Op jacht is ze goed zichtbaar in het veld, en goed te onderscheiden van wild en omgeving. Ik leer de Catahoula kennen als een enorm veelzijdige hond, die zowel waakhond, jachthond op weerbaar wild, huishond, maatje, als sporthond of veedrijver kan zijn, maar moet wel iets te doen hebben, of anders bij mensen en dieren zijn. (geen geestdodend kennelbestaan, kan me voorstellen dat ze dan doorflippen en zgn. "waaks" worden uit verveling en frustratie.) Moeten ook als jonge pup getraind worden voor alles wat ze later moeten kunnen, dan zijn ze zeer leergierig en plooibaar. Eenmaal volwassen, moet je consequent zijn en moet de training er al uit gewoonte, inzitten. Ook moet dit ras extra worden gesocialiseerd met mensen als pup. Intelligent, met eigen initiatief, maar zonder de eigenzinnigheid van de brak, en zonder slaafs afhankelijk te zijn. Voor mij een pracht hond.